Θα πρέπει να αναφέρουμε βεβαίως ότι ο ελληνοτουρκικός πόλεμος
(Α' Βαλκανικοί Πόλεμοι) άρχισε στις 5 Οκτωβρίου -ο Ελληνικός Στρατός εισήλθε από την Μελούνα και το Μεγάλο Ελευθεροχώρι και η πρώτη σημαντική πόλη που απελευθερώθηκε ήταν η Τσαριτσάνη....
Το φιάσκο του 1897 και η ήττα, πείσμωσαν την Ελληνική Κυβέρνηση και αποφάσισαν ότι ο Ε. Σ. έπρεπε να αναβαθμιστεί....
Είχαμε βελτιώσεις σε όλους τους τομείς (οπλισμός, εκπαίδευση,
πειθαρχία, οργάνωση, φρόνημα, διοικ. μέριμνα, ρουχισμός κ. λ)
σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα...
Ακολούθησε η μέριμνα για το Μακεδονικό ζήτημα... και η μυστική
αποστολή του Ανθυπολοχαγού Παύλου Μελά το έτος 1904, επί
τουρκικού εδάφους τυπικά, για την δημιουργία ανταρτικών ομάδων
προς αντιμετώπιση των Βουλγάρων..
Και ήρθε το 1912 όπου ο Ελληνικός Στρατός, θεωρώ, ήταν ο
αρτιώτερος στην νεότερη ιστορία της Ελλάδας....
Στις 5/10 η Τσαριτσάνη, στις 6 η Ελασσόνα (μέσα σε 4 ώρες) στις 9 η πολύ δύσκολη, αλλά νικηφόρα μάχη του Σαρανταπόρου....
Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ο Ε. Σ. προκάλεσε σοκ και δέος στο πέρασμά του, ελευθέρωσε σχεδόν όλη την Δυτική Μακεδονία και εισήλθε την ημέρα του Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη...
Και από ξηράς και από θαλάσσης η υπεροπλία των Ελληνικών
όπλων ήταν επιβλητική... Η Ελλάδα ήταν ο αρχηγός όλων των
Βαλκανικών χωρών και ο ρυθμιστής της κατάστασης... Να σημειώσω, ότι
και το έπος του 40 είναι αξεπέραστο, αλλά κατά τους Βαλκανικούς
πολέμους ήταν σε καλύτερη μοίρα ο Στρατός..(θεωρώ ότι το 1940 ο Ε. Σ. υστερούσε σε υλικά, ρούχα και οπλισμό και αυτό κάνει τη νίκη
πιο σπουδαία).....
Πήραν πρώτα την Θεσ/νικη για να μην μπουν οι σύμμαχοι τότε
Βούλγαροι πρώτοι, ενώ ο Στρατάρχης Κωνσταντίνος προτιμούσε να κατευθυνθεί ο Στρατός στα Γιάννενα... τελικά αυτά έπεσαν
22/23 -02-13 με μεγάλες απώλειες για τον Ελλ. Στρατό λόγω των σπουδαίων
οχυρών του Μπιζανίου που κρατούσαν οι Τούρκοι...
Ακολούθησαν οι Β' Βαλκανικοί πόλεμοι το 1913 εναντίον του
Βουλγάρων... πού ήταν προδιαγεγραμμένη η έκβαση τους καθώς η
υπεροπλία τότε του Ε. Σ. δεν επέτρεψε στους Βουλγάρους να
διεκδικήσουν κάτι....
Ακολούθησε και η συμμετοχή το 1917 στον Α' Π. Π. με θετικό
πρόσημο, αν και η κυβέρνηση επεδίωκε αρχικώς την ουδετερότητα...
Και τέλος το 1919 Μάιο ο Στρατός μπήκε στην Σμύρνη... Κράτησε 3 χρόνια και θα κρατούσε μπορεί και πάντα,
-αν οι Έλληνες δεν είχαν (όπως πάντα) διχόνοια -ο Βενιζέλος ήθελε τους Αγγλογάλλους και ο Βασιλιάς τους Γερμανούς...
-αν δεν έκαναν εκλογές..
-αν κρατούσαν την γραμμή Κιουτάχειας -Εσκη Σεχίρ-Αφιον Καραχισάρ, που πολύ εύκολα διαχειρίζονταν... και δεν
πήγαιναν στον Σαγγάριο, που και τον πέρασαν και νίκησαν, αλλά οι
απώλειες, το άνοιγμα, και οι ανάγκες πλέον ήταν μεγάλες...
-αν οι αρχικώς Σύμμαχοί μας, δεν έγλυφαν και υποστήριζαν έπειτα
τον Κεμάλ....
Και κάπου εκεί το 1922 λήγει η 20ετης περίπου ακμή του Ελληνικού Στρατού που προσέγγισε σε δόξα, οργάνωση, αποτελεσματικότητα
και ετοιμότητα τους στρατούς της αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου