ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ.. ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΧΑΛΑΣΜΟΥ.
--------
----------
-Στη σημερινή Τουρκία υπάρχουν εικοσιπέντε εκατομμύρια Έλληνες χαμένοι μέσα στους αιώνες, στη μουσουλμανική θρησκεία, στην τουρκική γλώσσα και παιδεία, αποκομμένοι από τις ρίζες τους, πιστοί στο κοράνι και στην ερυθρά ημισέληνο..
-Μα τι Έλληνες είναι αυτοί που μου λες; Αφού έχουν τουρκεψει από χρόνια..
-Τι να σου πω; Είναι μπεδεμενη ιστορία αλλά έτσι είναι.. Να φανταστείς, σε πολλά σπίτια στην Τουρκία διατηρούνται ακόμη ελληνικά έθιμα και υπάρχουν εικόνες της Παναγίας, που τιμώνται ως ιερό κειμήλιο..
-Πολύ περίεργα, όσα λες.. Εσείς οι Έλληνες της Τουρκιάς, ίσως έχετε χαθεί λίγο ανάμεσα σε δυο πατρίδες, δυο σημαίες..
-Εμείς είμαστε χαμένοι; Ενάμισυ εκατομμύριο Ίωνες που εγκαταστάθηκαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα έχασαν τα σπίτια, το βίος τους, αλλά νομίζεις κέρδισαν την εθνικότητα τους; Και εσείς που μεγαλώσατε εδώ μήπως δεν χάνετε μέρα με τη μέρα την ελληνική ψυχή σας;
Σε αυτό το καφενείο του Παλαιού Φαλήρου, που συχνάζουν Κωνσταντινουπολίτες, θαμώνας ήταν και αυτός ο ηλικιωμένος κύριος που προσπαθεί να πείσει, πως ίσως είναι πιο Έλληνας από τους ντόπιους.. Πολεμάει ακόμη και στα γεράματα να μη τουρκεψει.. Στη Πόλη ζουν οι δύό κόρες του παντρεμένες με Τούρκους… Σίγουρα τα εγγόνια του είναι τουρκάκια, αλλά αυτός έχει αγοράσει σπίτι και μένει τον περισσότερο καιρό εδώ.. Ίσως αντιστέκεται στον πειρασμό να τουρκέψει εντελώς..
Ρώτησε κάποιος που του έκαναν εντύπωση αυτά που έλεγε ο πάππους..
-Ποιος είναι αυτός;
-Χα, δεν τον ξέρεις; Αυτός είναι ο σπουδαιότερος ποδοσφαιριστής που έβγαλε ποτέ η Φενερ-Μπακτσε!
-Τι; Τούρκος είναι; Μιλάει πολύ καλά τα ελληνικά..
-Αν τολμάς ρωτά τον τι είναι.. Έλληνας ή Τούρκος..
Αυτός ο πάππους, ο Λευτέρης, που ακόμη και δρόμο στη Πρίγκηπο της βασιλεύουσας με το όνομα του έδωσαν.. και να ρωτήσουν τι είναι, ίσως είναι ακόμη μπερδεμένος, όπως οι γκιαούρηδες υπουργοί και τιτλούχοι των σουλτάνων ή όπως οι ραγιάδες δραγουμάνοι και έμπιστοι σωματοφύλακες του Αλη πασά..
Τετρακόσια χρόνια υποταγής δημιούργησαν ανάμεσα στους υπόδουλους Έλληνες και ένα τύπο αφοσιωμένου συνεργάτη του αφέντη Τούρκου.. Πανέξυπνοι Ρωμιοί, μορφωμένοι, καπάτσοι, καταφερτζήδες, πρόσφεραν τις γνώσεις, τη σοφία, την εξυπνάδα τους στο ντοβλέτι των μπουνταλάδων, με ανταμοιβή προνόμοια, χλιδάτη ζωή και λουσάτα ρούχα, που τους πρόβαλαν ως αφέντες και ξεχωριστούς ανάμεσα στους ομοεθνείς τους υπόδουλους.. Με λίγα λόγια, ραγιάδες πολυτελείας..
-Πες μας, τι έγινε το 1955;
Το βλέμμα του κυρ-Λευτέρη σκοτείνιασε.. Οι άλλοι φοβήθηκαν πως θα εκνευριζόταν.. Αλλά όχι.. Κοιτούσε έξω με ένα βλέμμα κενό..
Ταξίδεψε μακριά.. εκεί στο στόμα του Βοσπόρου, στον Βιθυνικο κόλπο.. στα νησιά της δικής μας ανατολής.. Τα Πριγκηπονησσα, σαν μαργαριτάρια λάμπουν και στολίζουν την Προποντίδα.. Αυτά τα νησιά τα έσπειρε Ο Θεός εδώ για να υποδεχθούν τους βυζαντινούς αυτοκράτορες..
Με ένα βίαιο φύσημα ο άνεμος της μνήμης τον έριξε σε εκείνο το καταραμένο βράδυ της 6ης Σεπτεμβρίου 1955..
-Τι έγινε το 55; Εκεί δεν ήσουν;
-Τίποτα δεν έγινε! Αφήστε με!
Οι υπόλοιποι στο καφενείο τον κοιτούσαν με απορία και καχυποψία.. Πώς δεν έγινε τίποτα; Ήταν κάποιοι που τον γνώριζαν και ήθελαν να του ζητήσουν τον λόγο.. Δηλαδή επειδή αυτός έπαιζε καλή μπάλα και τον είχαν οι Τούρκοι χαϊδεμένο, ξέχασε τι τράβηξαν οι άλλοι Έλληνες.. Αυτός και αν είχε τουρκεψει! Έτοιμοι ήταν.. αλλά σταμάτησαν, γιατί σεβάστηκαν την προχωρημένη ηλικία του..
Ο Λευτέρης ήξερε καλά μέσα του όμως πως το 55' έγιναν πολλά.. Εκείνο το βράδυ της 6ης Σεπτεμβρίου σημάδεψε την ζωή του.. Ίσως βλαστήμησε την ώρα που γεννήθηκε Έλληνας Χριστιανός στη χωρά των άσπονδων εχθρών.. Ακόμη και την ικανότητα να παίξει ωραίο ποδόσφαιρο σιχάθηκε.. Τίποτα δεν είχε σημασία γι' αυτόν.. Ήταν στο απόλυτο κενό.. Η ίδια του η ζωή ήταν κενή, τίποτα του φαινόταν πως δεν είχε καταφέρει.. Από εκείνο το βράδυ, όλα όσα θα έκανε ή δεν θα έκανε για το υπόλοιπον της ζωής, ποτέ δεν θα ήταν σίγουρος, αν θα ήταν τα σωστά..
Στην όμορφη Πρίγκηπο, το Μεγαλονήσι κατά τους Τούρκους (Büyükada) ζούσαν πάνω από 10. 000 άνθρωποι. Το μεγαλύτερο των εννιά Πριγκηπονήσων. Βρίσκεται 11 περίπου ναυτικά μίλια N. ΝA. από τη Γέφυρα Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, ενάμισι από τα απέναντι παράλια και μόλις μισό μίλι από την γειτονική Χάλκη. Η «Νήσος του Πρίγκηπος» όπως αναφέρεται από βυζαντινούς χρονικογράφους από τις αρχές του 9ου αιώνα μ. Χ..
Εκείνο το βράδυ με τον χαλασμό και την φρίκη κατά των Ελλήνων της Πόλης, αφιονισμένο πλήθος Τούρκων μπήκε σε πλοιάρια και πήγαν στην Πριγκηπο.. Ο Λευτέρης με την γυναικά του είχαν πάει στον κινηματογράφο και αφήσαν στο σπίτι μια γυναίκα με τις δύο κόρες τους, όταν κάποιος τους συμβούλευσε να επιστρέψουν.. Από την οργή των Τούρκων δεν γλύτωσε ούτε ο αρχηγός της Εθνικής Τουρκιάς.. Επιτέθηκαν με πέτρες στο σπίτι του στην Πρίγκηπο, κραυγάζοντας «Χτυπάτε τον γκιαούρη».
Κλειστήκαν μέσα και είδαν κάποιους να σπάζουν τα τζάμια με πέτρες.. Ο Λευτέρης εξασφάλισε την ασφάλεια της συζύγου του και των δύο θυγατέρων του και στάθηκε πίσω από την πόρτα με το όπλο του. Το σπίτι του λιθοβολήθηκε, ρίχτηκαν χρώματα, κατάρες και προσβολές..
Τότε πετάχθηκαν κάποιοι Τούρκοι, που ήταν οπαδοί της Φενερ Μπακτσε και έστησαν ένα τείχος μπροστά από το σπίτι του..
-Όχι τον Λεφτερ!
Όταν ήρθε η τουρκική αστυνομία στο σπίτι, ο διευθυντής Ασφάλειας Κωνσταντινούπολης βλέποντας την κατάσταση του σπιτιού αναφώνησε:
-Θεέ μου, Θεέ μου!
-Πριν από δεκαπέντε ημέρες, που έβαζα γκολ με έπαιρναν στους ώμους τους. Τώρα ήλθα αντιμέτωπος με μπογιές και τενεκέδες.. Τα παιδιά στα οποία έδινα φιλοδωρήματα επιτέθηκαν στο σπίτι μου στο οποίο δεν απέμειναν ούτε παράθυρα, ούτε πόρτες. Τα κορίτσια μου είναι μικρά. Πήγαν να τα σκοτώσουν..
-Ποιοι το έκαναν αυτό; Τους γνωρίζεις;
-Δεν τα κάνει η κυβέρνηση αυτά, αλλά οι κατσαπλιάδες..
-Ναι, αλλά ποιοι; Είπες πως γνώρισες κάποιους..
Ο Λευτέρης έσφιξε τα δόντια.. Είχε πολύ θύμο.. Όμως ούτε μήνυσε κανέναν, παρόλο που γνώριζε τους δράστες.
Οι μέρες περνούσαν.. αλλά η γυναικά του, Σταυριανή δεν τον άφηνε ήσυχο..
-Εμείς τι κάνουμε εδώ; Τώρα είναι μια κόλαση για μας.. Δεν είναι πλέον ο τόπος μας, δε μας σηκώνει! Όλοι οι συγγενείς μας έχουν φύγει στην Ελλάδα.. Δηλαδή τι θέλεις; Να βγαίνω έξω με τα κορίτσια και να έχω τον τρόμο μη μας κυνηγήσουν οι βρωμιαρηδες οι Τούρκοι, να μας μαγαρίσουν; Πού να αφανισθεί το ντοβλέτι τους! Πρέπει να φύγουμε!
Ο Λευτέρης, όταν του μίλαγε, κοιτούσε έξω.. Ποτέ δεν καθόταν πάνω από ένα λεπτό να την ακούσει.. Και έφευγε γρήγορα χωρίς ποτέ να απαντήσει κάτι..
Στην εκκλησιά του Αγίου Δημητρίου στην Πριγκηπο ο Λευτέρης τελευταία δεν πήγαινε στις λειτουργίες.. Δεν ήταν μόνο οι Τούρκοι, ήταν και τα βλέμματα των δικών του, των χριστιανών, που του τρύπαγαν την καρδιά..
Όμως κάποια μεσημέρια που δεν είχε κόσμο η εκκλησιά, ο πάπας έβρισκε μόνο του τον Λευτέρη σε ένα απόμερο στασίδι να κλαίει..
-Τι σε βασανίζει, Λευτέρη;
-Άσε με, πάπα..
-Τι θα κανείς;
-Τι θα κάνω εγώ, είναι λογαριασμός δικός μου..
-Να κοιτάξεις και γύρω σου.. Δεν είσαι μόνος σου.. Ορίζεις και άλλες ζωές.. Να δεις και τι είναι το καλύτερο για αυτούς.. Και να μη ξεχνάς το Γένος και την πίστη μας.. Το αίμα σου..
-Δεν θέλω δάσκαλο.. Όλα τα σκέφτομαι..
-Κανε ο' τι σε φωτίσει Ο Θεός..
-Δε με φωτίζει.. Θα είμαι αμαρτωλός μάλλον.. Τι θέλει Ο Θεός; Ούτε εσύ που είσαι πάπας δεν ξέρεις, να μου πεις..
-Κράτα την πίστη σου και πρόσεχε την οικογένεια σου..
Ο Λευτέρης δεν έφυγε.. Ποτέ δεν κατονόμασε ούτε κατήγγειλε αυτούς που έσπασαν το σπίτι του, παρ' όλο που ήξερε.. Και δεν ξαναμίλησε για εκείνη τη νύχτα ούτε ήθελε να του μιλάνε οι άλλοι γι' αυτό..
--------
---------
Ένα αστέρι γεννιέται.
--------
-------
Στο μαργαριταρι της Προποντιδας, την Πριγκηπο, έστησαν το σπιτικό τους ο ψαράς Χριστοφής Αντωνιάδης και η γυναίκα του Αργυρώ. Μαζί απέκτησαν δέκα παιδιά. Ανάμεσα σε αυτά και o Λευτέρης Αντωνιάδης, που γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1925. Για τους γονείς του ήταν δύσκολο να τα φέρουν πέρα. Ένα από τα αδέλφια του, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής, ο Παναγής Αντωνιάδης, ο οποίος αγωνίστηκε στην Πέρα Κλουμπ, την «πρόγονο» της ΑΕΚ, με την οποία φρόντισε να «δεθεί» και εκείνος στη συνέχεια.
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Ταξίμ Σπορ, σύλλογο που ίδρυσε η αρμένικη κοινότητα της Πόλης. Με τις εμφανίσεις του στη συνοικιακή ομάδα και έχοντας πετύχει 75 γκολ σε 90 αγώνες (1941-43) τράβηξε τα βλέμματα των ανθρώπων της Φενέρμπαχτσε.
-------
-------
Ο εκτουρκισμός.
-------
-------
Όπως είναι γνωστό, με τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), εξαιρέθηκαν από τις ανταλλαγές οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου όπως και οι, μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, Έλληνες πολίτες της Δυτικής Θράκης. Το 1925, υπήρχαν στην Κωνσταντινούπολη 250.000 Έλληνες (το 1/3 του συνολικού τότε πληθυσμού της).
Λίγο μετά την υπογραφή της Συνθήκης, το νέο καθεστώς της Τουρκίας, μαζί με τον εκτουρκισμό της οικονομίας, επιβάλλει και σημαντικούς περιορισμούς στην πολιτιστική ζωή των Ελλήνων.
Η κεντρική φράση-σύνθημα, είναι: «Η Τουρκία για τους Τούρκους». Δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες, ιδιωτικές επιχειρήσεις, κ.ά., αντικαθιστούν Έλληνες υπαλλήλους με μουσουλμάνους ενώ Έλληνες επιχειρηματίες υποχρεώνονται να συνεταιριστούν με Τούρκους για να μην εκτοπιστούν. Με το διάταγμα 1092/6.12.1923 καθορίζεται ο τρόπος εκλογής του Πατριάρχη και αμφισβητείται η οικουμενικότητα του Πατριαρχείου. Παράλληλα, απελαύνονται αρχιερείς και απαγορεύεται η ιερατική περιβολή εκτός των εκκλησιών.
Με την προσέγγιση Βενιζέλου- Ατατούρκ το 1930, δεν αλλάζει ουσιαστικά τίποτα για την ελληνική μειονότητα. Μάλιστα, με την υπογραφή του ελληνοτουρκικού συμφώνου το 1930, η πολλαπλάσια ελληνική ανταλλάξιμη περιουσία, εξισώνεται με αυτήν που εγκατέλειψαν οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας. Ήταν μια κίνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου, που πίστευε ότι έτσι θα εξασφάλιζε το μέλλον της μειονότητας. Το 1932, με τον νόμο 2007, απαγορεύεται στους αλλοδαπούς η άσκηση μιας σειράς επαγγελμάτων.
Έτσι, δεν επιτρέπεται να υπάρχουν αλλοδαποί: οδοντίατροι, χειρουργοί, δικηγόροι, μηχανικοί, χημικοί, ράφτες, οδηγοί, και υποδηματοποιοί.. 10.000 περίπου Πολίτες ελληνικής υπηκοότητας εγκαταλείπουν την Τουρκία. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών των μειονοτικών σχολείων. Με τον νόμο 2525 του 1934, υποχρεώνονται όλοι οι Τούρκοι πολίτες να αποκτήσουν τουρκόφωνα επίθετα.
Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι μη μουσουλμάνοι άνδρες ηλικίας μεταξύ 25-45 ετών, στέλνονται στα τάγματα εργασίας για την κατασκευή αεροδρομίων, οδικών και άλλων έργων στα βάθη της Μικράς Ασίας. Το 1942, επιβάλλεται το varlik vergisi (βαρλίκι), έκτακτος φόρος περιουσίας. Βασικά κριτήρια για την επιβολή του, ήταν η θρησκεία και η εθνικότητα.
Ο Λευτερης ήταν τότε 17 ετών. Ο πατερας του τράβηξε πολλά εξαιτίας τους. Λόγω της φτώχειας του σώθηκε από την εξορία, αλλά όλοι οι συγγενείς του αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Τουρκία..
Από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ως τις αρχές της δεκαετίας του 1950, υπήρξε μια περίοδος σχετικής ηρεμίας για τους Έλληνες της Πόλης.
-----
------
"Η καρδιά μου θα είναι γαλάζια με σταυρό.."
-----
-----
Η μεταγραφή του ήρθε να επιβεβαιώσει τις προσδοκίες, καθώς έβγαλε αμέσως το ταλέντο του στο γήπεδο. Σε 135 παιχνίδια σημείωσε 100 γκολ (1947-51), κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Κωνσταντινούπολης και ο κόσμος της ομάδας άρχισε να τον λατρεύει.
Στις 23/04/1948 έγινε ένα φιλικό παιχνίδι μεταξύ της Εθνικής Τουρκίας και της Εθνικής Ελλάδας στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, παρουσία των πρώην και μετέπειτα πρωθυπουργών Νικολάου Πλαστήρα και Σοφοκλή Βενιζέλου, αλλά και του δημάρχου Αθηναίων Κώστα Κοτζιά..
Οι περισσότεροι θεατές απόρησαν όταν είδαν έναν μικρόσωμο ποδοσφαιριστή με τα χρώματα της ημισελήνου, πριν το παιχνίδι να κάνει τον σταυρό του.. Κατά την ανάκρουση του εθνικού τούρκικου ύμνου ο ίδιος έβγαλε έναν σταυρό που φορούσε έξω από την φανέλα..
Βεβαία υπήρχαν και αρκετοί φίλαθλοι που εγνωριζαν πως αυτός ήταν Έλληνας Χριστιανός.. Ο Λευτέρης Αντωνιάδης (Lefter Küçükandonyadis).. Ήταν από τα πρώτα παιχνίδια με την Εθνική Τουρκιάς του 23χρονου Κωνσταντινουπολιτη..
Ο Αντωνιάδης στο 20' πέτυχε το 0-2 για τους Τούρκους (τελικό σκορ: 1-3) αλλά δεν πανηγύρισε.. Αυτό δεν πτόησε τους Έλληνες να τον αποδοκιμάσουν πολύ έντονα, φωνάζοντας "Γενίτσαρε", "Προδότη του Έθνους", "Βγάλε τον σταυρό και φύγε αμέσως από την χωρά"..
Ο Λευτέρης αντιμετώπισε στωικά τις ύβρεις, χωρίς να αντιδράσει στην διάρκεια του παιχνιδιού.. Αλλά στο τέλος ήταν αρκετά συγκινημένος και αν και μόλις 23 ετών ένιωθε πολύ καλά πως αυτή η αντίθεση και το οξυμωρον θα τον ακολουθούσε για πάντα στη ζωή του, απάντησε στα Ελληνικά σε κάποιους οπαδούς που τον χλεύαζαν..
-Ξέρω πως όταν πεθάνω θα τυλίξουν το φέρετρο μου με την ερυθρά ημισέληνο, αλλά η καρδιά μου θα είναι γαλάζια με σταυρό..
---------
----------
«Δώσε στον Λευτέρη, θα γράψει στο τεφτέρι».
