ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΤΟ ΧΙΟΝΙ.. (𝓣𝓗𝓔 𝓝𝓘𝓖𝓗𝓣 𝓣𝓗𝓐𝓣 𝓣𝓗𝓔 𝓢𝓝𝓞𝓦 𝓕𝓔𝓛𝓛..)

Σηκώθηκα πολύ νωρίς.. Όχι μόνος μου.. Με ξύπνησε η μάνα μου, καθώς έπρεπε να πάμε στην Εκκλησιά.. Κοίταξα έξω από το παράθυρο και δεν πίστευα στα ματιά μου.. Ένα κατάλευκο τοπίο!

Δεν ξεχώριζες τίποτε κάτω από χιόνι που είχε ρίξει μετά τα μεσάνυχτα.. Η ελιά στην άυλη είχε γείρει τα κλαδιά της από το βάρος.. Δεν είχε σταματήσει να ρίχνει.. Πυκνο-πυκνο, που αν σταματούσες για δυο λεπτά έξω, γινόσουν χιονάνθρωπος..

Όμως ήταν η πιο κατάλληλη μέρα, η πιο κατάλληλη ώρα να ρίξει το χιόνι.. Τι πιο όμορφο; Τι πιο μελωδικό, να χιονίζει αυτήν τη νύχτα.. Έτσι έπρεπε να είναι εκείνη τη νύχτα.. Όπως έβλεπα στην τηλεόραση, την αγαπημένη ιστορία από τη νουβέλα του Dickens "A Christmas Carol", οπού ο Εμπενιζερ Σκρουτζ σηκώνεται.. άλλος άνθρωπος πλέον και βλέπει από το παράθυρο του το χιονισμένο Λονδίνο..

Μόλις βγήκαμε στον δρόμο, έκανα να πάω γρήγορα, αλλά δε γινόταν.. Το χιόνι ήταν ήδη στο 1 μετρό.. Έφαγα και μια τούμπα, αλλά ήταν ωραία.. Έτσι και αλλιώς στα μαλάκα έπεσα.. Οι κρύες νιφάδες τρυπούσαν το πρόσωπο μου, αλλά δεν ήταν ενοχλητικό.. Ένιωθα σαν να δρόσιζαν την ψυχή μου και έφερναν μια ανείπωτη ευτυχία αυτήν την ευλογημένη Αγιά Νύχτα, που σιγά σιγά τραβούσε το μαύρο πέπλο της για να λάμψει αυτό το κατάλευκο σεντόνι, που είχε χρώμα σαν τη ψυχή αυτού του ανθρώπου, που είχε γεννηθεί πριν λίγο.. Αυτού με τη μεγαλύτερη καρδιά στον κόσμο..

Ο Άγιος Δημήτριος, αν τον έβλεπες από πάνω, φάνταζε σαν ένα πανέμορφο χιονισμένο χριστουγεννιάτικο κουκλόσπιτο.. Αλλά το καμπαναριό αγέρωχο και περήφανο.. Τα αναμμένα φωτά στον νάρθηκα περίμεναν τους Χριστιανούς.. Ίσα-Ισα που πρόλαβε ένας επίτροπος με ένα φτυάρι να καθαρίσει και να ανοίξει τον διάδρομο από την εξώπορτα έως την είσοδο του Ναού..

Τράβηξα προς στο Ιερό.. Είχαν έρθει ήδη κάποιες οικογένειες.. Στον γυναικωνίτη ήταν 1-2 κορίτσια συνομιληκες.. Η μια μου έβγαλε τη γλωσσά..

Το πολύ παλιό αλλά πολύ όμορφο ξυλόγλυπτο τέμπλο δέσποζε και χώριζε τον κυρίως ναό από το Ιερό..

------

"Τι θαυμάζεις Μαριάμ; τι ἐκθαμβεῖσαι τῷ ἐν σόι; Ὅτι ἄχρονον Υἱόν, χρόνῳ ἐγέννησα φησί, τοῦ τικτομένου τὴν σύλληψιν μὴ διδαχθεῖσα. Ἄνανδρος εἰμί, καὶ πῶς τέξω Υἱόν, ἄσπορον γονὴν τις ἑώρακεν, ὅπου Θεὸς δὲ βούλεται, νικᾶται φύσεως τάξις, ὡς γέγραπται.."

-------

--Άντε, Τσιγαριδα, άργησες!

Ο πάπα-Θυμιος έριξε ένα βλέμμα δήθεν αυστηρό, αλλά ταυτόχρονα άφησε και ένα χαμόγελο..

Το "Τσιγαριδας" μου το είχε κολλήσει αυτός.. Έτσι φώναζαν οι Βερδικουσιωτες τον πάππου μου, τον πάτερα της μάνας μου..

Έβλεπα τον κόσμο να μαζεύεται σιγά-σιγα.. Ήδη το αριστερό κλίτος των γυναικών είχε πυκνώσει..

Ο κατάφωτος πολυέλαιος ζέσταινε αυτήν τη μυστηριακή σύναξη.. Οι μορφές Αγίων στις τοιχογραφίες συμμετείχαν, σαν πιστοί και αυτοί και προστάτευαν το ποίμνιο γύρω-γυρω.. Πιο πάνω από τους άγιους στα παραθύρια της Εκκλησιάς το χιόνι λυσσομανούσε, σαν να βασανιζόταν που δε μπορούσε να μπει μέσα..

--Είχατε μεγάλο γουρούνι;

--Ναι.. 100 κιλά..

--Αϊντε, ο Γιαννουσης Τρικαλινός θα το λιανίσει σήμερα το γουρνοκεφαλο! Σαματις θα νήστεψε καθόλου..

(Γιαννουσης Τρικαλινός: προσωνυμιο με το οποίο φώναζε ο πάπα-Θυμιος, όταν είχε κέφια, τον πάτερα μου.. Άγνωστο ποιος ήταν αυτός ο κύριος.. και γιατί έλεγε έτσι τον πάτερα μου.. Ούτε ο πατέρας μου γνώριζε τον λόγο)..

Ο ιερέας βγήκε στην Ωραία Πύλη..

------

"Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη. Σήμερον δέχεται ἡ Βηθλεέμ, τὸν καθήμερον διὰ παντὸς σὺν Πατρί. Σήμερον Ἄγγελοι τὸ βρέφος τὸ τεχθέν, θεοπρεπῶς δοξολογοῦσι. Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία."

------

Η επιβλητική και καθηλωτικη ψαλτική ικανότητα του Πατρός-Ευθυμιου έκανε το ποίμνιο να ακούει χωρίς ανάσα.. Η Παναγιά του τέμπλου ένιωθες πως χαμογελούσε καθώς άκουγε να καλοσοριζει Τον Μονογενή της μια τέτοια αγγελική μελωδία.. Πόσο τυχεροί ειμασταν που ακούσαμε όλα αυτά τα χρόνια το ψάλσιμο του Πάπα-Θυμιου!

Δυο χωριανοί, που δεν ήταν και πολύ τακτικοί, στο δεξί κλίτος σιγομουρμουσαν, γιατί ο πάπας δεν επέτρεπε οχλαγωγία την ώρα της Λειτουργίας..

--Εγώ έρχομαι στην Εκκλησιά, μόνο για να ακούσω τον Πάπα-Θυμιο..

--Που νομίζεις, πως ήρθες εσύ; Σε τίποτα κλαρίνα; χάχα..

Τους είχε δει ο πάπας πριν λίγες μέρες και τους είχε προειδοποιήσει..

--Αν έρθετε τα Χριστούγεννα στην Εκκλησιά, να προσέξετε μη πέσει και σας χτυπήσει κανένα κεραμίδι..

Έξω είχε ξημερώσει για τα καλά.. Το χιόνι δεν είχε σταματήσει να πέφτει.. Σε σημεία είχε ξεπεράσει το ένα μετρό.. Παρ' όλα αυτά η Εκκλησιά ήταν γεμάτη..

Δυο κυρίες ήταν πολύ σκεπτικές..

--Καλά ήρθαμε.. Πώς φεύγουμε τώρα;

--Αα.. εγώ έβαλα καλά παπούτσια..

