ΠΑΡΕΑ

 

Α: Μετά από αυτό που μου είπε, έτοιμος   ήμουν να του ρίξω μια! 

Τελευταία στιγμή κρατήθηκα.. 

Β: Καλά έκανες και συγκρατήθηκες... 
Μη μαλώσεις... και όχι ξύλο βέβαια! 
Θα είσαι για πολλά χρόνια ακόμη στην   Υπηρεσία... Δεν πρέπει να σε οδηγεί ο θυμός.. 
Άντε και μάλωσες.. άντε και τον χτύπησες... 
Στην αρχή θα νιώσεις μια ικανοποίηση... Μετά όμως θα νιώθεις 

άσχημα... Μια αηδία... 
Θα είναι κάτι, που θα βαραίνει την ψυχή σου... Άσχετα που εσύ θα 

πίστευες πρώτα, ότι προκλήθηκες και έκανες το σωστό.. 

Γ: Μπααα... εγώ θα του έδινα και θα καταλάβαινε... 
Ο καθένας να παίρνει το μάθημα του... 

Β: Δεν θα δώσεις λύση, νομίζω... 
Εγώ θεωρώ, για τον εαυτό μου, ότι μπορώ να τα βάλω με πέντε και

 να τους κάνω καλά όλους... 
Μετά τι θα καταλάβω; 
Σκέψου καλά! 
Τι θα μου μείνει στο τέλος; 

Γ: Χαχαχα... 
Παριστάνεις τον δυνατό;; 
Εγώ μια φορά, αν πιαστούμε, σε βάζω κάτω σε πέντε λεπτά!! Και με στοίχημα κιόλας... 

Α: Δεν είναι λύση και η υποχωρητικότητα όμως.. 

Β: Φυσικά! 
Όμως να γνωρίζεις, ποτέ πρέπει, να διεκδικείς το δίκιο σου και με 

ποιον τρόπο... 
Και η υποχωρητικότητα όπως εσύ τη νιώθεις, να είναι σε μια 

συγκεκριμμένη στιγμή η πιο σοφή κίνηση... 

Γ: Ωχού! Πας να μας μπερδέψεις.. 
Λοιπόν! Την επόμενη φορά, αν σου κάνει τα ίδια... Κοπάνα τον! 
Μη χαρίζεις... 

Β: Η ψυχραιμία είναι το κυριότερο προσόν.. 
Αυτή μόνο σε κάνει να αποφύγεις δυσάρεστες εξελίξεις... 
Και τι α καντς; 
Α κατς, α μαλώεις; 
Αν υποθέσουμε, ότι είσαι ο απόλυτα σωστός.. και ο άλλος ο απόλυτα ηλίθιος... 
Νικιέται η ηλιθιότητα; 
Έχει αντίπαλο; 
Ο ηλίθιος δεν θα εξακολουθήσει να κάνει τα ίδια; 
Ποιος θα χάσει; 
Εσύ δεν θα χάσεις, που θα στενοχωριέσαι; 

Α: Πάντως η ζωή είναι άδικη... 
Δεν πηγαίνει τίποτε σωστά... 
Προοδεύουν οι γλύφτες, οι πονηροί, οι λωποδύτες... 

Γ: Ύστερα σου λένε.. Υπάρχει Θεός.. 
Αν υπήρχε, δεν θα γίνονταν αυτά... 

Β: Θα ήθελες, να ελέγχει κάποιος το μυαλό σου; 
Και να σου λέει τι θα κανείς; 

Γ: Όχι βέβαια... 

Β: Αν ήταν ο ίδιος ο Θεός... Θα ήθελες, να ελέγχει το μυαλό σου; 
Και να σε βάζει, να κάνεις μόνο το σωστό; 

Γ:...... Κανείς δε με ελέγχει... Κάνω, ότι γουστάρω! 

