ΠΑΤΕΡΑΣ... ΓΙΟΣ.... ΑΔΕΛΦΟΣ

 - Ἂρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ 

εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης. 

- Τις ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης; 

- Κύριος τῶν δυνάμεων αὐτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης. 

..... 

Το απόλυτο σκοτάδι... 

Ο νέος άνδρας, λίγο πάνω από τα 30, με τα μακριά καστανά μαλλιά 

και τα κοντά γένια, καθόταν στο κοντό στηθαίο.. 

Η έλλειψη φωτός έκρυβε κάτι φοβερό... κάτι απολύτως συγκλονιστικό... 

Έκρυβε το σουδάριο (1) και τα οθόνια (2), που ήταν μαζεμένα στην 

άκρη... 

Έκρυβε, ότι το στηθαίο μάλλον ήταν η πλευρά μιας σαρκοφάγου... 

Έκρυβε... και ότι αυτός ο άνδρας έφερε στα χέρια και στα πόδια του φρικτά σημάδια... 

Ήταν ο τύπος των ήλων... 

Όπως δεν φαινόταν και το πρόσωπο του άνδρα, που ήταν γαλήνιο

 με μια γλυκιά πραότητα... 

...... 

Θυμήθηκε... 

Παιδάκι.. να παίζει στα δρομάκια της Ναζαρέτ... Τον γερο - Ιωσήφ να φτιάχνει όμορφα πράγματα με τα ξύλα... Είχε μάθει πολλά σχετικά με την ξυλουργική δίπλα του... 

Τη γλυκύτατη μητέρα του Μαρία (3), να του χαμογελά και να τον 

παρηγορεί, όταν ήταν θλιμμένος... 

Δώδεκα χρονών.. όλη η οικογένεια.. πήγαν να προσκυνήσουν στον 

Ναό του Σολομώντα.. ο Ιωσήφ με τη Μαρία τον έχασαν και τελικά τον βρήκαν πίσω στο Ναό.. 

να μιλάει με τους Γραμματείς του Ναού και μάλιστα να τους εξηγεί τον Λόγο Του Θεού.. 

-Που ήσουν παιδάκι μου; 

Μας κατατρόμαξες.. 

- Γιατί με ψάχνατε.. Ήμουν στο σπίτι Του Πατερά Μου και έλεγα Τον Λόγο Του.. 

Το βλέμμα της Μαρίας είχε προσηλωθεί πάνω Του... Ήξερε Ποιος 

ήταν... Ακόμη βούιζαν τα λόγια του Συμεών στα αυτιά της, όταν τον 

πήγαν 40 ημερών στον Ναό... "Νυν απολύεις τον δούλον Σου, 

Δέσποτα.." 

Τα μάτια της όμως ήταν και υγρά... καθώς ένιωσε, ότι τα επόμενα 

χρόνια την περίμενε ένας βαθύς πόνος... 

Τον Σίμωνα.. με τον αδελφό του Ανδρέα.. Τους ψαράδες από την 

Καπερναούμ... πού ψάρευαν στη λίμνη Τιβεριάδα... Τον Σίμωνα, που τον φώναζε Κηφά (Πέτρο)... Ήταν ενθουσιώδης, πιστός και 

παρορμητικός ο Πέτρος.. αλλά και ασταθής.. 

Τον αγαπούσε πολύ όμως.. Έπαιρνε τον λόγο και μιλούσε 

εκπροσωπόντας και τους άλλους.. 

Πολλές φορές τον μάλωσε... 

Στον Μυστικό Δείπνο, Του είπε ο Πέτρος, ότι είναι έτοιμος να 

θυσιάσει την ζωή του για Αυτόν... Του απάντησε ότι, θα τον 

προδώσει τρεις φορές πριν ο πετεινός λαλήσει... 

Στον κήπο της Γεθσημανή, όταν τον συνέλαβαν, ο Πέτρος έκοψε το 

αυτί του Μάλχου... Τον μάλωσε και θεράπευσε το αυτί... 

Ό'τι ήταν να γίνει.. έπρεπε να γίνει... 

Τον Ιωάννη (4).. και τον αδελφό του τον Ιάκωβο... 

Και αυτοί ψαράδες από την Καπερναούμ.. 