--Εγώ θα πέσω και θα γίνω ρεζίλι.. Θα με δουν το βρακί..

Η άλλη έκανε να γελάσει αλλά πήρε ύφος αυστηρό μετά..

--Α παψι, μα.. Τι κουβέντες είναι αυτές μέσα στην Εκκλησιά..

------

"Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε΄ Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε. Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε. ᾌσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ, καὶ ἐν εὐφροσύνῃ, ἀνυμνήσατε λαοί, ὅτι δεδόξασται."

------

Οι κτηνοτρόφοι άρχισαν να θορυβούνται.. Το χιόνι θα σκέπαζε τους δρόμους.. Δεν θα μπορούσαν να βγουν στα μαντριά..

Τα παιδιά κατάφεραν και ξεγλυστρησαν στην άυλη.. Κανείς δε μπορούσε να τα κρατήσει.. Το χιόνι περίμενε για παιχνίδι.. Μεγάλες χιονομπαλες έφευγαν σαν βλήματα κανονιού.. Μάζευαν χιόνι με μικρές μπάλες να την κάνουν μεγάλες.. Προλάβαιναν να κάνουν έναν τεράστιο χιονάνθρωπο.. Τι πιο ωραίο δώρο αυτό το πρωϊνο των Χριστουγέννων.. Ένας πανύψηλος χιονάνθρωπος!

Αλλά οι επίτροποι τα μάλωσαν, γιατί πλέον οι φωνές τους ακούγονταν μέσα στην Εκκλησιά πολύ δυνατά..

--------

"Ἡ Παρθένος σήμερον τὸν ὑπερούσιον τίκτει, καὶ ἡ γῆ τὸ σπήλαιον τῷ Ἀπροσίτῳ προσάγει. Ἄγγελοι μετὰ ποιμένων δοξολογοῦσι. Μάγοι δὲ μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι. Δι' ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη Παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός."

------

Ο πατέρας και η μάνα μου δεν θα περίμεναν την απόλυση.. Έπρεπε να φύγουν να ανοίξουν ντόρο (δρόμο) για το μαντρί..

--Μόλις σε αφήσει ο Πάπα-Θυμιος, πήγαινε, άλλαξε και έλα και συ..

Ο πάπας έριξε κλέφτες ματιές..

--Φοβάται ο Κιτσιος μην του πέσει το μαντρί από το χιόνι;

-----

"Μυστήριον ξένον, ὁρῶ καὶ παράδοξον! οὐρανὸν τὸ Σπήλαιον, θρόνον Χερουβικόν, τὴν Παρθένον, τὴν φάτνην χωρίον, ἐν ᾧ ἀνεκλίθη ὁ ἀχώρnτος, Χριστὸς ὁ Θεός, ὅν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν."

--------

Μπροστά στο τέμπλο ήταν αραδιασμένα τα "υψώματα".. Οι προσκομιδές των πιστών στην ονομαστική τους εορτή.. Έφερε και η μάνα μου καθώς ο πατέρας μου εόρταζε.. Ένα κομμάτι λειτουργιά, το πρόσφορο, μέσα σε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.. Όσοι δεν έφερναν, αν και ήταν η ονομαστική τους εορτή, ήταν ένδειξη πως είχαν πένθος.. Αντιθέτως όσοι έφερναν, θα γιόρταζαν κανονικά.. Και θα δεχόταν κόσμο στο σπίτι..

Τι γινόταν στα σπίτια τις γιορτές! Περνούσε σχεδόν το μισό χωρίο.. Δεν πα να είχε χιόνι, κατακλυσμούς, στις γιορτές θα πηγαίναν.. Κάποιοι έφερναν και δώρα.. Κάτι μπουκάλια βερμούτ που δεν τα έπινε κανένας, τα πηγαίναν βόλτα από γιορτή σε γιορτή.. Τα σπίτια ήταν θολά μέσα από τους καπνούς των τσιγάρων και βρωμοκοπουσαν τσίπουρο.. Πολύ τσίπουρο! Μέτα είχαν μάθει σιγά-σιγα και το ουϊσκι..

