ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ..

 ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ..

------

------

Δεν ήμασταν πολύ μακριά από το σημείο, όταν λάβαμε το σήμα.. Κάπου κεντρικά στη Μεταξά...

Ήταν τέτοιος καιρός.. Γενάρης.. αλλά μια ηλιόλουστη μέρα και ζεστή..

Παρ' όλο που ο ήλιος σε λίγο θα βασίλευε, δεν είχε κρύο ακόμη.. Και η ατμοσφαίρα ήταν διαυγής..

Από την παράλια διακρινόταν πολύ καθαρά η όμορφη Αίγινα.. Και ο ουρανός που ρόδιζε πέφτοντας στο νησί, σχημάτιζε πινάκα ζωγραφικής..

Τι ωραία θα ήταν μια ημερησία εκδρομή εκεί!

Ήταν ανοικτή η αγορά.. Ο κόσμος απολάμβανε την βόλτα στα μεγάλα πεζοδρομία..

Αλλά τα αυτοκίνητα στη Μεταξά στάσιμα.. Πολύ κίνηση.. Οι πιο πολλοί οδηγοί βλαστημούσαν τον φωστήρα, που σκέφτηκε να φέρει το τραμ στη Γλυφάδα (είχε λίγο καιρό, που ήταν στη λειτουργιά).. και περιόρισε τους δρόμους..

Σοβαρό επεισόδιο, λέει, στο στιβικο γήπεδο επί της Ν. Ζέρβα.. ανάμεσα σε αθλούμενους..

Προκείμενου να αποφύγουμε την κίνηση, στρίψαμε από Μεταξά προς Μαραγκού δεξιά..

Εκεί, να σου πετάγεται.. ο φίλος μας και "πανάρχαιος" οπωροπώλης της Γλυφάδας, ο κος Νίκος...

--Ωωω.. οι κάλοι μου φίλοι! Τι κάνετε;

--Καλά! Εσείς;

--Τι να κάνω εγώ; Στον αγώνα..

Και μας είπε.. για 10η φορά μάλλον το εξής:

--Δεν θα το πιστέψετε.. Το αστυνομικό Τμήμα.. Σταθμός Χωροφυλακής τότε.. πριν 40 χρόνια ήταν εδώ δίπλα.. απέναντι από την πλατεία Βάσως Κατράκη.. Και ο πρώτος μοίραρχος ήταν ο πεθερός μου!

Αχ, κύριε Νίκο..

Τότε: ου γαρ έρχεται μόνον.. Τώρα: Να αγιάσει η ψυχούλα σου..

Το γήπεδο που είναι σχηματισμένο στην τεράστια νησίδα, ανάμεσα στις οδούς Ναπ. Ζέρβα και Άλσους (πάνω από τον χώρο που γινόταν η λαϊκή αγορά και το Δημαρχείο δεξιά).. είχε αρκετό κόσμο, που έτρεχε και γυμναζόταν..

Μόλις σταματήσαμε και βγήκαμε από το όχημα.. καλεί δια ασυρμάτου ο επόπτης περιπολιών, πως χρειάζεται συνδρομή για προσαγωγή ατόμων.. Το κέντρο επαναδιαβιβαζει και ζητά από εμάς να τον ενισχύσουμε..

--Κέντρο, μόλις εξηλθαμε, για να επιληφθουμε του σοβαρού επεισοδίου, που μας διαβιβάσατε.. Μήπως ο κος Διευθυντής θα μπορούσε να αναμένει ολίγον;

Ο οξυδερκής Διευθυντής.. αναγνώρισε τη φωνή.. κάλεσε ονομαστικά και απαίτησε:

--Γιάννη.. τώρα θέλω!

--Μάλιστα, κε Διευθυντά!

Μοιραία.. αυτό που θα ανέμενε ολίγον.. θα ήταν το επεισόδιο..

Επί της οδού Φιλ. Εταιρείας.. απέναντι από το 1⁰ Δημοτικό Σχολείο.. ανέμενε ο Αστ. Διευθυντής Πραξιτέλης Καραχαλιος..

Αρχοντικός, ευθυτενής.. πάντα έφερε την αστυνομική περιβολή.. και πάντα φορούσε τον υπηρεσιακό μπερέ (ακόμη και εντός του αυτοκίνητου)..

Άνθρωπος χαμογελαστός, ευγενικός.. είχε την τάση να ανοίγει συζητήσεις ενδιαφέρουσες.. Επεδίωκε το πνευματικό.. Δεν του άρεσαν τα τετριμμένα..

Είχε μεγάλη κατανόηση για τα προβλήματα των συνάδελφων.. αλλά και όλου του κόσμου..

Και αρκετές φόρες έδειχνε μεγάλη συμπόνοια..