-----
-----
Οι Τουρκοι τον αποκαλουσαν Ordinaryüs, δηλαδή καθηγητή, διότι είχε άνεση στο σκοράρισμα και σχεδόν πάντα έβρισκε τα δίκτυα με σιγουριά. Κα δεν είχε χάσει ποτέ πέναλτι.. Το γηπεδο της Φενερ δονουσε το συνθημα "Ver Lefter’e, Yazsin Deftere".. «Δώσε στον Λευτέρη, θα γράψει στο τεφτέρι».
Το 1951 πήρε μεταγραφή στην ιταλική Φιορεντίνα κι έγινε έτσι πρώτος ποδοσφαιριστής από την Τουρκία που μεταγράφηκε στο εξωτερικό επ’ αμοιβή, ενώ την επόμενη χρονιά βρέθηκε στη Γαλλία και τη Νις.
Το 1952 στο φλεγόμενο γήπεδο "Μιτάτ πασά" της Πόλης, όταν ή Τουρκία είχε χάσει από την ελληνική ομάδα (ο Αντωνιάδης δεν είχε παίξει) δυσκολευοταν μετά να μιλησει στους Ελληνες δημοσιογραφους.. Τα είχε χαμένα και η ματιά του εκλιπαρούσε να καταλάβουν ότι βρισκόταν σε δύσκολη θέση, γιατί αναρωτιόταν πως θα μιλούσε, ως Τούρκος ή ως Έλληνας;
-----
-----
Οι "φίλοι" μας οι Άγγλοι.
-----
-----
Στις εκλογές της 2ας Μαΐου 1954 στην Τουρκία, το Δημοκρατικό Κόμμα θριάμβευσε και ο πρωθυπουργός Μεντερές, ένιωθε πλέον παντοδύναμος. Σταδιακά, άρχισε από ορισμένους κύκλους στη γειτονική χώρα, η δαιμονοποίηση των Ελλήνων με αφορμή το Κυπριακό.
Στην Αθήνα, υπήρχε η κυβέρνηση του «Ελληνικού Συναγερμού» υπό τον Στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο, ο οποίος αποφάσισε να συνδράμει τον αγώνα των Κυπρίων για ένωση με την Ελλάδα. Σε συνάντησή του με τον Βρετανό, τότε Υπουργό Εξωτερικών, Άντονι Ίντεν στην Αθήνα, ο τελευταίος απέρριψε κατηγορηματικά τις ελληνικές θέσεις για το Κυπριακό και φέρθηκε με άκρως ιταμό τρόπο στον Παπάγο, ο οποίος, έδωσε μυστικά την έγκρισή του στον Γεώργιο Γρίβα, να ξεκινήσει την οργάνωση αντιστασιακού κινήματος στη Μεγαλόνησο.
Η Μ. Βρετανία, από την άλλη άρχισε να εμπλέκει την Τουρκία στο Κυπριακό, με πρόσχημα την, προστασία δήθεν, της μουσουλμανικής μειονότητας που «βαφτίστηκε» «τουρκική» και αναβαθμίστηκε σε «κοινότητα». Παράλληλα, ιδρύθηκαν διάφορες τουρκικές οργανώσεις για την Κύπρο, χρηματοδοτούμενες από την Άγκυρα. Κυριότερη από αυτές, ήταν η «Kibris Turktur Cemiyeti» (KTC) (οργάνωση «Η Κύπρος Είναι Τουρκική»).
-----
------
Τα σύννεφα πάνω από την Πόλη.
------
------
Με την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ την 1η Απριλίου 1955, η κατάσταση για τους ομογενείς στην Τουρκία, άρχισε να γίνεται ακόμα πιο δύσκολη.
Στόχος των τουρκικών εφημερίδων, έγινε ο Πατριάρχης Αθηναγόρας, ο οποίος δεν καταδίκαζε δημόσια τον αγώνα της ΕΟΚΑ, ενώ παράλληλα δημοσιεύονταν ψεύτικες ειδήσεις για διεξαγωγή εράνων από τους ομογενείς υπέρ των Κυπρίων. Μονίμως υπήρχε η αναφορά σε ενδεχόμενη «σφαγή των Τουρκοκυπρίων».
Στις 2 Ιουλίου 1955, η εφημερίδα Tercuman («Διερμηνέας»), ζητούσε φορτικά από τον Πατριάρχη Αθηναγόρα να ανακαλέσει στην τάξη τον «ιεραρχικά υφιστάμενο του» Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και να «καταγγείλει δημόσια» τον αγώνα των Ελληνοκυπρίων για Ένωση. Ο Πατριάρχης είχε όμως μόνο εκκλησιαστικές πνευματικές αρμοδιότητες και απέφυγε κάθε ανάμειξη.
Στις 24 Αυγούστου 1955 ο διακεκριμένος δημοσιογράφος της Tercuman και βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος Cihan Baban, απαίτησε την άμεση απομάκρυνση του Οικουμενικού Πατριαρχείου από την Τουρκία.
Την ιδια μερα ο Andnan Menderes σε δηλώσεις του υιοθετεί τα παραπάνω. Έτσι στις 28 Αυγούστου 1955, ημέρα Κυριακή, στις 9.30 π.μ., 20 Τούρκοι που δεν είχαν ιερό και όσιο, μπήκαν την ώρα της λειτουργίας στον Ιερό Ναό Παναγίας Νεοχωρίου και τον Ιερό Ναό Ταξιαρχών Στένης, διέκοψαν τη Θεία Λειτουργία, έδιωξαν τους Έλληνες πιστούς και λεηλάτησαν τις δύο εκκλησίες. Και όλα αυτά, μπροστά στα μάτια των τουρκικών Αρχών, που δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να αποτρέψουν τις καταστροφές.. Ήταν τα πρώτα, ανησυχητικά γεγονότα, στα οποία όμως δεν δόθηκε από ελληνικής πλευράς η απαιτούμενη βαρύτητα.
Στο Λονδίνο, γινοταν στις αρχές Σεπτεμβρίου 1955, τριμερής διάσκεψη για το Κυπριακό (Ελλάδα - Μ. Βρετανία - Τουρκία).
-----
-----
Ο πρώτος Έλληνας που σκόραρε σε Μουντιάλ.
-------
-------
Ο Αντωνιαδης γυρισε στην Φενερ- Μπακτσε το 1953.. Η επιστροφή του σήμανε την εκτόξευση της καριέρας του, αλλά και της δημοτικότητάς του τόσο στις τάξεις των οπαδών της Φενέρ όσο και στη συνείδηση του τουρκικού φίλαθλου κόσμου. Ο Λευτέρης αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος 1953-54, ενώ αποτέλεσε και μέλος της Μικτής Κόσμου..
Μετείχε στην Ολυμπιάδα του 1948 στο Λονδίνο και έπαιξε και στους δύο αγώνες με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία (1-3) και την Κίνα (4-0). Στη διοργάνωση αυτή πέτυχε και ένα γκολ. Επίσης, αγωνίστηκε στα τελικά του Μουντιαλ 1954, όπου βρήκε δύο φορές δίχτυα..
Ηταν ο πρωτος Ελληνας Χριστιανος που αγωνιστηκε με την Εθνικη Τουρκιας.. Αλλα ηταν και ο πρωτος Ελληνας που σκοραρε σε Μουντιαλ (αυτο και ειναι πολυ ειρωνικο!).. Και οχι μονα αυτα.. Αυτος ο Ελληνας, εκεινα τα χρονια του 1955 που βρισκοταν στο απογειο της δοξας του, ηταν και ο αρχηγος της Εθνικης Τουρκιας..
------
------
Η προβοκάτσια των Τούρκων.
-------
--------
Το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 1955, η σύζυγος του Τούρκου Πρόξενου στη Θεσσαλονίκη, καλεί ένα φωτογράφο να βγάλει μερικές φωτογραφίες από την εξωτερική πλευρά του Προξενείου, καθώς και του σπιτιού του Κεμάλ, που βρίσκεται στον περίβολο του Προξενείου, με το πρόσχημα ότι φεύγει και τις θέλει για ενθύμια. Πράγματι, αυτό έγινε, οι φωτογραφίες παραδόθηκαν στη σύζυγο του Πρόξενου, η οποία την επόμενη μέρα αναχώρησε για την Τουρκία. Γύρω στις 00.10 της 5ης προς 6η Σεπτεμβρίου εκρήγνυται βόμβα στον κήπο του Τουρκικού Προξενείου και έξω από το σπίτι του Κεμάλ. Οι ζημιές σ’ αυτό ήταν περιορισμένες καθώς μόνο μερικά τζάμια έσπασαν. Οι ελληνικές αρχές κινητοποιήθηκαν άμεσα για την ανεύρεση των δραστών.
Από την αρχή φάνηκε ότι η ενέργεια ήταν προσχεδιασμένη και αποτελούσε έργο των ίδιων των Τούρκων. Τη στιγμή της έκρηξης, στο Προξενείο βρισκόταν μόνο ο νυχτοφύλακας Μehmet Ogin Hasan, ο οποίος ανακρινόμενος ομολόγησε ότι την βόμβα την τοποθέτησε μεν ο ίδιος, αλλά του την έδωσε ο Oktay Engin Faik, από την Κομοτηνή, φοιτητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος ήταν ο ηθικός αυτουργός..
Ο Οktay συλλαμβάνεται, δηλώνει πλήρη άγνοια και ισχυρίζεται ότι πρόκειται για μια σατανική σκευωρία σε βάρος του. Ωστόσο φυλακίζεται. Στο ίδιο κελί με τον Oktay, κλείστηκε κι ένας αστυνομικός που εμφανίστηκε ως σεσημασμένος κακοποιός και άρχισε να βρίζει τους πάντες. O Oktay ξεγελάστηκε και άρχισε, παίρνοντας θάρρος, να ομολογεί, την δράση του. Είναι χαρακτηριστικό, ότι ο Oktay είχε εισαχθεί χωρίς εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος στο μουσουλμανικό Δημοτικό Σχολείο Σαλμώνης της Κοινότητας Μιράνων και υπήρξε υποψήφιος βουλευτής με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.
Ο Oktay αποφυλακίστηκε με εγγύηση και επέστρεψε στη Θράκη.