------

"Θεοτόκε Παρθένε, ἡ τεκοῦσα τὸν Σωτήρα, ἀνέτρεψας τὴν πρώτην κατάραν τῆς Εὔας, ὅτι Μήτηρ γέγονας, τῆς εὐδοκίας τοῦ Πατρός, βαστάζουσα ἐν κόλποις, Θεὸν Λόγον σαρκωθέντα, οὐ φέρει τὸ μυστήριον ἔρευναν, πίστει μόνῃ τοῦτο πάντες δοξάζομεν, κράζοντες μετὰ σοῦ καὶ λέγοντες. Ἀνερμήνευτε Κύριε, δόξα σόι."

--------

Δυο μικρά παιδιά πήγαν, κάθισαν στο Δεσποτικόν.. Ο ψάλτης μουρμούραγε.. Οι δυο άνδρες (το fan club του Πάπα-Θυμιου) σχολίασαν..

--Στο Δεσποτικόν μόνο ο Δεσπότης μπορεί να καθίσει, όταν έρχεται στο χωρίο..

--Τι λες, α; Και ο πρόεδρος της κοινότητας μπορεί να καθίσει..

--Όχι! Δεν δικαιούται..

--Εγώ αν θέλω τώρα, μπορώ να πάω να κάτσω εκεί.. Κανείς δε μπορεί να με σηκώσει..

Αυτές τις μέρες (Χριστούγεννα και Παραμονή) είχα ξυπνήσει πολύ νωρίς.. 5 το πρωί.. Όχι μόνο εγώ, σχεδόν όλα τα παιδιά.. Σήμερα ήταν η εκκλησιά, χθες όμως είχαμε πει τα κάλαντα.. Καθόλου δεν στενοχωριόμουν που είχα χάσει ύπνο.. Όλα ήταν τόσο ωραία.. Στα κάλαντα έπρεπε να ξεκινήσουμε νωρίς, για να μαζέψουμε πολλά χρήματα και να γυρίσουμε όλο το χωρίο.. Γιατί αν πηγαίναμε πρώτοι στα σπίτια, θα μας έδιναν πιο πολλά..

Γυμνάσιο ήμουν αλλά πήγαινα κανονικά.. Πού άλλου θα το έβρισκα αυτό..

Αλλά έπρεπε και το προϊόν (κάλαντα) να είναι ευπαρουσίαστο.. Δυνατά, καθαρά, μελωδικά.. Πώς αλλιώς ο άλλος θα σου έδινε λεφτά; Εκεί θαρρώ, η δική μου ομάδα υπερείχε..

"Καλήν ημέραν άρχοντες,

κι αν είναι ορισμός σας,

Χριστού την Θείαν γέννησιν,

να πω στ' αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον,

εν Βηθλεέμ τη πόλη,

οι ουρανοί αγάλλονται,

χαίρει η φύσις όλη..."

--------

"Σήμερον ὁ Χριστός, ἐν Βηθλεὲμ γεννᾶται ἐκ Παρθένου. Σήμερον ὁ ἄναρχος ἄρχεται, καὶ ὁ Λόγος σαρκοῦται."

---------

Είχαν περάσει κάποιες μέρες, που είχαμε κόψει το γουρούνι.. Όλες σχεδόν οι οικογένειες είχαν γουρούνι στα γουρνοκουμασα.. Εκείνον τον καιρό από τις τροφές είχαν γίνει τεράστια.. Είχαν ξεπεράσει τα 100 κιλά.. Και για να το βγάλεις να το κόψεις, έπρεπε να μαζευτεί η γειτονιά... Το έδεναν από τα ποδιά και το σώμα για να το βγάλουν έξω.. Επέλεγαν να μη του ρίξουν με την καραμπίνα.. Και ήταν ιδιαίτερος κόπος για να το καταβάλλουν.. Από κάποιους, υπήρχαν φόρες, που τους είχε φύγει και έτρεχε μέσα στο χωρίο.. Μπορεί και τραυματισμένο.. Και εκτός από γέλιο προκαλούσε και τρόμο.. Χάχα!