Ασφαλώς και γνωριζόμασταν αρκετά καλά..

Κάποια στιγμή παλαιότερα.. μου είχε δείξει μια υπερυψωμένη σκοπιά εντός του αεροδρομίου του Ελληνικού..

--Εκεί έκανε υπηρεσίες ένας νεαρός Αστυνομικός από την Βόρειο Ελλάδα.. Είχε πάει ταξίδια στο εξωτερικό.. Από εκεί έπαιρνε σήματα, κονκάρδες από τις τοπικές Αστυνομίες και άλλες Υπηρεσίες.. και τα έραβε στην στολή του.. Άλλοι τον μάλωναν, γιατί παραποιούσε την στολή.. Εγώ τον χαιρόμουν, καθώς τον έβλεπα, πως καμάρωνε, όταν εξηγούσε από που είναι το καθένα..

Αυτό το παιδί, κάποια στιγμή, γνώρισε έντονη ερωτική απογοήτευση.. έπεσε σε μεγάλο μαρασμό.. και τερμάτισε την ζωή του με το υπηρεσιακό του όπλο..

Ήταν ένα αετόπουλο.. Να μη βρεθεί κάποιος, εκείνη την στιγμή να τον τραβήξει από τον γκρεμό;

Αλήθεια σου λέω.. Κάθε νύχτα τον σκέφτομαι και τον θρηνώ ανείπωτα..

Άλλη φορά.. στην Ηλιούπολη.. Πήγε η κουβέντα στον Νίκο Φώσκολο, σκηνοθέτη και σεναριογράφο (ήταν ακόμη στην ζωή τότε).. Μου είπε πως μένει εκεί.. στην Ηλιούπολη, στην συνοικία "Αστυνομικά"..

Ήταν φίλος, λέει, ο Φώσκολος της Αστυνομίας.. και μάλιστα γραμμένος σε Σύλλογο φίλων της ΕΛ. ΑΣ...

Και το πιο σπουδαίο: Ότι πήγαινε στο Αστ. Τμήμα, κάποια απογεύματα.. και του επέτρεπαν να διαβάζει το Βιβλίο Συμβάντων σε κάποιο άλλο γραφείο, αθέατος.. και έπαιρνε ιδέες (Εντάξει.. μη σύννομη πράξη.. Αλλά τώρα και ο Φώσκολος συχωρέθηκε.. και οι Αστυνομικοί που τον άφηναν.. πλέον είναι συνταξιούχοι.. Ας μη δώσουμε συνεχεία)..

Σκεπτόμενος αυτά τότε.. είδα πως ο Φώσκολος ποτέ δεν πρόδωσε την ειδική σχέση που είχε με την Αστυνομία..

Βλέποντας και από παλιά την δουλειά του..

Στην ταινία "Κατάχρησις Εξουσίας", τι προσπάθεια καταβάλλει ο αστυφύλακας Χαρίδημος Σιοντης (Νίκος Κούρκουλος).. να ξεφύγει από τα ναρκωτικά.. και στο τέλος να καθαρίσει τ' όνομα του και την υπόληψη της Αστυνομίας..

Αλλά και αργότερα.. στα σήριαλ του ΑΝΤ1: "Λάμψη" και "Καλήμερα, Ζωή".. Πού όλος ο κόσμος σταματούσε τις δουλείες του, να τα δει.. Ειδικότερα στο δεύτερο..

Όταν το ξύλο που έριχνε ο Ταξίαρχος Θεοχάρης (Γιώργος Βασιλείου), το έκανε ο Φώσκολος να μη φαίνεται καθόλου σαν αστυνομική αυθαιρεσία... Αλλά φώναζαν όλοι μπροστά στην τηλεόραση: "Να αγιάσει το χέρι σου"..

Ο συχωρεμένος πλέον Βασιλείου.. είχε εξαργυρώσει τότε το ξύλο και βγήκε βουλευτής Πειραιώς..

Και για να κλείσω με τον Φώσκολο.. οφείλω να αφήσω στη μνήμη του, ότι στα σήριαλ του (αν εξαιρέσεις 2-3 πρωτοκλασάτους).. μάζευε ηθοποιούς ξεχασμένους έχοντες ανάγκη εργασίας.. Κανόνιζε να πληρώνονται καλά και στην ώρα τους.. "κολλούσαν" και ένσημα, έτσι ως ώστε να έχουν αξιοπρεπείς συντάξεις..

Και γυρνάω πάλι στον Πραξιτέλη Καραχαλιο.. έξω από το Δημοτικό Σχολείο..

Είχα ρίξει μια ματιά βιαστική μέσα στο ασφαλιτικο αυτοκίνητο, που είχε.. Είδα στο κάθισμα του συνοδηγού την Αγιά Γραφή.. Όπως πάντα..