Μετά από λίγο καιρό, ο Τούρκος Πρόξενος στην Κομοτηνή Αχμέτ Ουμάρ, τον παρέλαβε από ένα καθορισμένο σημείο και αφού τον έβαλε στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του, τον φυγάδευσε στην Τουρκία. Αρχικά εργάστηκε στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Κωνσταντινούπολης και μετά ανέλαβε καθήκοντα στη Δ’ Διεύθυνση του Αστυνομικού Σώματος της Πόλης, όντας πλέον ήρωας των Τούρκων. Η Διεύθυνση αυτή ασχολείται με τους αλλοδαπούς και κυρίως με τους Έλληνες. Αργότερα έφτασε να γίνει κυβερνήτης σε επαρχία!
Ωστόσο, σε συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» πολλά χρόνια αργότερα, δεν παραδέχτηκε την ενοχή του και ισχυρίστηκε ότι είχε πέσει θύμα των ελληνικών Αρχών.
Ως μοιραίος άνθρωπος στην εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Κυπριακού, ηταν και ο δημοσιογράφος Sedat Simavi από τη Θεσσαλονίκη. Ανήκε στην ισχυρή ομάδα των εξισλαμισθέντων Εβραίων (donme). Tην 1η Μαΐου 1948, κυκλοφόρησε την ημερήσια εφημερίδα «Hurriyet» («Ελευθερία»), με μεγάλη επιτυχία, η οποία οφειλόταν στα πολλά φτηνά αναγνώσματα, στις διαστρεβλωμένες ειδήσεις, δίχως κανένα ίχνος προβληματισμού και σοβαρότητας, καθώς και στις πολύ καλές αθλητικές σελίδες της εφημερίδας.
Εν τω μεταξύ , ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης Kibris Turktur που αναφέραμε παραπάνω, ήταν ο δημοσιογράφος, συνεργάτης της Hurriyet, Hikmet Bil, από τους πλέον φανατικούς ανθέλληνες αρθογράφους. Τον δικό του ρόλο, έπαιζε ένα άλλο εθνικιστικό σωματείο, το Milli Turk Talebe Federasyonu..
------
-------
Το χρονικό του τουρκικού αίσχους.
-------
--------
Ένα χρονικό των γεγονότων της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, θα δούμε μέσα από την έκθεση του διπλωμάτη Βύρωνα Θεοδωρόπουλου..
Ώρα 13.30, μεταδίδεται ραδιοφωνικώς η είδησις περί βόμβας εις την οικίαν του Ατατούρκ στη Θεσσαλονική.
Ώρα 16.00, κυκλοφορεί έκτακτον παράρτημα της «Ισταμπούλ Εξπρές» με την είδησιν, δημοσιεύον και παραποιημένην φωτογραφίαν δήθεν της καταστραφείσης οικίας.
(Επρόκειτο για τις φωτογραφίες που είχαν τραβηχτεί για λογαριασμό της συζύγου του Τούρκου Πρόξενου στη Θεσσαλονίκη , οι οποίες παραποιήθηκαν έντεχνα και εμφανίστηκαν ως γνήσιες!)
Ώρα 16.30, ομάδες νέων περιέρχονται τας κεντρικάς οδούς του Πέραν αναγράφοντας υβριστικά συνθήματα κατά των Ελλήνων εις τους τοίχους.
Ώρα 17.30, αι πρώται ομάδες διαδηλωτών συγκεντρώνονται εις την πλατείαν του Ταξίμ.
Ώρα 18.00, η συγκέντρωσις εις την πλατείαν του Ταξίμ ακούει διαφόρους ρήτορας εκφωνούντας εμπρηστικούς λόγους κατά των Ελλήνων και της Ελλάδος.
Ώρα 18.30, η συγκέντρωσις μεταβάλλεται εις διαδήλωσιν, της οποίας μία ομάς φθάνει μέχρι του Γεν. Προξενείου και διαλύεται με την άμεσον εμφάνισιν αστυνομικών δυνάμεων αι οποίοι κλείουν όλας τας προς το Προξενείον προσβάσεις.
Μόλις δόθηκε το σύνθημα, ο μαινόμενος τουρκικός όχλος ξεχύθηκε στους δρόμους της Πόλης και άρχισε να λεηλατεί κάθε τι το ελληνικό. Ασφαλώς, όμως, οι «αγανακτισμένοι» Τούρκοι πολίτες δεν έδρασαν αυθόρμητα. Το σχέδιο είχε σχεδιαστεί προσεκτικότατα και με απόλυτη μυστικότητα. Είναι χαρακτηριστικό το ότι, ενώ πολλοί απλοί Τούρκοι ασφαλώς δεν ενέκριναν τα όσα διεπράχθησαν εναντίον των Ελλήνων, εν τούτοις, ουδείς Τούρκος πρόδωσε λεπτομέρειες του σχεδίου σε Ρωμιό φίλο του, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, όπου γενικώς και αορίστως ανέφεραν για «κάτι άσχημο που επρόκειτο να συμβεί εκείνες τις ημέρες..
Ώρα 19.00, άρχεται η θραύσις των υαλοπινάκων και σιδηρών θυρών των ομογενών καταστημάτων της πλατείας Ταξίμ και της οδού του Πέραν.
Σχεδόν ταυτοχρόνως με μικράν διαφοράν αρχίζουν να εκδηλούνται αι βιαιοπραγίαι εις τας λοιπάς συνοικίας και εντός δύο ωρών το πράγμα έχει γενικευθει..
Μόλις μετά την 2αν πρωινήν αγγέλεται η κήρυξις του στρατιωτικού νόμου και εμφανίζονται τα πρώτα στρατιωτικά τμήματα.Μετά ταύτα η κατάστασις ηρεμεί.
------
------
Ο τουρκικός συρφετός.
-------
-------
Το σχέδιο είχε άρτια οργανωθεί.. Υπήρχαν ομάδες λεηλασιων, που είχαν έρθει από την Ανατολική Θράκη και επέβαιναν σε φορτηγά. Μετά την ολοκλήρωση των βανδαλισμών τους, αποχώρησαν με τη λεία τους.
Οι δράστες, δεν ήταν μόνο αλήτες, αγροίκοι, χωρικοί και «ρακένδυτοι τύποι του Κασίμ Πασά». Υπήρχαν ανάμεσα τους, φοιτήτριες, κυρίες της αστικής τάξης, ακόμα και δικηγόροι! Εφοδιάστηκαν με ρόπαλα, αξίνες, λοστούς, βενζίνη, δυναμίτιδα, ενώ παρεσχέθη στους επίδοξους ταραχοποιούς τροφή και κατάλυμα για μία ή δύο ημέρες. Ακόμη συντάχθηκαν οι κατάλογοι των επικείμενων στόχων σε κάθε συνοικία και σημαδεύτηκαν την κατάλληλη στιγμή τα ελληνικά κτήρια. Τέλος, εκπαιδεύτηκαν οι αστυνομικοί και στρατιώτες με πολιτικά που θα ελάμβαναν μέρος στη λεηλασία και θα κατηύθυναν το πλήθος, ενώ αργότερα θα έπαιζαν τον ρόλο των ειρηνοποιών.
------
-------
Η συντονισμένη, απο την τουρκική κυβέρνηση, θηριωδία.
------
------
Σύμφωνα με δημοσίευμα της 12 Αυγούστου 2008 της εφημερίδας Ραντικάλ, τα γεγονότα είχαν οργανωθεί από το Γραφείο Ειδικού Πολέμου (Özel Harp Dairesi), το οποίο αποτελούσε τον μηχανισμό, που είχε στηθεί από το ΝΑΤΟ για την αποτροπή του κομμουνιστικού κινδύνου.
Φυσικά, η ώρα ενάρξεως των τουρκικών επιθέσεων ποίκιλλε από συνοικία σε συνοικία. Επιθέσεις εναντίον των Ελλήνων και των περιουσιών τους έλαβαν χώρα και στην ευρωπαϊκή και στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινουπόλεως, αλλά και στις νήσους Χάλκη και Πρίγκηπο, από Τούρκους που μεταφέρθηκαν εκεί με πλοιάρια.
Με στρατιωτική πειθαρχία κινούμενος ο τουρκικός όχλος, ο οποίος ανερχόταν σε δεκάδες χιλιάδες άτομα, κινήθηκε κατά παντός ελληνικού στοιχείου. Μέσα σε εννέα περίπου ώρες (διότι σε πολλά σημεία οι βανδαλισμοί συνεχίστηκαν και μετά την κήρυξη του στρατιωτικού νόμου μετά τα μεσάνυκτα) καταστράφηκαν ολοσχερώς 1004 σπίτια, ενώ άλλα περίπου 2500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Καταστράφηκαν επίσης 4348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια..
Τα βασικά συνθήματα ήταν: «Στο διάβολο οι Έλληνες» και «Κάτω η Ελλάς». Αργότερα κυριάρχησε το σύνθημα «Σήμερον η λεηλασία, αύριον η σφαγή»…
Εμφανείς ηγέτες του πλήθους δεν υπήρχαν. Ωστόσο, ορισμένα στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος, έδρασαν ως αρχηγοί των ομάδων κρούσεως.
Σε ελάχιστες περιπτώσεις, όπως π.χ. στη νήσο Αντιγόνη, η Αστυνομία αποσόβησε τα έκτροπα με την παρέμβασή της. Αλλού, τα όργανα της τάξης ήταν απλοί θεατές, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις βοήθησαν τους δράστες.
-----
-----
Τα οθωμανικά.. κτήνη.
------
------
Ο γιατρός και τέως βουλευτής Ν. Φακατσέλος που παραθέριζε στο Βανίκιοϊ της ανατολικής όχθης του Βοσπόρου και πυροβόλησε με κυνηγετικό όπλο εναντίον των επιτιθέμενων, συνελήφθη αργότερα για οπλοχρησία!
Υπήρχαν νεκροί, τραυματίες και γυναίκες που βιάσθηκαν "ιδία εν Βλάγκα Κοντοσκαλίω και Υψωμαθείοις, αλλά δι' ευνόητους λόγους αι παθούσαι το απεσιώπησαν. Μερικαί περιπτώσεις -ουχί πλείονες των δέκα- ενοσηλεύθησαν εις το νοσοκομείον Μπαλουκλή" (Β.Θεοδωροπουλος)..
Καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά το νεκροταφείο Σισλί, με τους εργαζόμενους στην παρακείμενη κεντρική αποθήκη της δημοτικής εταιρείας τροχιοδρόμων να συμμετέχουν ενεργά και να παρέχουν στο εξαγριωμένο πλήθος εργαλεία από τις αποθήκες...
"Ο νεκρός του ολίγου προ των γεγονότων αποβιώσαντος Νικολάου Ηλιάσκου εξήχθη από τον τάφον και επί του φερέτρου κατηνέχθησαν πλείονα πλήγματα μαχαίρας. Εις το Μπαλουκλή επανελήφθη το αυτό πρόγραμμα καταστροφής και βεβηλώσεως καταστραφέντων και των πατριαρχικών τάφων" (Β. Θεοδωροπουλος)..
Στα επεισόδια υπολογίζεται ότι έλαβαν μέρος περίπου 100.000 άτομα.
Το 1995, ο Γ. Καράγιωργας (ένας από τους πρώτους δημοσιογράφους από την Ελλάδα που έφθασαν στην Πόλη την επαύριο των γεγονότων) περιέγραψε το δράμα που εβίωσε ο ελληνισμός της Κωνσταντινουπόλεως σε ομιλία του για τα «Σεπτεμβριανά».. Φρικη δημιουργει το περιστατικο που περιγραφει.. και εγινε στο Γενή Σεχίρ, στις 19.00. Εν μέση οδώ, ο όχλος περικύκλωσε ένα κοριτσάκι 6 ετών, το παρέδωσε σε έναν ημιπαράφρονα χαμάλη γνωστό ως «γορίλα» και εκείνος παρουσία δύο χιλιάδων ατόμων το εβίασε επανειλημμένως, ενώ το πλήθος ούρλιαζε, «Αυτά παθαίνουν οι Έλληνες".
Μερικά μη μουσουλμανικά σπίτια και μαγαζιά ήταν σημειωμένα μ' ένα σταυρό, κάποια συντόμευση όπως GMR, gayrimuslim Rum (μη μουσουλμάνος Έλληνας) ή "μη τούρκικος" και "τούρκικος".
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία: 16 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους και 32 τραυματίστηκαν σοβαρά εκείνο το μοιραίο βράδυ. 200 Ελληνίδες έπεσαν θύματα βιασμού.
73 ορθόδοξες εκκλησίες με κειμήλια τεράστιας αξίας, 8 αγιάσματα, 2 Μονές, 26 ελληνικά σχολεία και 5 αθλητικοί σύλλογοι καταστράφηκαν.
-----
------
Η οικονομική καταστροφή των Ελλήνων.
----
------
Μέσα σε λίγες ώρες η ελληνική οικονομική δραστηριότητα καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, αφού τα σπίτια και οι περιουσίες των περισσότερων Ελλήνων και τα ιδρύματα της ομογένειας λεηλατήθηκαν. Χιλιάδες Έλληνες έμειναν κυριολεκτικώς μόνο με τα ρούχα που φορούσαν, αφού στα σπίτια τους καταστράφηκαν με πρωτοφανή μανία ή εκλάπησαν τα πάντα• από οικιακά σκεύη και τρόφιμα μέχρι κρεβάτια, καναπέδες και ακριβά κοσμήματα. 8.700 περίπου άτομα έμειναν άνεργα, αφού οι επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονταν είχαν καταστραφεί.
Αν και οι πρώτες εκτιμήσεις τουρκικών και ξένων τραπεζών μιλούσαν για ζημιές της τάξης του ενός ή δύο δισεκατομμυρίων τουρκικών λιρών, τον Φεβρουάριο του 1956 η τουρκική κυβέρνηση μείωσε κατά πολύ το ποσό, υπολογίζοντας τις συνολικές ζημιές σε 69.578.744 λίρες Τουρκίας, δηλ. περίπου 25 εκατομμύρια δολάρια.
Η τουρκική κυβέρνηση υποσχέθηκε ότι θα αποζημιώσει γενναία τα θύματα, αλλά φυσικά τα χρήματα που δόθηκαν ήταν απειροελάχιστα..
Από το ποσό που υπολόγισε και ενέκρινε η τουρκική κυβέρνηση κατέβαλε τελικώς ποσό μικρότερο των 10 εκατομμυρίων Λ.Τ., και μάλιστα ύστερα από πολλούς μήνες, όταν η αξία της τουρκικής λίρας είχε υποτιμηθεί δραματικά. Δηλαδή, δόθηκαν αποζημιώσεις μικρότερες του 1% της αξίας των καταστροφών. Πάρα πολλοί δικαιούχοι δεν εισέπραξαν καμία απολύτως αποζημίωση, ενώ υπήρξαν και περιπτώσεις επιχειρηματιών που, ενώ έχασαν τα πάντα –και άρα είχαν ζημιά την χρονιά εκείνη– υποχρεώθηκαν να πληρώσουν και φόρο κερδών.
Οι ζημιές στη Σμύρνη ανήλθαν σε 475.000 τουρκικές λίρες..
------
------
Η ομολογία του Koprulu.
-------
--------
Η Αστυνομία της Κωνσταντινούπολης είχε την εποχή των επεισοδίων 1.500 άνδρες, ενώ είχε ενισχυθεί και με αστυνομικούς από άλλες περιοχές.
Τρεις ώρες πριν τα επεισόδια, δόθηκε διαταγή στα κεντρικά της Αστυνομίας, να μην επιτραπεί στους αστυνομικούς να φύγουν από τα τμήματα μετά τις 5 μ.μ. Αν και μετά τις 6 μ.μ., έρχονταν από παντού, ιδιαίτερα από το Beyoglu ειδήσεις για λεηλασίες καταστημάτων και επιθέσεις εναντίον εκκλησιών, δεν επιτρεπόταν στους αστυνομικούς να επέμβουν μέχρι να λάβουν διαταγή.
Η τουρκική κυβέρνηση που είδε έκπληκτη την κατάσταση να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο έριξε την ευθύνη στους κομμουνιστές. Μάλιστα, υπήρξαν και συλλήψεις κάποιων αριστερών, όπως του συγγραφέα Αζίζ Νεσίν. Ωστόσο, κάτι τέτοιο ήταν παντελώς ανυπόστατο και σταδιακά, η κατηγορία αυτή εγκαταλείφθηκε. Έγιναν συλλήψεις και χιλιάδων άλλων ατόμων σε Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη και Άγκυρα.
Στα τέλη Ιανουαρίου 1956, 228 άτομα είχαν καταδικαστεί για συμμετοχή στα επεισόδια.
Φαίνεται ότι τα Σεπτεμβριανά οργανώθηκαν από την ίδια την κυβέρνηση Μεντερές η οποία δεν μπόρεσε να υπολογίσει τις διαστάσεις που αυτά θα έπαιρναν. Όι δραστες θεωρήθηκαν υπεύθυνοι μόνο για φθορά ξένης περιουσίας/ιδιοκτησίας.
Ο Fuat Koprulu, Υπουργός Παιδείας στη διάρκεια των γεγονότων, σε κατάθεσή του στις 21/10/1960, ισχυρίστηκε ότι τις βιαιοπραγίες της 6/7 Σεπτεμβρίου 1960, είχε προτείνει ο Υπουργός Εξωτερικών Zorlu αλλά τις οργάνωσε ο Menderes. Στην πραγματικότητα όμως, ήταν "πνευματικό τέκνο" του επικεφαλής της CIA, Allen Dulles, ο οποίος κατά σατανική σύμπτωση, εκείνες τις μέρες βρισκόταν στην Τουρκία! Επειδή δεν είχε αποδείξεις για όσα κατέθεσε ο Koprulu, τροποποίησε την κατάθεσή του.
Η κυβέρνηση Menderes το 1960 ανατράπηκε και μέλη της δικάστηκαν για παράβαση του Συντάγματος και την αλλοίωση του πολιτεύματος. Ο Menderes, ο Υπουργός Εξωτερικών Zorlu και ο Υπουργός Οικονομικών Polat Κan καταδικάστηκαν σε θάνατο στις 5/1/1961, καθώς θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για τα παραπάνω και εκτελέστηκαν.
Η διεθνής κατακραυγή για τα Δεκεμβριανα ήταν έντονη. Η Τουρκία βρέθηκε εκτεθειμένη, αλλά καθώς Η.Π.Α. και Μ. Βρετανία ακολούθησαν την τακτική ίσων αποστάσεων απέναντι σε Ελλάδα και Τουρκία, κατάφερε να βγει αλώβητη..
------
------
Οι κτηνωδίες κατά των Εκκλησιών και ιερέων.
-------
-------
Ιδιαίτερο στόχο αποτέλεσαν τα θρησκευτικά καθιδρύματα, με μόνο επτά από τις 80 ελληνορθόδοξες εκκλησίες της Πόλης να διαφύγουν την καταστροφή και την ερήμωση, ενώ υπέστησαν σοβαρές ζημιές τα αγιάσματα, οι ιστορικές μονές και τα κοιμητήρια της Ρωμιοσύνης. Από την οργή των βανδάλων δεν γλίτωσαν ούτε οι τάφοι των Οικουμενικών Πατριαρχών στον περίβολο της Μονής Ζωοδόχου Πηγής Βαλουκλή. Οσον αφορά τους ιεράρχες του Φαναρίου, ο εξέχων και λόγιος μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Γεννάδιος Αραμπατζόγλου υπέστη επίθεση και τραυματίστηκε στην κεφαλή και στο πρόσωπο όταν ο όχλος εισέβαλε στην ιδιωτική του κατοικία στον Βόσπορο (ο Γεννάδιος απεβίωσε μερικούς μήνες αργότερα εξαιτίας των τραυμάτων αυτών). Συγκλονιστική ήταν η περιπέτεια του υπερήλικα μητροπολίτη Δέρκων Ιάκωβου Παπαπαϊσίου ο οποίος απέφυγε τον θάνατο πραγματικά την τελευταία στιγμή, όταν πήδηξε από το παράθυρο του γραφείου του στον δεύτερο όροφο του καιόμενου μητροπολιτικού μεγάρου στα Θεραπειά του Βοσπόρου. Επιθέσεις δέχθηκαν οι κληρικοί του ιστορικού μοναστηριού στο Βαλουκλή με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ο άνω των 90 ετών ιερέας της μονής, Χρύσανθος Μαντάς, ενώ ο επίσκοπος Παμφύλου Γεράσιμος κατάφερε να επιβιώσει παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχθηκε την τρομακτική εκείνη νύχτα..