Πιο πολύ αγαπούσε τον Ιωάννη... Ήταν ο πιο μικρός... Δεν είχε 

βγάλει γένια ακόμη... Με το παιδικό του πρόσωπο... Δε μιλούσε πολύ... Ήταν μικρός και έκανε υπακοή... Πιστός όμως... 

Στον Σταυρό μόνο αυτός είχε το θάρρος να πάει.. με τη μητέρα Του

 και τη Μαγδαληνή... και του εμπιστεύτηκε, να φροντίζει τη μητέρα.. 

Τον Ιούδα τον Ισκαριώτη... 

Είχε το ταμείο των Αποστόλων... Εις γνώσιν Του έκλεβε από αυτό... Περίμενε ο δυστυχής Ιούδας από Αυτόν, να ηγηθεί της Επανάστασης των Ζηλωτών... 

Όταν του είπε στον Μυστικό Δείπνο "Αυτό που έχεις στο μυαλό σου, να το κανείς γρήγορα", αυτός σηκώθηκε αμέσως και έφυγε... Με ένα μίσος στα ματιά... 

Τι είναι αυτοί οι άνθρωποι; 

Αυτός είδε και άκουσε... Τον τύφλωσε όμως εν τελεί η φυλαργυρία 

και ο εγωισμός.. 

Τι άνθρωποι ήταν και οι Φαρισαίοι; 

Τυπολάτρες, δογματικοί.. αλλά ταυτόχρονα φιλοχρήματοι και 

διεφθαρμένοι... 

Τον είχαν εξοργίσει πολλές φόρες... Το "Ουαί υμίν, Γραμματείς και 

Φαρισαίοι", οι φράσεις: 

"Κρίνετε το σκουπιδάκι στα μάτια των άλλων και δεν βλέπετε το 

δοκάρι στα δικά σας" 

"Διυλίζετε τον κώνωπα, αλλά καταπίνετε την κάμηλον". 

Το ότι αντιμετώπιζε με τρυφερότητα λαικούς ανθρώπους, που οι ίδιοι θεωρούσαν μιάσματα.. 

Που έδιωξε τους εμπόρους από τον Ναό... 

Όλα αυτά γέννησαν θανάσιμο μίσος στην καρδιά τους... 

Ο σκοπός τους ήταν πλέον η εξόντωση Του... 

Τις γυναίκες... που έτρεξαν δίπλα Του.. Τον διακόνησαν.. και 

υπέδειξαν ισχυρότατη πίστη.... 

Την Φωτεινή, την Σαμαρείτιδα από την Συχάρ... 

Στο πηγάδι της μίλησε για το "Ύδωρ ζων"... Αυτή παραξενεύτηκε, 

που της μιλούσε ένας Ιουδαίος και μάλιστα σε γυναίκα διαβεβλημένη, όπως αυτή... 

Δεν καταλάβαινε, αυτά που της έλεγε.... Τα κατάλαβε πολύ καλά με 

τον διάλογο στο τέλος.. 

- Φώναξε τον άνδρα σου, να έρθει εδώ... 

- Δεν έχω άνδρα.. 

-Καλά τα λες.. Δεν έχεις άνδρα... Είχες πέντε άνδρες, αλλά και αυτός, που έχεις τώρα, δεν είναι άνδρας σου.. 

Την Μαρία από τα Μάγδαλα.. τη Μαγδαληνή.. 

Που στάθηκε δυο φορές σαν άνδρας.. 

Ήταν στη Σταύρωση... 

Άλειψε το σώμα Του με τις άλλες Μυροφόρες... 

Και καθώς Αυτός γνώριζε τα μελλούμενα, ήξερε και γιατί πράγμα, θα αξίωνε τη Μαγδαληνή μετά... 

Τις αδελφές του Λαζάρου.. από τη Βηθανία... Τη μεγαλύτερη Μάρθα και τη Μαρία.. 

Όταν πήγαινε στο σπίτι τους, όλοι κάθονταν να Τον ακούσουν.. και η μικρή Μαρία.. Η Μάρθα τους φρόντιζε.. Αυτή μάλωσε τη Μαρία, γιατί δεν την βοηθούσε... 

Αυτός την μάλωσε, ότι έπρεπε να αφήσει τις ασχολίες και να καθήσει και αυτή να ακούσει... 