--Τι κάνετε; Χαίρομαι πολύ που σας βλέπω!

--Γεια σας, κε Διευθυντά!

Γιατί είστε μόνος σας;(το συνήθιζε)

--Τον έδιωξα τον οδηγό.. Τον άφησα να ξεκουραστεί..

Αυτά τα παιδιά με τα μηχανάκια, δεν έχουν ούτε ταυτότητες, ούτε διπλώματα, ούτε πινακίδες.. Δεν θέλω να τους κάνω τίποτα.. Θα τους πάμε μια προσαγωγή στο Τμήμα για εξακρίβωση..

Γυρίσαμε.. είδαμε 4 νεαρούς.. με βλέμματα απαθή, απλανή, σκοτεινά... Κάποιοι έδειχναν πως ήταν υπό την επηρειαν κάνναβης..

Πήγαμε στο Τμήμα..

--Πρέπει να πάμε στο περιστατικό, που αφήσαμε στη μέση.. Μας χρειάζεστε κάτι άλλο;

--Να πάτε στο κάλο!! Και με τη νίκη!

Στο Δημοτικό στάδιο τώρα.. η ένταση είχε φουντώσει.. Το γεγονός πως πήγαμε αρχικώς κα φύγαμε, τα έκανε χειρότερα..

Είπαμε πως υπήρχε λόγος σοβαρός.. και ζητήσαμε να επικρατήσει ησυχία.. Αρχικώς με ήπιο τρόπο.. μετά με πιο έντονο..

Η αντιδικία αφορούσε ένα στέγαστρο-υποστεγο που έφτιαξαν οι μεν σε μιαν άκρη του Σταδίου..

Οι δε ισχυρίζονταν, ότι έγινε χωρίς την έγκριση του Δήμου.. και πως οι άλλοι δεν τους αφήνουν να πάνε και αυτοί λέγοντας ότι είναι για ιδία χρήση..

Φαύλος κύκλος.. Ναι μεν υπήρχε μια παρατυπία, αλλά δεν συνέτρεχε και λόγος να πάει στα άκρα..

Αυτοί είχαν διάφορες, οι οποίες οξύνθηκαν με αυτήν την ευτελή αφορμή.. Δηλαδή εμείς έπρεπε να κάνουμε τον μπαμπούλα, για να ευχαριστηθεί η μια πλευρά;

Η μήπως η άλλη;

Εδώ οι άνθρωποι.. πηγαίναν να τσακωθούν με πρόσχημα την γυμναστική..

Γύρισα το βλέμμα στον Στίβο.. Με χαρά είδα έναν φίλο, τον Κώστα, να τρέχει.. Συνταξιούχο Αστυνομικό που είχε φύγει πριν λίγα χρόνια από την Υπηρεσία...

Είχε την ροτα του.. Έτρεχε.. δεν τον ενδιέφεραν οι προστριβές.. Και εγώ είχα αηδιάσει, αλλά δε μπορούσα να φύγω..

Πήγα να τον ακολουθήσω, να τον σταματήσω, για να μιλήσουμε...

Όμως.. ένα μεγαλοπρεπέστατο "ΑΕΙ γ@@@@@@" από την πλευρά της εμπόλεμης ζώνης έσκισε τον αέρα.. Η διαμάχη δεν έλεγε να σταματήσει... Και γύρισα και εγώ εκεί για νέο κύκλο ειρηνευτικών συνομιλιών..

Έκανε τον κύκλο ο Κώστας.. και έτρεξα και εγώ για λίγο, για να τον σταματήσω..

--Έλα.. γιατί δεν σταματάς λίγο να τα πούμε;

--Πρέπει να κάνω το σετ..

-- Πωπω.. Εσύ έχεις γίνει μαραθωνοδρόμος.. Μπράβο!

--Είναι και ότι δεν θέλω, να έρθω προς τα εκεί.. Τους ξέρω και δε μου αρέσει, αυτό που γίνεται.. Έχε υπ' όψιν σου, πως πρόκειται περί ανιάτων περιπτώσεων.. Θα σε παρακαλέσω να μην ασχοληθείς πολύ, να μη σπαταλήσεις φαιά ουσία..

Τελικά τους είπαμε, πως είναι ένα έργο κοινωφελές.. Δεν θα έπρεπε να μπουν σε μια διαδικασία προσαγωγών, μηνύσεων και εξόδων.. Και οι μεν εφόσον έφτιαξαν το στέγαστρο σε δημόσιο χώρο, πρέπει να επιτρέπουν και σε άλλους να το χρησιμοποιούν.. Και να σκεφτούν πως η αντιπαράθεση και η ένταση μόνον στενοχώρια φέρνει...

