ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ.. (20 χρόνια χωρίς τον Τραγουδιστή των τραγουδιστών)..

 Μεσημέρι θα ήταν.. 14 Σεπτέμβρη 2001, ήμερα Του Σταύρου..

Λ. Βουλιαγμένης, περίπου διασταύρωση με Αλίμου.. Στο ηρωικό αυτοκίνητο, που είχα τότε (Nissan Sunny), έβαλα ραδιόφωνο.. Περιεργως σχεδόν όλοι οι σταθμοί έπαιζαν Καζαντζίδη.. Το άφησα σε έναν, γιατί μου άρεσε ένα σχετικά άγνωστο τραγούδι του "Βουνά σας χαιρετώ, φεύγω για μακριά"(Μ. Θεοδωράκης)..

Ταυτόχρονα στο κινητό τηλέφωνο μου ήρθε ένα μήνυμα από έναν φίλο "Συλλυπητήρια".. Κατάλαβα πως ο Καζαντζίδης είχε αφήσει τα εγκόσμια, καθώς από καιρό ήταν άρρωστος στο νοσοκομείο..

Εντάξει.. φυσικά σε παρέες και όποτε το έφερνε η κουβέντα, υποστήριζα πως είναι η κορυφαία φωνή, αν και όσο μεγαλώνεις και ανοίγει η σκέψη σου, κάποια στερεότυπα τα αφήνεις..

Η καλύτερη φωνή όμως με διάφορα! Αλλά τα τραγούδια ήταν τα καλύτερα; Γιατί ένα τραγούδι έχει πολλά στοιχειά.. τον στίχο, τη μουσική και κυρίως το αποτύπωμα που αφήνει στη ψυχή του ακροατή.. και δε βασίζεται μόνον στον τραγουδιστή..

Έτσι και εγώ.. θεωρούσα πως ο Καζαντζίδης αδίκησε τον εαυτό του καθώς μπορούσε να πει καλύτερα τραγούδια.. Πάνω σε ευρωπαικους δρόμους, όπως π. χ. μια ερωτική μπαλάντα που θα άφηνε εποχή.. Τις λίγες φόρες που δοκίμασε κάτι άλλο εκτός του λαικου δρόμου, εντυπωσίασε.. π. χ. "Υπάρχω", "Σκληροί καιροί", "Ανήφορο θα πάρω", "Τι όμορφο που είναι να ζεις" κ. α..

Ο τύπος ανεβοκατέβαινε τις οκτάβες με τρόπο μαγικό και ο' τι και αν τραγουδούσε, έσκιζε!

Έχω τρανταχτά παραδείγματα όμως, οπού σαφώς υποδεέστεροι τραγουδιστές είπαν καλύτερα τραγούδια από τα δικά του..

Αλλά αυτός ο ευλογημένος άνθρωπος με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και τα έντονα βιώματα.. τα είχε πολύ ξεκαθαρισμένα όλα.. με τις επιλογές του δικαιολογημένες από αυτόν.. Και τουλάχιστον εγώ το κατανοώ και το σέβομαι..

Γιατί ο Καζαντζίδης ήταν αυθεντικός.. Μίλαγε κατανοητά, χωρίς προφάσεις και υπεκφυγές..

Η αδιαμφισβήτητη υπεροχή του από τα πρώτα χρόνια, καθώς γινόταν αντικείμενο μεγάλης λατρείας.. του δημιούργησε μια έπαρση.. Αλλά ταυτόχρονα ταυτίστηκε και με μιαν εποχή ανοικοδόμησης της πατρίδας, οπού ο κόσμος θεώρησε βάλσαμο τα τραγούδια του.. Και αυτή η σχέση που σύναψε με το κοινό του (και ήταν η συντριπτική πλειοψηφία), τον έκανε να νιώθει, πως είχε υπογράψει ένα συμβόλαιο εμπιστοσύνης με τον λαό.. Εμπιστοσύνη την οποίαν δεν προδοσε ποτέ.. Δηλαδή να δοκιμάσει αλλά τραγούδια, να γίνει κοσμικός, να τρέχει σε βραβεύσεις και εκδηλώσεις, να ασχοληθεί με την πολίτικη κ. α..

Η αύρα του, το εκτόπισμα του ξεπέρασαν τα όρια ενός απλά κάλου τραγουδιστή.. Συντήρησαν την εικόνα ενός θρύλου.. Και προσέξτε.. Εν ζωή! Κάτι που ο ίδιος το εγνωριζε απολυτά..

Όλο αυτό το βοήθησε το γεγονός πως παρ' όλον τον θαυμασμό, υπήρξε πολύ ολιγαρκής άνθρωπος..

Οι υπερβολικές εκδηλώσεις λατρείας τον εκνεύριζαν.. Άνθρωποι τον έβλεπαν και έχαναν τα λογία τους.. όπως π. χ. "Είσαι μεγάλος θαυμαστής μου"..

Χαρακτηριστικό είναι ένα γεγονός που αναφέρει ο Νίκος Ξανθοπουλος, οπού ο Καζαντζίδης είχε πάει σε ένα κέντρο διασκέδασης, αλλά κρυβόταν μέσα σε ένα αυτοκίνητο.. Ο Ξανθοπουλος του είπε "Βγες να σε δούμε λίγο" και η απάντηση που πήρε ήταν "Ένα τραγούδι βγαίνουμε να πούμε και στο τέλος θα μας γ@@@@@@@@"..

Άφησε τα κέντρα 38 χρόνων γιατί δεν ήθελε σπασίματα και φασαρίες..

Το μόνο που τον ενδιέφεραν ήταν οι συζητήσεις για τα ψάρια..

Συγκρούστηκε με τις δισκογραφικές εταιρίες και είχε μείνει για πάνω από 10 χρόνια μακριά από την δισκογραφία.. Εντούτοις η απουσία του τον έκανε ακόμη πιο επιθυμητό στον κόσμο..

Ήταν αυτός ο πρώτος που κατάφερε καλύτερες συνθήκες εργασίας και καλύτερες αμοιβές για τους καλλιτέχνες..

Όσοι επεδίωκαν να αναδείξουν το δυστροπον του χαρακτήρα του είχαν να λένε για τις εκρήξεις του, όταν θύμωνε.. Όπου όντως έχανε το μετρό..

Χρησιμοποιούσε βαριές εκφράσεις εναντίον των Εβραίων καθώς ο Μίνως Ματσας της MINOS EMI ήταν Ισραηλίτης (άσχετα που στο Ισραήλ λατρεύουν την φωνή του Καζαντζίδη)..

"Οι δισκογραφικές εταιρείες

ελέγχονται από το μεγάλο Εβραϊκό Κεφάλαιο, και περνιούνται αποβλακωτικά

ακούσματα στη νεολαία", έλεγε..

Μιλούσε με μεγάλη απαξίωση για άλλους καλλιτέχνες, που δεν συμπαθούσε..

Αλλά αυτά ήταν απόρροια των αδικιών που είχε υποστεί.. Δεν ήταν αποκυήματα της φαντασίας του.. Τα γεγονότα τον δικαίωναν..

Συμπαθούσε τον Ανδρέα Παπανδρέου και το παλιό ΠΑΣΟΚ.. "Ανδρέας Παπανδρέου, μέγας πολιτικός!", έλεγε..

Δεν έβαλε ποτέ καμμια γυναικά πάνω από τη μάνα του, την κα Γεθσημανή από την Αλαγια της Μικράς Ασίας..

Πάντα εκφραζόταν με έντονο και ιδιαίτερο τρόπο.. Αλλά ευθύς και ντόμπρος.. Είχε θέσει ο ίδιος κόκκινες γραμμές, που όμως.. αν δεν τις ξεπερνούσες, ήταν ευγενέστατος και προσηνής..

Ήταν πολύ παραδοσιακός άνθρωπος και εθνικιστής (με την καλή έννοια)..

Η σπουδαιότερη παρακαταθήκη που άφησε, είναι ο τρόπος αντίληψης που είχε για την ζωή και την βίωσε ορθόπρακτα. Εναντιώθηκε στην εξουσία του χρήματος και της ηδονιστικής ζωής. Κέρδισε την ζωή, με την απλότητα και την θέα του απέραντου γαλάζιου (όσοι μπορούν να αντιληφθούν τα ανωτέρω σήμερα)..

Έκτος από την βάρκα του Στέλιου, που έμεινε σαπισμένη, εκεί στην ακροθαλάσσια του Αγίου Κωνσταντίνου.. μπορεί, όλο και κάτι να έμεινε σήμερα, που να μας τον θυμίζει γύρω μας..

Τι τον ευχαριστούσε τον Καζαντζίδη;

Να είναι με φίλους σε καφενεία και σπίτια.. να πιάνει την κιθάρα του και να τραγουδά για πάρτη του..

Να ξανοίγεται στον Μαλιακό να ψαρέψει και να ξεχνάει να γυρίσει..

Να πηγαίνει στους Εσπερινούς των εξωκκλησιων και να ψέλνει το "Φως Ιλαρόν"(μαρτυριά του Βασίλη Βασιλικού)..

Φως Ιλαρόν.. ο επιλυχνιος ύμνος της ψυχής του Στέλιου..

Και πως αλλιώς θα γινόταν;

Αν Η Θεία Χάρις.. Η Θεία Δόξα δεν επέτρεπε.. αυτή η Φωνή να βγαίνει από το στόμα του τραγουδιστή των τραγουδιστών.. και μεμιάς να αγκαλιάζει όλη τη Γη, οπού υπάρχουν Έλληνες.. να χαιδευει και να γαληνεύει την ψυχή τους..

Κλείνοντας.. ας μου επιτραπεί, να μη συμφωνήσω με την κα Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου (που την συμπαθώ, εκτός από τα σπουδαία τραγούδια που έγραψε.. και για τον λόγο, ότι ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε αστυνομικό).. καθώς, όσο ο άνδρας τραγουδά, ερωτεύεται, ξενιτεύεται.. δεν είναι όλα ένα ψέμα..