Όταν τον φώναξαν, γιατί ο Λάζαρος ήταν άρρωστος, Αυτός άργησε

 να πάει... 

Όταν έφτασε, ο Λάζαρος ήταν 4 ημέρες νεκρός... 

Η Μάρθα σχεδόν θυμωμένη... 

-Κύριε, αν ήσουν εδώ, ο αδελφός μας δεν θα πέθαινε.. Αλλά αν εσύ

 ζητήσεις κάτι από τον Θεό, θα σου το δώσει.. 

-Ο αδελφός σου κοιμάται... και θα σηκωθεί... 

- Ξέρω πως θα σηκωθεί, όταν γίνει η Ανάσταση την Έσχατη μέρα.. 

-Εγώ είμαι η Ανάσταση και η Ζωή... Εκείνος που πιστεύει σε μένα και αν πεθάνει θα ζήσει.. Και όποιος ζει και εμπιστεύεται εμένα, δεν θα 

πεθάνει ποτέ.. 

Το πιστεύεις αυτό, Μάρθα; 

-Ναι, Κύριε... Εγώ το έχω πιστέψει, ότι είσαι ο υιός Του Θεού... πού 

περιμέναμε, να έρθει στον κόσμο... 

Μια άλλη.... μεταμελημένη πόρνη.. 

Όταν ήταν στο σπίτι του Φαρισαίου Σίμωνα... Αυτή μπήκε μέσα... 

Είχε αγοράσει το πιο ακριβό μύρο... Άλειψε το κεφάλι Του και τα 

πόδια Του... αλλά άρχισε και να κλαίει από συντριβή... τα δάκρυα 

έπεφταν στα Πόδια του... Μετά τα σκούπισε με τα μαλλιά της.. 

Ο Φαρισαίος, που τυπικά Τον είχε καλέσει, απόρησε πως αφήνει μια κοινή γυναίκα να τον αγγίζει... 

Ο Ιούδας Ισκαριώτης... φιλοχρήματος.. είπε, ότι πήγαν χαμένα τα 

λεφτά του Μύρου... Θα μπορούσαν να τα δώσουν στους Φτωχούς.. 

Απάντησε στον Σίμωνα: 

"Είσαι πλούσιος.. είναι φτωχή.. 

δε μου έπλυνες τα πόδια (έθιμο της εποχής) ούτε με νερό.. 

Αυτή αγόρασε το πιο ακριβό μύρο και έπλυνε τα πόδια μου με τα 

δάκρυα της.. 

Ύφασμα να σκουπιστώ δε μου έδωσες... 

Αυτή τα σκούπισε με τα μαλλιά της... 

Απάντησε στον Ιούδα:" Οι φτωχοί πάντα θα είναι και να τους ελεείτε... 

Το μύρο αυτό όμως είναι δωρεά μιας πονεμένης καρδιάς στον 

Ελεήμονα Κύριο... Δεν έχει αμαρτίες πλέον... "

Τους Έλληνες (5)... 

Όταν ήρθαν οι Φίλιππος και Ανδρέας και του είπαν, ότι θέλουν να τον δουν κάποιοι Έλληνες είπε:" Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός 

Του Ανθρώπου "... Εγνώριζε πόσο σημαντικοί θα ήταν οι Έλληνες 

στο μέλλον... 

..... 

Καλές μου φίλες και φίλοι... 

Ο Ιησούς Χριστός είναι η ενσάρκωση του δευτέρου Προσώπου της 

Αγίας Τριάδος.. 

Ο μοναδικός αληθινός Θεός και ο Πλάστης του Σύμπαντος Κόσμου... 

Ένα πρόσωπο, μια υπόσταση, δυο φύσεις... 

Συνελήφθη και γεννήθηκε με υπερφυσικό τρόπο από την Παρθένο 

Μαρία.. 

Ήλθε στον Κόσμο για άρει τις αμαρτίες μας.... Δίδαξε τον Λόγο Του 

Θεού... Εισήλθε στο Θείο Πάθος εκουσίως... με την θέλησή Του... 

Γνώριζε ότι θα τα ζήσει αυτά... 

Τον πήγαν δεμένο στον Άννα και στον Καΐάφα.. Όποιος προλάβαινε 

τον έφτυνε και τον χτύπαγε... 

