ΕΝΘΎΜΙΟΝ ΠΑΓΚΡΑΤΊΟΥ

 

ΕΝΘΎΜΙΟΝ ΠΑΓΚΡΑΤΊΟΥ

---------

---------

Φάγαμε και τις κρεμούλες μας.. φάγαμε και τα φρουτάκια μας..

Από το μπαλκόνι είδα, πως ο καιρός ήταν καλός.. δεν είχε κρύο.. Η Νικηφορίδου ήταν πολύβουη.. Κίνηση... Διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα..

Ήμασταν έτοιμοι επομένως για βόλτα..

Ήταν ένα απόγευμα, που ήταν ανοιχτή η αγορά.. Και ο' τι πρέπει για έναν περίπατο στα μαγαζιά..

Ο Χρήστος είχε λίγο καιρό, που άρχισε να περπατά.. Ήταν δώρο για μένα, να τον ακολουθώ από πίσω.. και να τον βλέπω, να πασχίζει να κάνει τα βήματα του σωστά..

Δε μας χρειαζόταν το καρότσι.. Μόνο ένα μπουκάλι με νερό.. Αν θα κουραζόταν το παιδί, θα τον έπαιρνα στα χέρια ή στους ώμους.. Άλλο που δεν ήθελα και γω..

Βγήκαμε από το σπίτι μας.. από την Ιφικράτους.. Ακριβώς γωνιά με τη Νικηφορίδου..

Ακριβώς απέναντι.. το σούπερ μάρκετ.. Ήταν franchise..

Έξω ήταν ο ιδιοκτήτης..

-- Τι λέει, Χρήστο; Εβγαλις βόλτα τουν πάτερα σ';

Τι θα παρ' του παιδί.. το κερνάω εγώ..

Έτσι και αλλιώς ο Χρήστος είχε βάλει ρότα για το ράφι με τα γλυκίσματα..

--Εσείς, κύριε, είστε ο ιδιοκτήτης αυτής της επιχείρησης;

-- Αιιι.. χα.. χου.. Τι θες α;

--Κύριε Δημήτρη, είσαι ένας επιχειρηματίας.. Κανονικά πρέπει να γυρνάς με το σακάκι.. Και είσαι με τη μπλούζα της λαχαναγοράς;

Και τι ουρλιέσαι σαν τον λύκο; Πού βρίσκεσαι;

Ακόμη στα Καλογριανά (Καρδίτσα) είσαι;

--Αιιι.. ποιο σακάκι, α; Εδώ έχουμι δλεια, ρα... Ποιος θα τα φτιαξ';

--Πόσο κάνει;

--Άι φεύγα α.. Δεν είπα, θα κεράσω...

--Μη κερνάς.. Θα τη βάλεις μέσα την επιχείρηση.. Άιντε θα με έχεις και υποχρεωμένο..

Κατεβαίνοντας τη Νικηφορίδου.. Γωνία με Χρεμωνίδου.. μοσχομύριζαν τα λουλούδια από το ανθοπωλείο της Ελένης Τουμπάνη.. Η Ελένη με πολύ αγάπη και μεράκι, είχε σε τάξη όλων των ειδών τα άνθη.. με τους λαμπερούς φιόγκους.. τις γλάστρες.. Η πολυχρωμία και η ομορφιά σε έκανε να ξεχνιέσαι.. Μα πιο πολύ σε γοήτευε η έμφυτη ευγένεια και το τεράστιο χαμόγελο της,

που χαιρετούσε και υποδεχόταν τον κόσμο..

https: //m. facebook. com/%CE%91%CE%BD%CE%B8%CE%BF%CF%80%CF%89%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CE%92%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CF%84%CF%84%CE%B1-240693019454680/

Πλατεία Μαρτάκη (Δεληολάνη).. αριστερά της πλατείας.. στο καφέ "Παπαγάλος" δεν υπήρχε καρέκλα, αν ήθελε κάποιος να καθίσει.. Δεξιά ο "Δεληολάνης".. όμορφο, κλασσικό, παλιό μαγαζί της περιοχής... σήμα κατατεθέν..

Γωνιά Χρεμωνίδου και πλατείας δεξιά, το "Hondos Center".. Κατάστημα με αρκετή κίνηση, που ανέβαζε την περιοχή..

Από την ίδια πλευρά.. κολλητά με το Hondos.. ένα κέντρο αδυνατίσματος-αισθητικής.. Είχαν βγει οι κοπέλες και από τα 2 μαγαζιά να κάνουν διάλειμμα... Και μετά το "PNN".. που δούλευε η μαμά.. Με τον Χρήστο, θα κάναμε μια βόλτα έως την Φιλολαου και θα γυρίζαμε.. Έως να τελειώσει, να γυρίσουμε σπίτι..

Καθώς επιτηρούσα τον Χρήστο.. συνάντησα έναν γνωστό μου, καταστηματάρχη της περιοχής...

--Ξέρεις.. τώρα που είσαι με το παιδί, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία, να κανείς καμάκι.. Κολλάνε οι περισσότερες..

--Δεν έχεις άδικο..

--Άκου που σου λέω... Να τον ακούς τον παλιό..