Όταν το είχαν σφάξει, η νοικοκυρά έπαιρνε έναν τσίγκο, έβαζε επάνω μερικά κάρβουνα, έριχνε και λίγο θυμίαμα.. Έλεγαν την ευχή: "Να το φάτε με υγεία και του χρόνου μεγαλύτερο". Έπειτα έριχνε τα κάρβουνα με το θυμίαμα στον κομμένο λαιμό του γουρουνιού σαν να το θυμιάτιζε..

Οι γυναίκες στη συνέχεια ετοιμάζουν τη λίπα, τα λουκάνικα.. έφτιαχναν τις τσιγαριδες.. και την περίφημη τηγανιά.. Τόσο νόστιμες ήταν οι τηγανιές, που στην ζωή δεν ξέρω, αν έχω ξαναφαει κάτι τόσο εύγευστο..

----------

"Ἡ γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως, ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν, Κύριε δόξα σόι."

--------

Αυτές τις χριστουγεννιάτικες και κατάλευκες μέρες.. όλη αυτή η ομορφιά, η ζεστασιά, η συγκίνηση ξεκινούν και καταλήγουν εδώ.. στο Καθολικό του Αγίου Δημητρίου.. Η Αγάπη Του Χρίστου ενώνει τους πιστούς κάτω από αυτό το κατανυκτικό πέπλο, κάνοντας τους να ξεχνούν τις διάφορες τους και να σκεφτούν, πως μόνο η αγάπη και η έγνοια, τους ορίζει ανθρώπους και αξίζει να ζήσουν τη ζωή τους.. Θαυμαστά τα έργα Σου, Κύριε!

--------

Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει, καὶ ἡ γῆ τὸ Σπήλαιον, τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει. Ἄγγελοι μετὰ Ποιμένων δοξολογοῦσι. Μάγοι δὲ μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι΄ δι’ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη, Παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός. "

---------

Με την απόλυση προσέρχονταν οι πιστοί να πάρουν το αντίδωρο.. Ο πάπα-Θυμιος με συγκρατημένο χαμόγελο και χαμηλό βλέμμα περίμενε το ποίμνιο με απόθεμα αγάπης και εγκαρτέρηση.. Αλλά και με χαρούμενη διάθεση να κάνει τον κόσμο να γελάσει..

--Χρονιά πολλλα (παχύ λ), πάπα-Θυμιο!

--Χρονιά πολλά, Κωτσιο! Πρόσεχε μη φας πολλές τσιγαριδες και γκουρλωθεις (πνίγεις)..

Βγαίνοντας έξω, είδα το χιόνι που έπεφτε πως δεν ήταν τόσο πυκνό.. Τα Αντιχασια δυτικά ήταν κάτασπρα.. Το βλέμμα περιέγραφε μια λευκή λεκάνη.. Ένα γιορτινό τοπίο που συγκινούσε τη νεανική ψυχή μου.. Είμαι άνθρωπος για αυτό άνω-θρωσκω..

Η ψυχή μου ταξίδεψε εκεί στη Βηθλεέμ οπού, με τέτοιο καιρό, ταπεινά γεννήθηκε ο Βασιλιάς.. Ο Ιησούς και τον ζέσταναν οι ανάσες των ζώων.. Σ' έναν στάβλο, σ' ένα μαντρί..

Αλήθεια.. πόσο πασχίζω να κρατήσω και εγώ αυτήν την φάτνη ζεστή μέσα μου.. Και πόσες φόρες με ταξιδεύει η ψυχή (και ποτέ να μη σταματήσει να το κάνει) εκεί στη χιονισμένη άυλη του Αγίου Δημητρίου..

----

----

Εις μνημιν αοιδιμου, Αιδεσιμωτατου πατρός-Ευθυμιου Τσουκα..

----

----

🎄🎆🎇ΚΑΛΑ🎑🎄 ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ!! ✨🎇🎄

🌠🌌 𝑀𝐸𝑅𝑅𝒴🎑🎄 𝒞𝐻𝑅𝐼𝒮𝒯𝑀𝒜𝒮!! 🌌🌠