Β: Εγώ είμαι βέβαιος, ότι υπάρχει Θεός... 
Ένα απλό επιχείρημα, που είδα στο ίντερνετ... 
Δηλαδή, δεν υπάρχει Θεός, γιατί υπάρχει αδικία, αμαρτία, φτώχεια... 
Ο κουρέας.. γιατί υπάρχει, αφού υπάρχουν μαλλιάδες; 

Γ: Αυτό το επιχείρημα είναι ηλίθιο.. 

Β: Αυτό είναι ηλίθιο... 
Ενώ εσύ που κανείς, ότι γουστάρεις, ξέρεις το σωστό; 
Ο Θεός ξέρει τι σκέφτεσαι, αλλά σε αφήνει να κανείς, αυτό που 

γουστάρεις... 
Γιατί σε άφησε ελεύθερο.. Να πράξεις... Να διαλέξεις... 
Την αμαρτία δεν τη δημιούργησε ο Θεός... είναι ανθρώπινη αδυναμία... 
Όμως, αν θες, σε περιμένει να πας να Τον βρεις.. 

Γ: Μωρέ.. καλά λέω εγώ... πρέπει να σε βουτήξω κάποια στιγμή, γιατί μας κάνεις τον   έξυπνο εδώ χάμω... 

Α: Κοιτάξτε... 
η τηλεόραση δείχνει ελληνική ταινία... 
Ήταν ωραίες... Και οι ηθοποιοί τότε, πολύ καλοί.. 
Ξέρετε, όμως... 
Δεκαετίες 70 -80 παρά πολλοί καλοί ηθοποιοί έπαιξαν σε ταινίες πορνό... 
Ήταν της μόδας τότε η απελευθέρωση των ηθών.. 
Τα φράγκα πολλά.. και πέσανε στο μέλι... 
Όλα πουλιούνται... Ακόμη και η τέχνη... 

Γ: Σοβαρά μιλάς; 
Αν έβγαζαν λεφτά, γιατί να μην παίξουν; 
Εγώ, αν ζούσα τότε, σούπερ σταρ θα ήμουν... 

Β: Όπως είπες... δεν έπαιξαν όλοι σε αυτές τις ταινίες... Κάποιοι 

αντιστάθηκαν... Επειδή υπήρχε αυτή η τάση, δεν ήταν και βέβαιο 

όμως, ότι ήταν η σωστή... 
Σκεφτείτε.. 
Αυτό ήταν ένα καλό παράδειγμα; 
Εκτός από το θέαμα, βοηθούσε στην ανάπτυξη της κοινωνίας; 
Του πολιτισμού; 
Υπήρχε τότε ένας πρωταγωνιστής... πού στις ταινίες του (όχι στην 

περίοδο των πορνό, που λες... πιο πριν..), δε φίλαγε ποτέ στο στόμα τις πρωταγωνίστριες... 

Γ: Δεν φίλαγε τις πρωταγωνίστριες;; 
Μιλάμε.... για μεγάλη περίπτωση! 

Β: Παράξενο... 
Όμως αυτές
οι ταινίες του... 
είχαν άλλη στόχευση... Ήταν παιδαγωγικές.. 
Και όσο λοιδωρία και αν γνώριζαν αυτές οι ταινίες... έκαναν ρεκόρ 

θέασης στα σινεμά... 
και τις βλέπουν ακόμη και σήμερα... 
Και αυτός ο πρωταγωνιστής εξακολουθεί, να είναι δημοφιλής και 

πολύ αγαπητός... 

Γ: Καλά... βλακεία του!! 
Έπρεπε να παίξει και αυτός στα πορνό... 
Ξέρεις, τι σουξέ θα έκανε;; 
Θα έλεγαν: Αυτός που το κάνει και δε φιλάει... 
Θα θησαύριζε! 

Β: Σε όλα τα πράγματα... 
Όλες οι τάσεις δεν είναι πάντα, αυτές που θα πάνε τον Κόσμο ένα 

βήμα πιο πέρα... 
Πρέπει κάποιοι να αντισταθούν.. 
Και η Ιστορία μπορεί να τους δικαιώσει... 
Μια πλημμύρα είναι καταστροφική... 
Όταν υπάρξει ανάχωμα... φράγμα όμως.. θα γλυτώσει από το κακό... 