" Ό'τι είπα, το είπα μπροστά σε όλους... Τα ξέρετε "

Ένας σκοπός τον χαστούκισε... 

" Αν είπα κάτι λάθος, ποιο ήταν αυτό; 

Αλλά, αν είπα το σωστό, γιατί με χτυπάς; "

Έχουν ένα σωρό ψευδομάρτυρες... δεν συμφωνούν μεταξύ τους.. 

Ένας λέει:" Εγώ τον άκουσα, να λέει.. Θα γκρεμίσω τον Ναό που 

φτιάχτηκε από χέρια.. και σε τρεις μέρες θα κάνω άλλον, που δεν θα είναι από χέρια... "

Τον ρωτούν: 

" Είσαι ο Υιός Του Θεού; "

-" ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ "

Τον χτυπάνε και τον περιπαίζουν.. 

" Προφήτευσε, ποιος σε χτύπησε.. "

Τον πήγαν στον Πιλάτο... 

Αυτός καθαρά είδε, ότι ήταν θύμα της πλεκτάνης των Αρχιερέων... 

Κάθε Πάσχα ελευθέρωνε έναν κρατούμενο... 

" Ποιον θέλετε να ελευθερώσω; "

-Τον Βαραββά!! 

(Αν είναι δυνατόν;;; 

... Είναι δυνατόν! 

και ο Βαραββάς έπρεπε να σωθεί...) 

Φωνάζει ο Πιλάτος.." Είναι δυνατόν να θέλετε, να σταυρώσετε αυτόν τον άνθρωπο; 

Δεν έκανε τίποτα... "

(Είναι δυνατόν!) 

Ο Χριστός καταδικάσθηκε σε σταύρωση μετά από δίκες και 

ανακρίσεις -παρωδία... 

Τον μαστίγωσαν με το φραγγέλιο και του έκοβαν τις σάρκες.. 

Για να Τον κοροιδέψουν, Του φόρεσαν κόκκινη χλαμύδα.. Του 

έβαλαν ακάνθινο στεφάνι και το πίεζαν στο κεφάλι Του.. 

Όταν του έβγαλαν τα ρούχα για να Τον Σταυρώσουν, έφευγε και η 

σάρκα μαζί.. 

Του κάρφωσαν τετράγωνα καρφιά στα χέρια και στα πόδια και 

κατέστρεψαν κεντρικά νεύρα.. Ο πόνος ήταν αφόρητος.. 

Το σχήμα Υ του σώματος στον Σταυρό προκαλούσε αυξανόμενη 

ασφυξία... 

Ένας ληστής που ήταν στον άλλον σταυρό του είπε; 

" Αφού είσαι Θεός, γιατί δεν σώζεις τον εαυτό σου; "

Ο άλλος ληστής εξοργίστηκε: 

" Είναι δυνατόν.. να ειρωνεύεσαι αυτόν τον άνθρωπο;; 

Δεν έκανε απολύτως τίποτα.. 

Εμείς καλά παθαίνουμε.. "

" Πατέρα, συγχώρεσε τους... δεν ξέρουν τι κάνουν.. ".... Ακόμη και 

στο έσχατο όριο του πόνου.. 

Βλέπει απέναντι τη μητέρα του ένα ράκος... 

Δεν αντέχει άλλο... κλαίει.. 

Η ανθρώπινη φύση Του υποφέρει... Νιώθει παρατημένος.. 

" Πατέρα, γιατί με εγκατέλειψες; "

Μα που είναι όλοι; 

Που ζητωκραύγαζαν.. 

Που ακολουθούσαν.. 

Κρύφτηκαν όλοι.. Μόνο η μητέρα Του, η Μαγδαληνή και ο Ιωάννης.. 

Πού είναι οι μαθητές; 

Τους τα είπε, πως θα γίνουν.. 

Ο φόβος υποδούλωσε την πίστη τους.. 

" Διψώ.. "

Του έδωσαν σφουγγάρι με ξύδι και χολή... Ούτε καν το δοκίμασε.. 

Τον τρύπησαν στα πλευρά με το δόρυ... Έχασε όλο το αίμα Του και 

άρχισε να βγάζει νερό.. 