Το μίσος κατά των ιερωμένων ηταν απιστευτο, αφού πολλοί απ’ αυτούς ξυλοκοπήθηκαν αγριότατα, άλλοι γυμνώθηκαν και διαπομπεύθηκαν, εξαναγκαζόμενοι να φωνάζουν: «Η Κύπρος είναι τουρκική».
Σε έναν ιερό ναό εισέβαλαν μανιασμένοι Τούρκοι. Εκείνη την ώρα, ευρίσκετο σε αυτόν ο αρχιδιάκονος, ο οποίος επιχείρησε να τους εμποδίσει. Οι Τούρκοι άρχισαν να τον ξυλοκοπούν και επεχείρησαν να του βγάλουν τα ράσα. Προσπάθησε μάταια να αντισταθεί. Η ηλικιωμένη μητέρα του έτρεξε πανικόβλητη στην εκκλησία, όπου περικυκλώθηκε από το πλήθος.
Οι Τούρκοι δεν σεβάστηκαν το γήρας της και άρχισαν να την κτυπούν με μανία, μπροστά στα μάτια του υιού της. Ο τελευταίος ήταν δεμένος πισθάγκωνα σε μία καρέκλα και μετεφέρθη έξω από τον ναό. Εκεί, ανέθεσαν σε έναν αλήτη να τον ξυρίσει χωρίς σαπουνάδα. Μετά, τον μετέφεραν κάτω από το καμπαναριό, του έκαναν περιτομή και τον άφησαν εξηντλημένο να αιμορραγεί.
Μόνο το συγκρότημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι (αλλά και το γενικό προξενείο της Ελλάδας) απέφυγε την καταστροφή, αφού ισχυρές στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις είχαν σταλεί πριν από τα επεισόδια για τη φρούρησή του.
Οταν στην έκτακτη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου στις 15 Σεπτεμβρίου 1955 πολλοί Φαναριώτες ιεράρχες τάχθηκαν υπέρ της κήρυξης της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως εν διωγμώ, ο Αθηναγόρας διαφώνησε υπογραμμίζοντας ότι μια τέτοια ενέργεια θα έθετε το Οικουμενικό Πατριαρχείο σε νέες και πολύ πιο επικίνδυνες περιπέτειες.
Μόνο το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών επέδειξε ουσιαστικό ενδιαφέρον για την τύχη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αποστέλλοντας πενταμελή αποστολή στην Κωνσταντινούπολη στις 7-14 Νοεμβρίου 1955. Η αντιπροσωπεία κατέγραψε λεπτομερώς τις καταστροφές των ελληνορθόδοξων εκκλησιών και άλλων κοινωφελών ιδρυμάτων, σε εμπεριστατωμένη έκθεση που έφερνε στο φως την επισφαλή θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ρωμιοσύνης στην Τουρκία. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, μόνον οι καταστροφές στις ελληνορθόδοξες εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης ξεπερνούσαν τα 150 εκατομμύρια δολάρια.
-----
-----
Η ανυπαρξία της Ελληνικής κυβέρνησης.
--------
--------
Η ελληνική μειονότητα στην Τουρκία μετά τα Σεπτεμβριανά, συρρικνώθηκε δραματικά. Το 1955, στην Κωνσταντινούπολη ζούσαν γύρω στις 100.000 Έλληνες και Τούρκοι ελληνικής καταγωγής. Σήμερα, όπως είναι γνωστό, ζουν γύρω στους 4.000 Έλληνες σε Κωνσταντινούπολη, Σμυρνη, Ίμβρο και Τένεδο..
Η αντίδραση της Ελληνικής Κυβερνήσεως στα γεγονότα της 6ης – 7ης Σεπτεμβρίου 1955 υπήρξε από χλιαρή έως ανύπαρκτη. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι ο τότε πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπάγος νοσούσε βαρύτατα και ουσιαστικώς η κυβέρνηση ήταν ακέφαλη. Από την άλλη, υπήρξαν έντονες συμμαχικές πιέσεις, ιδίως από τον Αμερικάνο Υπουργό Εξωτερικών Τζων Φόστερ Ντάλλες, ο οποίος κάλεσε και τις δύο πλευρές να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και να συμφιλιωθούν.
Μετά την ανάδειξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην πρωθυπουργία στις 6 Οκτωβρίου 1955 και την αποχή της Ελλάδος από γυμνάσια του Ν.Α.Τ.Ο. στην Μεσόγειο, η Άγκυρα υποχρεώθηκε να αποδώσει μια στοιχειώδη ηθική ικανοποίηση στην Ελλάδα. Στις 24 Οκτωβρίου τίμησε σε ειδική τελετή στο στρατηγείο του Ν.Α.Τ.Ο. στην Σμύρνη την ελληνική σημαία, την οποία ύψωσε ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών..
Το πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων στην Τουρκία τον Σεπτέμβριο του 1955, έχει επικριθεί σφοδρά και από πολλούς Τούρκους, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η ιστορία δεν αλλάζει.
------
------
Γενίτσαρος και γκιαούρης.
------
------
Δύο μήνες μετά τον διωγμό των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης ο Αντωνιάδης είχε έρθει στην Αθήνα και είχε προπονηθεί με την ΑΕΚ.
Όμως οι Έλληνες δεν είχαν δεχθεί θετικά την παρουσία του στην χωρά, μετά από αυτά που έγιναν. Στις 26/11/1955, η «Αθλητική Ηχώ» είχε τίτλο:«Ο γενίτσαρος Λευτέρης να φυγή από την Ελλάδα»! Και υπότιτλο:«Η επίσκεψίς του προεκάλεσε γενικήν αγανάκτησιν και η εμφάνισις του εις ελληνικόν γήπεδον αποτροπιασμόν. Όταν άι εκκλησίαι μας κείνται ακόμη εις ερείπια και τα θύματα των τουρκικών αγριοτήτων παραμένουν χωρίς στέγη, δεν έχομεν καμμίαν διάθεσιν να βλέπωμε κυκλοφορούντα μεταξύ μας τον αρχηγόν της Εθνικής Τουρκίας και της Φενέρ Μπαξέ, ο οποίος ελησμόνησε τελείως και κατετρόπωσε πάντα την καταγωγήν του».
Και στην Τουρκιά αν καμιά φορά δεν έπαιζε καλά ούτε οι Τούρκοι είχαν πρόβλημα να τον προσβάλλουν.. Για να τον πικάρουν, τον αποκαλούσαν «κεφερέ γιουνάν γκιαούρ», δηλαδή,«άθρησκε Ελληνα γκιαούρη» … Και αυτός με νεύρα ανταπέδιδε, χωρίς φόβο αλλά με πάθος, λέγοντας «σας γ… το σισιλέ (σόι) σας.. "
Στην Ελλάδα κάποιοι αμφισβητούσαν την Ελληνική του εθνικότητα και μεσώ του Τύπου διέρρεαν πως η μητέρα του ήταν Τουρκαλα, πράγμα ψευδές που τον εκνεύριζε.. Είχε ζητήσει από δικηγόρους αλλά και συγγενείς του, κυρίως στην Ελλάδα, να υποβάλουν μηνύσεις στην περίπτωση που διάφορα έντυπα ανέφεραν την κυρα-Αργυρώ ως Τουρκάλα..
Και ο Λευτέρης Αντωνιάδης συνέχιζε να σταυροκοπιέται στα γήπεδα, να φορά τον σταυρό στο στήθος του και μάλιστα κατά την ανάκρουση του Εθνικού ύμνου της Τουρκίας είχε το σθένος να βγάζει πάντα τον σταυρό του έξω από τη φανέλα..
Ο Λευτέρης υπήρξε ιδιόρρυθμος άνθρωπος και ποδοσφαιριστής.. Λάτρευε την καλή ζωή, ήταν μποέμ τύπος..
Διέθετε ένα κρις κραφτ, την εποχή της δόξας του, όταν και περνούσαν πολλά λεφτά από τα χέρια του και έκοβε βόλτες στη θάλασσα..
Κράτησε γενικά διακριτική στάση, ισορροπώντας ανάμεσα στην τουρκική του υπηκοότητα και στην ελληνική εθνικότητα, και μη μιλώντας ποτέ δημόσια για όσα τον πλήγωσαν. Και ήταν αρκετά..
-------
--------
Με τη φανέλα του Δικεφάλου αετού.
------
------
Η προέλευση της ΑΕΚ και το έμβλημα του Δικεφάλου.. και το γεγονός πως αυτός και ο αδελφός του έπαιξαν στην Πέραν Κλουμπ (πρόδρομος της ΑΕΚ), ήταν η αίτια να υποστηρίζουν οικογενειακά την ΑΕΚ.. Έτσι και ο Λευτέρης το είχε τάμα να αγωνιστεί εκεί.. Και το έπραξε, όταν πήρε μεταγραφή εκεί το 1963 σε ηλικία 38 χρόνων.. Έπαιξε 5 παιχνίδια και έβαλε 2 γκολ.. Αλλά και η ποδοσφαιρική καριέρα του τερματίστηκε λόγω σοβαρού τραυματισμού σε ματς με τον Ηρακλή.. Ακολούθως δούλεψε ως προπονητής στο Αιγάλεω και σε ομάδες της Νοτιάς Αφρικής και της Τουρκιάς..
-----
-----
Ο καλύτερος των Τούρκων.. είναι ένας Έλληνας.
------
------
Τα στατιστικά του Λευτέρη Αντωνιάδη τρομάζουν! Από μονά τους δείχνουν πόσο σπουδαίος ποδοσφαιριστής υπήρξε.. Αυτά τα νούμερα προσεγγίζουν τις επιδόσεις των Κρ. Ροναλντο, Μεσι, Χααλαντ, Εμπαπε στο σημερινό ποδόσφαιρο.. Στην Ελλάδα ανάλογα νούμερα είχαν οι Μαύρος και Βαζεχα, χωρίς να τα φτάνουν απολυτά όμως..