Α: Οι άνθρωποι είναι ικανοί όμως και για το καλύτερο και για το 

χειρότερο... 
Και πιστεύω, ότι ένας άνθρωπος όταν προσπαθήσει και επιδιώξει 

κάτι πολύ... το καταφέρνει... 
Βλέπεις κάποιους ζάμπλουτους, που τα έχουν όλα... 
Βέβαια.. με τον Σταυρό στο χέρι δε γίνεσαι έτσι... 

Β: Σωστά!! 
Τα πάντα μπορείς να καταφέρεις... 
Δε γίνεται να τα ελέγξεις όλα απόλυτα όμως... 

Γ: Εγώ, αν είχα μια Λαμποργκίνι... 
και ένα δις ευρώ... δεν θα με ένοιαζε τίποτα άλλο... 

Β: Μπορούν οι άνθρωποι να νικήσουν τον θάνατο; 
Την αρρώστεια; 
Το αναπάντεχο; 
Θα έρθει καιρός, που αρκετοί από αυτούς θα πουν, ότι όλα ήταν 

μάταια... 
Νομίζουν, ότι είναι θεοί... 
Αλλά έρχονται οι Ερινύες με κοφτερά νύχια... έρχονται οι έγνοιες, οι 

τύψεις, οι σκέψεις, οι θύμησες και μας τρυπάνε... σαν μαχαίρια.. 
Όταν πέφτει η νυχτιά... 
Στον ύπνο μας... 
και στον ξύπνιο μας.. 
Δε μας αφήνουν να κοιμηθούμε, να ηρεμήσουμε... να γαληνέψουμε.. 
Για σκεφτείτε κάτι πολύ απλό: 
Νικιέται ο πόνος του έρωτα; 

Α: Αμααάν... 

Γ: Καλά!! Την καψούρα που πέρασα εγώ, δεν την έχετε ζήσει εσείς... 
Ξέρετε, τι είναι, τρεις ολόκληρες μέρες να μη μπορώ να κοιμηθώ;; 
Ευτυχώς.. μετά μου πέρασε.. 

Β: Θα μου επιτρέψετε... 
Πρέπει να φύγω.. 
Έχω μια δουλειά.. 

Α: Κάτσε, ρε φίλε! 
Τώρα που ζεσταθήκαμε... 

Β: Ναι, ρε συ.. 
Αλήθεια.. έχω μια δουλειά. 

Γ: Ασ' τον μωρέ.. να φύγει, να πάει στο καλό.. 
Να πούμε καμιά κανονική κουβέντα... 

-----------
-----------
-----------
-----------
-----------
Υ. Γ. ΕΠΊ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΊΟΥ

Αναπαύσου εν Ειρήνη, 
ΕΛΈΝΗ ΤΟΠΑΛΟΥΔΗ... 
Οδύνη του Διδυμότειχου.. 
Πανέμορφο τριαντάφυλλο του Έβρου... πού κόπηκες πριν ανθίσεις.. 

Ούτε εσύ το θέλησες να γίνεις σύμβολο... Ούτε οι γονείς σου.. 
Σύμβολο... για το δικαίωμα κάθε νέου ανθρώπου... στην ζωή, στη 

χαρά, στον έρωτα... χωρίς να γίνεται υποχείριο στα χεριά μισανθρώπων... 
Αυτή η κατάκτηση όμως.. ας απαλύνει
(λίγο) τον πόνο των γονέων σου.. 

Και όλοι μας, που στηλιτεύουμε τους ενόχους... 
Να προσπαθούμε πολύ... να βάλουμε τον Χριστό στο σπίτι μας... για να μην ξαναβγούν   τέτοια "φίδια".. πού μετράνε τον πλησίον... απλά 

σαν όργανο των ορέξεων και των επιδιώξεων τους...