ΑΓΟΥΡΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

 

 

  Πριν κάποια χρόνια... με έναν αρκετά   μικρότερο συνάδελφό μου... 

στέκαμε στις πλάγιες του Υμηττού, στο   μέρος της Γλυφάδας.... 

Απόγευμα θα ήταν... Γλυκοσούρουπο... 
Ατενίζαμε... το βλέμμα έπεφτε κάτω στον Σαρωνικό, έφτανε έως την Αίγινα... 
Καλά τα βουνά, τα λακκούλια και τα   καβάκια... αλλά και αυτό εδώ 

ήταν άλλο πράγμα... 

-Ξέρεις, Γιάννη... έχω ερωτευτεί μια κοπέλα... 

-Τι μου λες; 
Αυτό είναι πολύ ωραίο... θαυμάσιο.. 

-Είναι πολύ ωραίο;; 

-Ναι.. είναι πολύ όμορφο... 1ον γιατί ερωτεύτηκες κοπέλα και 2ον και καλύτερο, γιατί ερωτεύτηκες γενικά... 
Είσαι πολύ τυχερός! 

-Τι τυχερός είμαι; 
Εδώ βασανίζομαι... καίγομαι... 

-Είσαι τυχερός, γιατί είναι μια πανέμορφη αίσθηση, σχεδόν σαν θείο 

δώρο... δεν το έχουν ζήσει όλοι οι άνθρωποι... άλλοι ποτέ στην ζωή 

τους δεν ερωτεύτηκαν... 
Της έχεις μιλήσει; Έκανες κάτι; 

- Δεν είπα κάτι... Νομίζω ότι το έχει καταλάβει όμως... 

-Μάλλον το έχει καταλάβει... θεωρώ, οι γυναίκες είναι πιο έξυπνες και τα αντιλαμβάνονται καλύτερα αυτά τα πράγματα... 

-Το κατάλαβε, λες και εσύ, εε;; 

-Το κατάλαβε... 
Όμως για να αισθάνεσαι εσύ καλύτερα, πρέπει να βρεις έναν τρόπο 

να της το πεις... 
Ο' τι κατάλαβε, είναι καλό... και ο, τι την βλέπεις είναι καλό... 
Αλλά πρέπει να μιλήσεις.. να ζητήσεις μια συνάντηση... 

-Και αν δεν θέλει, να έρθει;; 

-Είτε έρθει, είτε δεν έρθει εσύ με κάποιον τρόπο θα δείξεις το μεγάλο 

ενδιαφέρον σου... Όπως μπορείς, όπως σου έρθουν... μπορεί να μην βγουν όπως θες... δεν πειράζει..... Θα εκδηλωθείς.. 
Και για λίγο καιρό, θα δείξεις πόσο ερωτευμένος είσαι... Αν έχει 

κάποιο πρόβλημα, θα της παρασταθείς... Και για όσο χώρο σου δίνει... 

-Για λίγο καιρό;; 

-Κοίτα... αν βρεις ανταπόκριση, θα είσαι εκείνη την στιγμή ο 

ευτυχέστερος άνθρωπος... μπορεί να φοβηθεί στην αρχή... μπορεί να μην θέλει καν... 
Όμως από ένα σημείο και μετά, πρέπει να σταματήσεις να πιέζεις... 
Μη νομίζεις... το ίδιο ισχύει και για ένα ερωτευμένο κορίτσι.. απλώς 

εκεί η προσέγγιση είναι διαφορετική... 

-Να σταματήσω να προσπαθώ... Δηλαδή για πόσο;; 
Δυο μέρες;; 

-Όχι... καλύτερα τρεις... χαχαχα... 
Φυσικά θα είσαι ερωτευμένος... αλλά θα σταματήσεις να πιέζεις... δεν θα ρωτάς...   δεν θα ανακατώνεσαι.. 
Θα αισθάνεσαι ότι σε καίει σίδερο στο κορμί και στην καρδιά... θα 

είναι χειμώνας και θα καίγεσαι.. θα είναι καλοκαίρι και θα κρυώνεις... θα είσαι με  κόσμο και νιώθεις μόνος... Θα έχεις πέσει στο πάτωμα... 
Αλλά δεν θα γίνεις άλλο φορτικός... 
Κάποτε ρώτησα μια κοπέλα, που την αγαπούσε κάποιος, τι 

αισθάνεται για αυτόν.. Η απάντησή της: 
"Γιάννη, τον φοβάμαι... Ρωτάω και εγώ τον εαυτό μου... Δεν μπορώ... Είναι   ψυχοπαθής.." 
Φαρμακώθηκα εγώ... και φυσικά δεν είπα τίποτε στον άλλον... 
Κάποτε ο πατέρας μου ρώτησε κάποιον που διέπραξε ένα έγκλημα 

πάθους, γιατί το έκανε αυτό... και η απάντηση που πήρε με ρητορική ερώτηση ήταν: 
"Εσύ ερωτεύτηκες ποτέ;;" 
Σε αυτό το άκρο θα φτάσουμε... 
Θα είσαι ερωτευμένος αλλά δεν θα τρελαθείς κιόλας... στο κάτω κάτω , αν είσαι ράκος, δεν θα έρθει... Θα έρθει αν είσαι στο ύψος σου... 

- Και αν δεν θελήσει;; 

-Εσύ θα κανείς, αυτά που έπρεπε... 
Όταν σου περάσει, θα δεις καθαρά... 
Στο τέλος μπορεί να καταλάβεις, αν άξιζε η όχι... Μπορεί να τύχει κάτι πολύ   
καλύτερο... 
Ξέρεις το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν την αυγή... 
Αλλά, ότι και αν γίνει, είσαι πολύ τυχερός που θα το ζήσεις αυτό... 
Να ακολουθείς τα βήματα του Έρωτα... 

-Εσένα σου έτυχε;; 

-Μου έτυχε... 

-Και το έκανες, όπως λες;; 

-Όχι... δεν το έκανα έτσι... 

-Ναι.. αλλά, Γιάννη... τώρα όμως αν σου ξανατύχει;; 
Τώρα που ξέρεις καλύτερα... θα το κανείς, όπως μου τα είπες... 

-Όχι... και πάλι δεν θα το κάνω έτσι...

 

 

 

 

Σπαθόγιαννος