Στις 2 περιόδους που έπαιξε στην Φενερ (1947-51, 1953-64) σε 615 ματς έβαλε 423 γκολ.. Και είναι ο πρώτος σκόρερ και ομολογουμένως ο καλύτερος παίχτης όλων των εποχών της τουρκικής ομάδας..
Με την Εθνική Τουρκιάς έπαιξε σε 50 παιχνίδια και πέτυχε 21 γκολ (δεύτερος πίσω από τον Χακαν Σουκουρ) και σε 10 ματς ήταν αρχηγός..
Γενικότερα κατά την διάρκεια της καριέρας του (1941-1964) αγωνίστηκε σε 752 ματς πετυχαίνοντας 506 γκολ!
Υπήρξε ο πρώτος ποδοσφαιριστής της Τουρκίας που τιμήθηκε με το Χρυσό μετάλλιο της τουρκικής ομοσπονδίας..
-------
-------
Η σιωπή.. και οι προσευχές για την Ελλάδα.
------
------
Το 1955 τότε πολλοί θεώρησαν δεδομένο πως θα επέστρεφε στην Ελλάδα, όμως εκείνος δεν εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη. Για την πλειοψηφία των Τούρκων αποτελούσε ένα πραγματικό σύμβολο ήθους και ένας δυνατός συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο χωρών. Είναι χαρακτηριστικό πως όποιο κατάστημα κι αν επισκέπτονταν, δεν τον άφηναν να πληρώνει..
Ο Λευτέρης δεν ήταν ενεργό μέλος της Ελληνικής ομογένειας και δεν είχε σχέσεις με τις οργανώσεις της, αλλά αυτές δεν έπαψαν ποτέ να τον θεωρούν κομμάτι τους. Παρά τις κάποιες αντιδράσεις ήταν ένα καμάρι της ομογένειας..
Είχε στην καρδιά του την Ελλάδα, όπως διαβεβαιώνουν οι συγγενείς και φίλοι του. Την επισκεπτόταν τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, μέχρι που ο γιατρός του συνέστησε ξεκούραση μετά μια περιπέτεια με την καρδιά του. Μεταξύ άλλων, του απαγόρευσε το γήπεδο αλλά και την παρακολούθηση αγώνων από την τηλεόραση, κάτι που τον «έριξε» πολύ. Δεν του απαγόρευσε, όμως, να ενημερώνεται για την οικονομική κατάσταση στη χώρα καταγωγής του. «Διάβαζε, μάθαινε για την κρίση και στεναχωριόταν. Κάθε βράδυ στην προσευχή του έβαζε και την Ελλάδα. Προσευχόταν να περάσουν γρήγορα τα δύσκολα», λέει η σύζυγός του. Όπως αναφέρει, ήταν ιδιαίτερα θρήσκος, επισκεπτόταν την εκκλησία, ενώ άναβε καθημερινά το καντήλι στο σπίτι του, δίπλα στην εικόνα της Παναγίας..
Αλλά δεν ανοιγόταν ποτέ γιατί γνώριζε πως ο, τι έλεγε θα έμπαινε σε μεγεθυντικό φακό και μπορούσε να παρεξηγηθεί..
---------
----------
Ο "μπουγιούκ" Λευτέρης.
------
------
Το καλοκαίρι του 2004, ο Αντωνιάδης περίμενε στην προκυμαία της Πριγκήπου τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, κατά την επίσκεψή του στο νησί. Ο κ. κ. Βαρθολομαίος τον αποκάλεσε «Μπουγιούκ»(μεγάλο) Αντωνιάδη, αντί για «Κιουτσούκ»(μικρό) που είναι το όνομά του και του είπε πως η Ομογένεια καμαρώνει γι’ αυτόν..
Επίσης ο Πατριάρχης επισκέφθηκε τον Λευτέρη όταν αυτός νοσηλεύτηκε τον Νοέμβριο του 2010 σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης..
Έξω από το «Σουκρού Σαράτσογλου», στο πάρκο Κουντισλί του Καντικόι, στις 3 Μαΐου 2009, η Φενερ-Μπακτσε έστησε το άγαλμα του..
-----
-----
Το τέλος ενός Έλληνα εθνικού ήρωα.. των Τούρκων.
------
------
«Ξέρω πως όταν πεθάνω, θα τυλίξουν το φέρετρο μου με την ερυθρά ημισέληνο, αλλά η καρδιά μου θα είναι γαλάζια με σταυρό», είχε προβλέψει ο Λευτέρης Αντωνιάδης..
Όπως και έγινε.. Άφησε την τελευταία του πνοή στις 13 Ιανουαρίου 2012, σε ηλικία 86 ετών, στο νοσοκομείο, όπου νοσηλευόταν με προβλήματα υγείας. Η σορός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο «Σουκρού Σαράτσογλου», όπου παραπάνω από 10. 000 κόσμου βρέθηκε να του πει το τελευταίο «αντίο» και εκατομμύρια άλλοι παρακολουθούσαν από την τηλεόραση σε ζωντανή σύνδεση.. Ανάμεσά τους και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν..
Το σύνθημα «Ver Leftere Yazsin Deftere»(Δώσε στον Λευτέρη, θα γράψει στο τεφτέρι) δόνησε την ατμόσφαιρα στο γήπεδο «Σουκρού Σαρφάτσογλου».. Μάλιστα, για να τον τιμήσουν οι Τούρκοι, έδωσαν σε δρόμους της Πριγκήπου, της γενέτειράς του, αλλά και της Κωνσταντινούπολης το όνομα του. Δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, παρά το γεγονός ότι ένας από τους εθνικούς τους ήρωες ήταν Έλληνας.. ενώ ακόμη και συντηρητικοί μουσουλμάνοι άναψαν ένα κεράκι στη μνήμη του, στην ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στην Πρίγκηπο..
Το τουρκικό πρωτάθλημα της σεζόν 2018-19 ονομάστηκε Süper Lig Lefter Küçükandonyadis προς τιμήν του.
------
------
Μια ειρωνία της τύχης..
------
------
Η περίπτωση του Λευτέρη Αντωνιάδη είναι πολύ ιδιαίτερη.. Σε πολύ ταραγμένα χρόνια υπηρέτησε με σπουδαίο τρόπο τον τούρκικο αθλητισμό.. Ένας Έλληνας Κωνσταντινουπολιτης, που μάλιστα οι θηριωδίες των Τούρκων το 1955 είχαν και αυτόν στόχο..
Μια ειρωνια της τύχης.. μια πολύ οξύμωρη κατάσταση.
Που γνώριζε πολύ καλά τη θέση και επέλεξε να κρατήσει ίσες αποστάσεις..
Πιστός Χριστιανός, εθιγετο όταν αμφισβητούσε κάποιος την Ελληνική του καταγωγή.. αλλά ταυτόχρονα φόραγε την φανέλα με την ημισέληνο και παρά τα εγκλήματα εις βάρος του και των Ελλήνων, διάλεξε να μείνει στην Τουρκιά.. Εκείνη την εποχή ο αθλητισμός δεν ήταν όπως σήμερα, οπού ο στυγνός επαγγελματισμός βλέπει μόνο συμβόλαια.. Τότε υπήρχε ταύτιση και δέσιμο με την φανέλα.. Ένας αγώνας Ελλάδας-Τουρκιας περιείχε πολιτικά μηνύματα και η νίκη ήταν υπόθεση εθνικού γοήτρου..
-----
-----
Ένωσε ή δίχασε;
------
------
Αυτοί που λένε, πως ο αθλητισμός ενώνει, έχουν δίκιο.. Γιατί δίνεται η ευκαιρία να αντιπαρατεθούν δυο εθνικές ομάδες με ειρηνικό και ψυχαγωγικό τρόπο.. Αρκετοί Έλληνες και Τούρκοι υποστηρίζουν πως ο Αντωνιάδης υπήρξε σημείο αναφοράς του αθλητισμού των δυο χώρων και συνδετικός κρίκος των οπαδών και των δυο χώρων..
Φυσικά αυτός υπηρέτησε μόνο το τούρκικο ποδόσφαιρο.. και οι σύλλογοι της Ελληνικής ομογένειας μπορεί να λένε πως ο Αντωνιάδης ήταν καμάρι, την ίδια γνώμη όμως δεν την έχει η πλειονότητα των προσφύγων
(Κων/πολιτων, Ποντίων, Μικρασιατων)..
Ο Αντωνιάδης, λένε, πως δίχασε και δεν ένωσε.. Επίσης λένε, πως μετά τον εξευτελιστικό και δολοφονικό διωγμό των Ελλήνων το 1955 αυτός έμεινε εκεί, γιατί είχε δημοφιλια, ευμάρεια, καλή ζωή.. Τα πάθη των άλλων δεν ακουμπούσαν αυτόν και την οικογένεια του..
Μοιραία όμως ο Αντωνιάδης ήταν και άτυχος.. Γιατί ήταν ένας Έλληνας γεννημένος σε μια Πόλη, οπού λόγω Ιστορίας, αποτελεί το αντικείμενο του πόθου των Ελλήνων.. και η οποία βρίσκεται στην κατοχή των άσπονδων εχθρών.. Οι ακραίοι (να μη πω, οι περισσότεροι) και των μεν και των δε, ποτέ δεν θεώρησαν δικό τους τον Αντωνιάδη.. Πάντα, όταν έβρισκαν την ευκαιρία, τον προσέβαλλαν.. Είτε ως γενίτσαρο και προδότη είτε ως γκιαούρη..
Αυτή η αντιμετώπισή δεν ήταν μόνο θέμα κακής συμπεριφοράς, αλλά και απόδειξη των πολύ ιδιαίτερων καταστάσεων και προβλημάτων που έχουμε, τουλάχιστον εμείς οι Έλληνες, με αυτούς τους κακούς γείτονες..
Εγώ περεταιρω δεν θα πάρω θέση, αν έπραξε σωστά ο Αντωνιάδης ή όχι που έμεινε στην Τουρκιά μετά το 55'.. Ίσως αυτός έπρεπε να το πει, αλλά σε αυτό το θέμα είχε εσωστρέφεια και δε μίλησε ποτέ, αν και τον πλήγωναν ποτέ.. Στο κάτω κάτω ήταν ένας εξαιρετικός ποδοσφαιριστής και αυτό το ταλέντο δεν θα έπρεπε να θυματοποιηθει από αυτήν την κατάσταση..