" Τετέλεσται.. "

" Πατέρα, στα χέρια Σου παραδίδω το πνεύμα μου.. "

.. 

....... 

Αλήθεια... 

αν όλα αυτά τα πάθαινε ο πατέρας, ο αδελφός, ο γιος σας... 

τι ακριβώς θα νιώθατε; 

Ο Κύριος γνώριζε ακριβώς τι θα πάθει και προσήλθε αυτοβούλως 

στο Πάθος... 

Για ποιον τα έκανε; 

Για έναν η δυο; 

Όχι!! 

Για όλους μας!! 

Ως αμνός θυσιάστηκε... 

Αγαπάμε, όπως και πρέπει, τα μέλη της οικογένειάς μας, ακόμη και 

όταν μας πικραίνουν... 

Τον Ιησού... με την Θυσία Του.. 

Τι θα πρέπει να Τον Κάνουμε;; 

Είναι και Αυτός.. οικογένεια μας..... 

... 

Ιησούς Χριστός.... 

Μόνο... και τίποτε άλλο... 

Οτιδηποτε άλλο είναι κακή απομίμηση... 

.... 

Ιησούς Χριστός... 

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΔΥΝΆΜΕΩΝ.. 

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ... 

αλλά και... 

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ.. Ο ΓΙΟΣ.. 

Ο ΑΔΕΛΦΟΣ... 

..... 

Ο άνδρας των 33 ετών στεκόταν πλέον έξω... μπροστά από τον 

Τάφο... Η πέτρα που τον σφράγιζε ήταν στην άκρη.. 

Ο άνδρας με βήμα ταχύ και αποφασιστικό προχώρησε.. 

Κάποιος θα μπορούσε να δει κάτω από τον έναστρο ουρανό της Ιερουσαλήμ, στο πρόσωπό Του ένα χαμόγελο... 

Όπως δεν τον είχαν δει ποτέ μέχρι τώρα έτσι... 

Αυτή η πανέμορφη ιστορία.. το ωραιότερο γεγονός του Κόσμου.. δεν είχε τελειώσει.. 

Το "Τελέλεσται" δεν ήταν το τέλος.... Ήταν μόνο το τέλος της αρχής... 

Δεν θα τελειώσει ποτέ... 

.... 

... 

..... 

........ 

....... 

ΕΠΊΜΕΤΡΟΝ - ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ

......... 

Παραθέτω επιστολή του Πουπλίου, Ρωμαίου διοικητή της Ιουδαίας, 

προκατόχου του Ποντίου Πιλάτου, στον αυτοκράτορα Τιβέριο.... 

απ' όπου αντλούμε βασικές πληροφορίες για το παρουσιαστικό του Ιησού.. αλλά και αλλά στοιχεία που ισχυροποιούν τα πιστεύω μας... 

Ήταν γραμμένη αρχικώς στα Λατινικά, μεταφρασμένη στην 

Ελληνιστική Κοινή... τα Ελληνικά που μιλούσαν στα χρόνια του 

Μεγάλου Αλεξάνδρου.. 

...... 

Επιστολή Πουπλίου, αξιωματικού ανδρός, τού Λεντούλου, 

απεσταλμένου εκ τής Ιερουσαλήμ προς την Γερουσίαν τής Ρώμης,

 μεταφρασθείσα εκ τού Λατινικού. 

Εφάνη, κατά τούς ημετέρους χρόνους, άνθρωπός τις, μεγάλης αρετής (ός τις, ζή κατά το παρόν), καλούμενος Ιησούς Χριστός. Ο λαός, τον ονομάζει προφήτην τής αληθείας. Οι δε Απόστολοι αυτού, υιόν Θεού λέγουσιν. Ανασταίνει νεκρούς, ιατρεύει αρρώστους, είναι μέτριος 

κατά το μέγεθος, και καταπολλά ωραίος τη όψει, και Γλυκύς λίαν. Και τόσον είναι μεγαλοπρεπής εις το είδος, οπού, οι βλέποντες αυτόν, 

αναγκάζονται να τον αγαπώσι, και φοβούνται ενταυτώ, έχει τάς 

τρίχας τής Κεφαλής, παρόμοιας με τον χρωματισμόν τού

 παμπεπείρου λεπτοκαρίου, αίτινες καταβαίνουσιν έως εις τα ώτα,

 από δε τα ώτα έως τούς ώμους, έχουσι το χρώμα τής ερυθράς γης, αλλά λαμπρότερον έχει εις το μέσον τού μετώπου τάς τρίχας, κατά 