Καθώς μου ανέλυε.. το ανωτέρω, τα ποδοσφαιρικά (Παναθηναϊκάρα), πολιτικά, κοινωνικά, επαγγελματικά.. με μια ανάσα όλα.. το παιδί διέλαθε την προσοχή μου, τον πρόδοσαν τα άμαθα ποδαράκια του.. και έπεσε στο πεζοδρόμιο..

Άρχισε να κλαίει, τον πήρα στα χεριά... 1-2 κοπέλες τον συμπόνεσαν...

--Αχού.. το καημένο..

Γύρισα προς το μέρος του γνωστού μου.. Έβαλε το δάχτυλο στο κεφάλι του..

--Σου τα είπα..

Είπαμε, να πάμε και πιο κάτω..

Λίγο πριν την Φιλολάου.. είδα μια κοπέλα με τον γιο της.. 2 χρόνια περίπου μεγαλύτερο του Χρήστου..

Ήταν η Μαρία.. Την συμπαθούσα την Μαρία.. κουβαλούσε μαζί της την άγρια ομορφιά του Κόζιακα και την ορμή του Ασπροποτάμου.. τα μέρη των Τρικάλων, απ' οπού καταγόταν..

Εκείνη την ώρα κατέβαιναν τη Χρεμωνίδου 2 μηχανές της ΔΙ. ΑΣ...

Ο γιος της φώναξε:

--Μαμά.. μαμά, ο μπαμπάς!

--Πάψι, ρα.. μη σι κόψου καμμιά.. Μας ακ' σαν όλοι.. Θα μας καψ' ν ζωντανούς..

--Άσε το παιδί να καμαρώνει, Μαρία..

--Τι φκιάντε; Βγήκατι βόλτα;

--Μέχρι να τελειώσει η Βάσω.. Ο Βασίλης που είναι; Δουλεύει;

--Πως και δε δ' λευει.. Είναι με το άλλο, το γουρνοκούμασο, τον Μπέκα.. Πιν καφέ στην Υμηττού.. Εκεί πάμι και μεις τώρα με του μικρό.. Να τσεκάρουμι.. Σας έφαγι η δ' λεία, ρα!

Εμένα με έπιασε το δασκαλίστικο..

--Άκου, Μαρία.. Εφ' όσον ο σύζυγος είναι αστυνομικός.. είσαι και εσύ στην οικογένεια της Αστυνομίας.. Δεν πρέπει να μιλάς με τέτοιαν απαξίωση..

--Άκου να σου πω, βλαχι.. Όταν θα μιλάς σι μένα, θα τα λες, όπως τα ξερ' ς..

Στη Φιλολάου.. περάσαμε στην απέναντι πλευρά του δρόμου.. και πήραμε τη Χρεμωνίδου ανάποδα.. προς πλατεία Δεληολάνη..

Σταθήκαμε έξω από την "Αθλοκίνηση".. μάλλον το καλύτερο μαγαζί αθλητικών ειδών στο Παγκράτι... https: //m. facebook. com/ak. athlokinisi/

Μας είδαν οι πολλοί κάλοι μας φίλοι.. ο Αποστόλης και η Κωνσταντίνα.. πού δούλευαν εκεί..

Τα χαμόγελα και τα χάδια που έδωσαν στον Χρήστο.. τον έκαναν και αυτόν, να γελάει με την καρδιά του..

Πιο πάνω... από το "Mini Shop" μας χαιρέτησε η πολύ ευγενική και συνεχώς γελαστή κα Ρανια.. https: //m. facebook. com/Mini-shop-Slippers-189892614890715/

Μάνι-μανι.. με την περιοδεία μας είχαμε καβατζώσει 5-6 καραμελίτσες και σοκολατάκια..

Η ώρα είχε περάσει από 9..

Περιμέναμε τη μαμά να κλείσει, για να φύγουμε..

Όταν ξεκινήσαμε για το σπίτι, παρ' όλο που είχαν κλείσει τα μαγαζιά.. πολύς κόσμος κυκλοφορούσε...

Τα καφέ αριστερά και δεξιά της πλατείας ήταν σχεδόν γεμάτα..

Μόλις στρίψαμε στη Νικηφορίδου.. άκουσα τον Δημήτρη από το σούπερ-μαρκετ να αλυχτάει..

-- Αρααα.. ασ' του πρώτα να τσουλήσει λίγου.. και μετά βάλι ταχύτητα..

Το αυτοκίνητο ενός κατοίκου της περιοχής.. είχε μείνει από μπαταρία.. και το έσπρωχνε μαζί μ' έναν άλλον να πάρει μπρος.. Είχε φτάσει 100 μέτρα από το σούπερ-μαρκετ προς πλατεία..

--Τι λέει, Μήτσιο; Έμεινες πάλι;

--Εγώ έμεινα, α; Αυτός ο χαμένους με του σαραβαλάκι τ' (ο άλλος τον άκουγε.. από την θέση του οδηγού). Αα.. έλα και συ, να σπρώξουμι..

Πάντα ο Δημήτρης με το χαμόγελο, το αστείο.. και πρόθυμος να βοηθήσει...

Αφού έφυγε η Maserati.. ο Χρήστος άπλωνε τα χεράκια να τον πάρουμε στα χεριά.. Δεν μπορούσε άλλο.. Είχε κουραστεί από το περπάτημα..

Ωραία.. θα κοιμόταν και νωρίς..