Έμεινε για την δημοφιλια, την δόξα; Έμεινε γιατί εκεί ήταν το σπίτι του; Έμεινε για την καλοπέραση του; Γιατί ήθελε να προστατεύσει την οικογένεια του, να έχει μια καλή ζωή; Μήπως πιέστηκε, εκβιάστηκε από κάποιες καταστάσεις ή ανθρώπους; Αυτός ποτέ δε μίλησε και ποτέ δεν θα μάθουμε και μεις..
Η Παναγία στην Πρίγκηπο συνεχίζει κανονικά τη λειτουργία της. Παρά τις εντάσεις που από καιρού εις καιρόν με τις αποφάσεις του προκαλεί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με κορονίδα τη λειτουργία ως τζαμιού της Αγιά-Σοφιάς, στη γενέτειρα του Λευτέρη Αντωνιάδη, το νησί βαστά. Στην Κωνσταντινούπολη, όπου όλες οι μεγάλες ελληνικές ομάδες έχουν ταξιδέψει, ο μύθος του Κιουτσουκαντωνιάδη παραμένει ανάγλυφος..
-----
-----
Οι άθλιοι γείτονες.
------
------
Ας δούμε τώρα τα θέματα μας με αυτούς τους πραγματικά άθλιους γείτονες..
Η Σύμβαση Περί ανταλλαγής των Ελληνικών και Τουρκικών πληθυσμών υπογράφηκε στην Λωζάνη της Ελβετίας στις 30 Ιανουαρίου 1923, έξι μήνες πριν να συνομολογηθεί η Συνθήκη της Λωζάνης από εκπροσώπους των κυβερνήσεων του Βασιλείου της Ελλάδας και της Τουρκίας (της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης) και συγκεκριμένα εκ μέρους της Ελλάδας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Αφορούσε περίπου 2 εκατομμύρια άτομα (περίπου 1, 5 εκατομμύριο Έλληνες της Ανατολίας, και 500. 000 Μουσουλμάνους στην Ελλάδα), το μεγαλύτερο μέρος των οποίων έγιναν πρόσφυγες, χάνοντας de jure την υπηκοότητα της χώρας που άφηναν πίσω.
Το Άρθρο 2 της Συμβάσεως εξαιρούσε από την ανταλλαγή τους «Ελληνορθόδοξους (Ρωμιούς) κατοίκους της Κωνσταντινούπολης», και τους «Μουσουλμάνους κατοίκους της Δυτικής Θράκης». Επίσης από την ανταλλαγή εξαιρούνταν, σύμφωνα με το Άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάνης, οι κάτοικοι της Ίμβρου και της Τενέδου..
Το 1955 όπως ανέφερα και στην περιγραφή των γεγονότων οι Τούρκοι εκνευρίστηκαν από τον αντιστασιακό απελευθερωτικό αγώνα των Κυπρίων κατά των Αγγλων.. Η Τουρκική κυβέρνηση ήθελε να εκδιώξει όλες τις εθνότητες που υπήρχαν στην επικράτεια της.. Για τους Έλληνες έστησαν την πλεκτάνη με την βόμβα στον κήπο του Τούρκικου Προξενείου Θεσσαλονίκης, που ήταν και το σπίτι του Κεμάλ, πως δήθεν την έβαλαν Έλληνες.. Την εμπλοκή τους ομολόγησαν και ο μουσουλμάνος Κομοτηναιος φοιτητής που τη μετέφερε και ο φύλακας του Προξενείου που την πυροδότησε.. Σε αυτό το ηλίθιο κόλπο είχε συμμετοχή και η σύζυγος του Τούρκου πρόξενου, καθώς έστειλε παραποιημένες φωτογραφίες στα τουρκικά ΜΜΕ για να δείξει πως οι φθορές ήταν μεγάλες ενώ ήταν ασήμαντες..
Οι μπουνταλάδες Τούρκοι παρ' όλα αυτά βασίστηκαν σε αυτήν την σαχλαμάρα, να μακελέψουν τον Ελληνικό πληθυσμό της Πόλης..
Αυτό το έθνος, που όπως είπε ο Άγιος Παϊσιος ".. είναι ένα έθνος, το οποίο δεν προέκυψε από την ευλογία του Θεού.".. έφερε από τα βάθη της Μογγολίας, ο' τι πιο βαρβαρικό έθιμο, ο' τι πιο ενστικτώδες, ο' τι πιο ζωώδες μέσο επιβίωσης και επιβολής.. Κατσικωθηκαν ουσιαστικά στον σβέρκο μας και θέλουν να ονομάζονται Ευρωπαίοι, επιδεικνύοντας αυταρέσκεια και μεγαλομανία, ενώ το πνευματικό τους υπόβαθρο είναι πολύ χαμηλό..
Το 55' έδιωξαν τους Έλληνες με αυτόν τον άθλιο τρόπο, ενώ φυσικά οι Μουσουλμάνοι της Θράκης παρέμειναν, ενώ η συμφωνία προέβλεπε να παραμείνουν και οι δυο, βρίσκοντας την Ελληνική κυβέρνηση κοιμωμένη..
Και έρχονται σήμερα χωρίς ντροπή φυσικά, να μιλάνε για τα δικαιώματα της "τουρκικής" μειονότητας της Θράκης και το τούρκικο Προξενείο της Κομοτηνής να δρα και να ραδιουργεί ανεξέλεγκτα.. Και έχουν βαφτίσει τουρκους μέχρι και τους Πομακους, οι μετά βδελυγμίας δε δέχονται αυτόν τον προσδιορισμό..
Είμαστε τόσο νωχελικοί σε αυτήν τη μεθόδευση, που ούτε αυτό το γνωρίζουμε, πως οι Πομάκοι είναι μουσουλμάνοι, αλλά όχι βεβαία τουρκικής συνείδησης.. Και όχι μόνο για τους Πομακους..
---------
----------
Ο Τούρκος.. φίλος δεν πιάνεται.
------
------
Σαν ένας ειρηνικός λαός που είμαστε.. καθώς στη σύγχρονη ιστορία δεν ενεργήσαμε επεκτατικούς πολέμους αλλά μόνον παλέψαμε για την ελευθεριά και την αυτοδιάθεση.. και έχουμε μια πνευματική κληρονομιά από τους αρχαίους χρόνους (άσχετα που εμείς δεν το εκτιμούμε και πολλές φόρες δεν το γνωρίζουμε) εγώ δε μπορώ να βρω ταύτιση με τους Τούρκους..
Δυστυχώς ανατρέχοντας την Ιστορία αυτοί οι γείτονες εποφθαλμιούν τα εδάφη μας και πάντα θα επιχειρούν να τα πάρουν.. Να ξέρετε, έχουν σκάσει, όταν βλέπουν, να έχουμε σχεδόν όλο το Αιγαίο (Το Καστελόριζο και τα ματιά μας!), όπως μας έχει παραχωρηθεί με τη συνθήκη της Λωζανης (1923).. Ποσω μάλλον όταν αυτοί οι απολίτιστοι και υπερόπτες μας θεωρούν κατώτερους..
Το γνωρίζουμε εκ πείρας, πως οι Ούννοι δε καταλαβαίνουν από φραστικές καταδίκες, διαβήματα, νότες διαμαρτυρίας.. Δε μεγάλωσαν όλοι οι λαοί κάτω από την σκεπή του Ιησού Χρίστου, για να αντιλαμβάνονται τις αρχές που πρέπει να διέπουν τις σχέσεις των λαών.. για την συνεννόηση και την ειρήνη..
Υπήρξαν βεβαία οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες.. ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Κωνσταντίνος Α' (ΙΒ'), ο Δαγκλής, ο Κουντουριώτης κ. α., που τους είχαν τον τρόπο..
Και καθώς έχουμε στις μέρες μας αυτόν τον καταστρεπτικό πόλεμο στην Ουκρανία, δεν πρέπει να εφησυχάζουμε.. Εγώ προσωπικά δεν παίρνω θέση υπέρ κανενός, γιατί δημιουργείται δεδικασμένο.. Βεβαία θλίβομαι και συμπάσχω με τις εκατόμβες των θυμάτων, ειδικότερα των Ουκρανων άμαχων..
Αλλά εσείς που υποστηρίζετε τους Ρώσους, σκεφτείτε το εξής: Ο Πουτιν επιτέθηκε με πρόσχημα την απελευθέρωση των υποδουλωμένων ρώσικων πληθυσμών.. Ποιος λέει, πως ο Ερτογαν, έχοντας σαν λαβή αυτό, δεν επιχειρήσει στη Θράκη για την απελευθέρωση των μουσουλμανικών (τούρκικων, όπως λένε αυτοί και τόσα χρόνια το μεθοδεύουν) πληθυσμών; Εγώ προσωπικά είμαι βέβαιος πως θα φάει το κεφάλι του αλλά λέμε τώρα..
Και εννοείται πως εμείς μονοί μας θα είμαστε.. Να μην περιμένουμε κανέναν δήθεν σύμμαχο μας, να μας υπερασπιστεί..
Όσα χρόνια και αν δεις πίσω με τον Τούρκο, βλέπεις χαλασμούς, αίμα, διωγμούς, ντροπές.. Η θεωρία της Ελληνοτουρκικής φίλιας είναι ένα παραμύθι για παιδιά νηπιαγωγείου..
Εγώ σαν άνθρωπος, προσπαθώ τουλάχιστον, να είμαι διαλλακτικός, να μη λέω μεγάλες κουβέντες και να λύνω τα θέματα με συνεργασία και συζήτηση.. Όμως, κάποιες φόρες, όπως θα έχετε δει και σεις, έρχεται στιγμή που οι κάλοι τρόποι είναι μάταιοι.. Όπως στο προκείμενο.. Και είμαι απόλυτος.. Έχεις εμπιστοσύνη σε ένα φίδι; Μπορείς να κανείς φίλο ένα φίδι; Όχι!
Έτσι και ο Τούρκος φίλος δεν πιάνεται..
.jpg)