την συνήθειαν των Ναζηραίων, το μέτωπον έχει μεγάλον, αλλά 

καταπολλά ίλεον, το πρόσωπόν του είναι, χωρίς ρυτίδα, η στίγμα,

 συντροφιασμένον από κάποιον χρώμα μέτριον, την ρίναν και το 

στόμα έχει, χωρίς ψέγους τίνος, τον πώγωνα πυκνόν, και κατά το χρώμα των τριχών τής κεφαλής, όχι μακρόν, αλλά εσχισμένον κατά το 

μέσον, το βλέμμα του είναι σοβαρόν, και χαριέστατον, οι οφθαλμοί, 

χαριτωμένοι, καθαροί, και Γλυκύτατοι. Και όταν ελέγχη καταλήπτει,

 όταν διδάσκει αρέσκει, και αγαπάται από όλους, είναι χαρούμενος,

 με σοβαρόν. Δεν τον είδε ποτέ τινας να γελάση, τον είδον όμως, και έκλαυσεν. Έχει τούς βραχίονας και τάς χείρας, καταπολλά ωραίας. 

Κατά τάς συναναστροφάς, ικανοποιεί πολλά, αλλά σπανίως βλέπεται. Και όταν συναναστρέφεται, είναι σωφρονέστατος εις την όψιν, και 

εις το φαινόμενον είναι, ο ευμορφώτερος άνθρωπος, οπού να εφάνη εις την γην. 

Είναι ωραίος ως η μητέρα του, ήτις είναι η ωραιότερα γυνή ταύτα,. 

Εάν όμως η ση Μεγαλειότης, ω Καίσαρ, ποθή να Ίδη αυτόν, 

πληροφόρησόν με, διότι θα σόι τον στείλω πάραυτα. Πάντες εν 

Ιερουσαλήμ θαυμάζουσι την σοφίαν του, και τοι ουδέποτε εσπούδασε τι και όμως είναι κάτοχος πάσης επιστήμης. 

Περιπατεί ανυπόδητος και ασκεπής. Πολλοί βλέποντες αυτόν, 

γελώσιν, αλλ’ όταν ευρίσκωνται προς αυτού τρέμουσι και θαυμάζουν αυτόν. Λέγουσιν ότι ουδέποτε άνθρωπος ως αυτός εφάνη εκ τα μέρη ταύτα. 

Τη αλήθεια ως μοι λέγουσιν οι Εβραίοι, ουδέποτε εκηρύχθει 

διδασκαλία ως η δική του. 

Άλλοι πάλι μας λέγουσιν ότι είναι εχθρός της Σης Μεγαλειότητος, ω 

Καίσαρ. Πολλαπλώς με ενοχλούσιν, οι μοχθηροί αυτοί Εβραίοι.

 Λέγεται ότι αυτός ουδέποτε δυσαρέστησε τινά, αλλά ότι μάλλον 

εποίησε το αγαθόν. 

Εν Ιερουσαλήμ, Ινδικτίωνος 7, Σελήνη 11

Πιστότατος και ευπειθέστατος στη μεγαλειότητα σου

Πούβλιος Λέντουλος

Κυβερνήτης της Ιουδαίας... 

......... 

.......... 

........ 

1) Ειδικό ύφασμα που έβαζαν στο κεφάλι του νεκρού. 

2) Υφασμάτινες ταινίες, με τις οποίες τύλιγαν τον νεκρό. 

3) Η Θεοτόκος Μαρία, ήταν 16-18 χρονών όταν γέννησε τον Ιησού... 

Στην Επιστολή Πουπλίου αναφέρεται, ότι ήταν η πιο όμορφη γυναίκα, που είδε ποτέ σε αυτά τα μέρη.. 

Έχετε υπ'όψιν τότε.. ότι η Μαρία ήταν περίπου 50 χρονών, όταν 

γράφτηκε αυτή η Επιστολή... 

4) Ο Απόστολος, Ευαγγελιστής και Θεολόγος Ιωάννης μετά την 

Κοίμηση της Θεοτόκου έζησε στην Έφεσο (απέναντι από την Σάμο). 