Αυτά.. και θεωρώ, πως ήταν αρκετά..

Γυρνοντας στο Τμήμα συζητούσαμε, πως η φράση "έργο κοινωφελές" είχε μεγάλη επιτυχία..

Πίσω στην Υπηρεσία.. μπαίνοντας μέσα.. είδα από το τζάμι στο γραφείο του ΑΞ. ΥΠ. μια σκηνή.. "Βιβλική"..

Ο κος Πραξιτέλης όρθιος, ακουμπισμένος στο γραφείο.. είχε την Αγιά Γραφή στα χεριά του και διάβαζε ένα χωρίο στα παιδιά που είχαμε φέρει πριν μέσα..

Η εικόνα έμοιαζε πολύ με τον πινάκα του Νικολάου Γυζη (όλοι τον γνωρίζουμε), που παριστάνει τον καλόγερο να μαθαίνει γράμματα στα παιδιά στο Κρυφό Σχολείο.. στα χρόνια της Τουρκοκρατίας..

Η διάφορα ήταν.. πώς στον πινάκα τα παιδιά κρέμονται από τα χείλη του καλογήρου.. ενώ τώρα αυτά τα παιδιά δεν έδειχναν να αντιλαμβάνονται, τι προσπαθεί να κάνει ο κος Διευθυντής..

Μπήκα στο γραφείο, ακούμπησα στην κάσα της πόρτας και την έκλεισα.. Και άκουγα και εγώ αμίλητος..

Αν πω πως ανατρίχιασα, την αλήθεια λέω.. Σκέφτηκα πως τον βίο μας τον οριοθετούν τέτοιες σκηνές, που αξίζει να θυμάσαι και να μνημονεύεις..

Ο κος Πραξιτέλης.. έριξε και μια βιαστική ματιά σε μένα χαμογελώντας..

Με ευφράδεια και σύνταξη ιεροκήρυκα.. διάβαζε κάτι από τα Ευαγγελία (δυστυχώς δε θυμάμαι τι ακριβώς).. σχετικό όμως με την περίπτωση των παιδιών, τα οποία επεδίωκε να συμβουλεύσει και να νουθετήσει..

Σε λίγο βγήκε στον διάδρομο και μου μίλησε..

--Γιάννη.. ξέρω, πως οι πιο πολλοί με κοροιδευουν, όταν τα κάνω αυτά.. Αλλά δε με ανδιαφερει καθόλου αυτό.. Αλλά θέλω να σου πω, πως χάρηκα πολύ, που ήσουν εσύ εδώ και το είδες..

--Κε Διευθυντά.. θα πω μόνο, ότι η δική μου χαρά είναι πιο μεγάλη.. Δε μπορώ να εκφράσω τίποτε άλλο τώρα..

--Ευτυχώς που υπάρχει Ο Θεός και μας φωτίζει την ζωή..

--Αυτό που κάνατε ήταν θαυμαστό.. Ακόμη και ένας στους εκατό.. σαν αυτούς τους νεαρούς εδώ.. να επηρεαστεί και να δει την ζωή του αλλιώς.. θα είναι μεγάλο κέρδος.. και εσείς θα τυχετε μεγάλη παρηγοριά από Τον Κύριο.. Την ιστορία με το δάκρυ του ληστή την ξέρετε;

--Όχι, Γιάννη.. Αλλά σίγουρα θα την πούμε σύντομα.. Πρέπει να φύγω..

Ο κος Πραξιτέλης Καραχαλιος εκφραζόταν με έναν τρόπο ποιητικό...

Τις σκέψεις του.. τα πάθη του.. αυτά τα όρισε και τα κατηύθυνε.. και μεσώ της γραφής..

Ακόμη και πριν φύγει από την Υπηρεσία, είχε αρχίσει να εκδίδει βιβλία.. Αισθηματικού, κοινωνικού αλλά και ιστορικού περιεχόμενου.. Θαρρώ πως συνολικά έχει γράψει 8.. Ενδεικτικά αναφέρω:

-Τα νόθα στοιχειά του ερωτά (2002).

-Εκεί που τόλμησαν οι αετοί, άλλοι συνάντησαν τον Εφιάλτη (2013).

-Το αίμα μου για σένα, Πατρίδα (2014).

-Στο ρυθμό της νιότης (2015).

-Η δοκιμασία ενός Πατριώτη (2016).

-Η γοητεία του να θυμάσαι το κάλλος του χθες (2018).

«Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά και καλήν απολογίαν την επί του φοβερού βήματος του Χριστού αιτησώμεθα».

Καληνύχτα, κύριε Διευθυντά!

Και καλή τύχη..