Έγραψε το πληρέστερο Ευαγγέλιο.. 

"Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν" 

Στην Πάτμο υπαγόρευσε στον Πρόχορο την συγκλονιστική 

"Αποκάλυψη"... βιβλίο της Καινής Διαθήκης, που ελάχιστοι κατανοούν.. 

Ο ταπεινός και αμούστακος νεανίας... μαθητής του Κυρίου, πέθανε

 στην Έφεσο 105 ετών... 

Στα στερνά του δε μπορούσε να μιλήσει καλά και περιοριζόταν

να λέει μόνο: "Τεκνία, αγαπάτε αλλήλους". 

Ήταν 15 χρόνια μικρότερος του Ιησού... Δηλαδή πέθανε το 120 μ. Χ.... 

Ένδειξη της ισχυρής Πίστης των Χριστιανών της πρώιμης

 Χριστιανικής Περιόδου.. καθώς ακόμη υπήρχαν άνθρωποι, που 

έζησαν και ακολούθησαν τον Κύριο... 

5) Οι Έλληνες ήταν πολύ σημαντικοί στην εξάπλωση του 

Χριστιανισμού, καθώς από καιρό υπήρχε προετοιμασία μέσω των

 Ελλήνων Φιλοσόφων για έναν Θεό... 

Πλήθος Αγίων Μαρτύρων είναι Ελληνικής καταγωγής.. 

Σημαντικό είναι να ξέρουμε, ότι ο Απ. Παύλος δίδασκε κυρίως στα 

Ελληνικά.. 

Αλλά και ότι φυσικά όλη η Καινή Διαθήκη γράφτηκε αρχικώς στην 

Ελληνιστική Κοινή... 

Και είναι η αυθεντική... και όχι φυσικά η ITALA των Λατίνων, που 

καταχρηστικά ισχυρίζονται, ότι είναι η μόνη γνήσια... 

Και τέλος να αναφέρω κάτι, που διάβασα πρόσφατα... δεν είναι δική μου διαπίστωση και επομένως το μεταφέρω αυτούσιο: 

Υπάρχουν πολλά στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν, ότι ο Πόντιος

 Πιλάτος και ο Χριστός μίλησαν στην ελληνική γλώσσα, καθώς τα 

Ευαγγέλια δεν αναφέρουν την ύπαρξη διερμηνέα, ενώ επίσης η 

ελληνική γλώσσα ήταν διαδεδομένη παντού και οι πάντες γνώριζαν, 

τουλάχιστον, στην εξελληνισμένη Παλαιστίνη, να μιλούν και να 

γράφουν ελληνικά!(dogma. gr) 

......... 

....... 

Υ. Γ. 

Ζητώ την κατανόηση των συναδέλφων Θεολόγων, που θα διαβάσουν το κείμενο.. καθώς αυτό, σε κάποια σημεία, πάτησε τις κόκκινες 

γραμμές της δογματικής διδασκαλίας μας... 

Αλλά ήθελα να γράψω κάτι, για το πως εγώ φανταζόμουν τον Χριστό από μικρο παιδί... 

Σαν να καθόμασταν στις όχθες της λίμνης Τιβεριάδος.. να μου μίλαγε... και να με παρηγορούσε.. όταν θα έκλαιγα με συντριβή... για την 

αμαρτωλή ψυχή μου... 

Επίσης δεν υπέδειξα ιερογραφικώς με χωρία, όσα έγραψα.. για

 λογούς συντομίας... 

......... 

Τέλος.... 

Έμπροσθεν μιας νέας υπηρεσιακής πρόκλησης... 

ατενίζοντας το γαλήνιο γαλάζιο του Αιγαίου μας, 

ελπίζοντας να αντικρύσω σύντομα τις ράχες των Αντιχασίων και το

 δέος του Ολύμπου... 

αλλά και γνωρίζοντας, ότι Το Θείο Σχέδιο και Η Θεία Πρόνοια, 

ορίζουν τι πρέπει να γίνει και ποιο είναι το σωστό... 

Εύχομαι με θέρμη.. 

ΚΑΛΉΝ ΑΝΆΣΤΑΣΗ!! 

ΚΑΛΟ ΠΆΣΧΑ!!