Η ΠΟΛΙΣ ΤΩΝ ΠΌΛΕΩΝ

 Το πλοίο μόλις είχε περάσει τον Ελλήσποντο... 

Τα ψαροπούλια είχαν στήσει τρελό χορό από πάνω... 

Του Ίωνα.. είχε ανοίξει η καρδιά του.. 

Πέρασαν το Πάριον... Μπροστά τα νησιά του Μαρμαρά.. Η Αρτάκη... Πίσω από τη χερσόνησο η Πάνορμος Κυζίκου.. 

Από βόρεια η Ραιδεστός... Η Σηλυβρία... 

Τι κάλλος... τι απόλυτη ομορφιά!! 

Οι πολύχρωμες στεριές έπεφταν και φιλούσαν την θάλασσα... Παντού γραφικές      μικρές ξύλινες προκυμαίες... Στην ακροθαλασσια, τεράστια σπίτια.. σχεδόν παλάτια... βγαλμένα από παραμυθιά... 

Ο Δραγούμης (1) χαμογέλασε ελαφρά.. Σκέφτηκε.. τι ωραία, να ήταν και η               Πηνελόπη (1) στο ταξίδι αυτό... Πόσο της άρεσε η Πόλη.. Το Βυζάντιο... 

Πριν λίγο καιρό του είχε στείλει το χειρόγραφο του βιβλίου "Για την Πατρίδα".. πριν το εκδόσει.. Μιλούσε για τα χρόνια του Βουλγαροκτόνου... Έκλαιγε, όταν το διάβαζε.. 

Το χαμόγελο όμως έγινε πικρό... Κατέβασε το κεφάλι.. Κατάλαβε, ότι ούτε τώρα.. ούτε ποτέ.. θα μπορούσε να κάνει αυτό το ταξίδι με την Πηνελόπη... 

Από κάτω τα Μουδανιά.. 

Μπροστά φάνηκαν τα Πριγκηπόννησα... 

Από μακριά μύριζαν Ελλάδα.. 

Το χώμα.. Τ' αρχοντικά... Ήξερε βεβαίως, ότι εκεί ζούσαν κυρίως Έλληνες... 

Και σιγά -σιγά έφταναν στον Απόλυτο προορισμό... Στην Πόλη.. 

Εγνώριζε, πως Πόλις δεν ήταν συντομογραφία της Κωνσταντινούπολης... 

Ήταν η ΠΟΛΙΣ.. χωρίς ταίρι.. 

Η Αγία Σοφία... 

Είδε τους μιναρέδες γύρω γύρω.. Ξαφνικά ένιωσε έναν ανεξήγητο πονοκέφαλο... 

Λες και είχαν σηκωθεί οι μιναρέδες και του τρυπούσαν το κεφάλι... Ζαλιζόταν.. δε  μπορούσε να σταθεί όρθιος... 

Έπεσε στα γόνατα στο κατάστρωμα.. 

Ούτε εμετός του ερχόταν... Αλλά νόμιζε, ότι βούλιαζε... Δεν όριζε κανένα μέλος του σώματος του... Ίσα που κατάφερε, να σηκώσει λίγο το κεφάλι.. και κοίταξε την       Πόλη... 

Εκεί στην προκυμαία... στον μεγάλο δρόμο... 

Έβλεπε τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό (2).. 

με την Αυγούστα Θεοδώρα.. με τα διαμαντένια στέμματα... και πίσω το "σπαθί του  Ιουστινιανού"... τον Στρατηγό Βελισσάριο, που δεν έχασε ποτέ... έφιππους... 

Τον Ηράκλειο (3).. να μπαίνει από την ΧρυσήΠύλη με τον Στρατό... και μπροστά τους ο Τίμιος Σταυρός... που είχε πάρει πίσω από τους Πέρσες... 

Ανατρίχιασε, όταν θυμήθηκε κάτι που είχε ακούσει... Για τον Νικηφόρο Φωκά (4)... 

Για τον σκληρό αυτόν αλλά παράλληλα και εξαιρετικά φιλόθρησκο αυτοκράτορα... 

Κάποια στιγμή, ο Βυζαντινός Στρατός ανακατέλαβε τα Ιεροσόλυμα από τους           Άραβες... 

Στην Πύλη των Ιεροσολύμων ο Νικηφόρος κατέβηκε από το άλογο... έβγαλε από   πάνω του, ότι δήλωνε την αυτοκρατορική του ιδιότητα... το στέμμα, τις                  β αυτοκρ. περικνημίδες με τον Δικέφαλο κτλ.... και είπε, ότι θα μπει σαν                προσκυνητής, όχι σαν βασιλιάς... και πήγε μπουσουλώντας έως τον Ναό της         Αναστάσεως... και ο Στρατός από πίσω... 

Του φάνηκε πως είδε τον Βασίλειο Βουλγαροκτόνο (5), τον τρομερό ξανθό βασιλιά με την εκκεντρική εμφάνιση (τα ξανθά του μαλλιά τα άφηνε μεγάλα και τα έφτιαχνε κοτσίδες)... Φόραγε πάντα στρατιωτικά ρούχα... 

να προχωράει αγέρωχα.. και να μην τολμά κανείς, να κοιτάξει κατάματα το άγριο   βλέμμα του... 

Οι Ρώσοι... όταν ήρθε η πομπή τους, να πάρουν την αδελφή του Βασιλείου, Άννα Πορφυρογέννητη, για γυναίκα του Βασιλιά τους Βλαδιμήρου (6).. και είδαν πρώτη φορά την Πόλη.. θαρρούσαν,   ότι αυτή είχε ένα υπέροχο μαγικό φως, που ερχόταν από τον ουρανό... 

Τον Ιωάννη τον Κομνηνό (7)... την "κορωνίδα των Κομνηνών"... 

που οι ιστορικοί ονόμασαν "Καλοϊωάννη"... καθώς υπήρξε δίκαιος, προσηνής,       γενναιόφρων και λιτός... 

Σαν να είδε και τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο (8)... τον τελευταίο βασιλιά... 

Σε μια πλαγιά.. να κάθεται και να κρατά το κεφάλι του... Δεν ήταν πολύ ώρα, που   είχε απαντήσει στον Μωάμεθ Β ', όταν ζήτησε την παράδοση της Πόλης: 

"Τὸ δὲ τὴν πόλιν σόι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ• κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς        ζωῆς ἡμῶν». 

Σκεφτόταν ο Παλαιολόγος.. Πώς είναι δυνατόν, να έχει εγκαταλειφθεί σχεδόν η       Πόλις και να έχουν μείνει να την υπερασπιστούν Γενουάτες και Ενετοί... 

Τόσα χρόνια Βυζαντινής Λαμπρότητας τώρα θα πήγαιναν χαμένα.. Και αυτός θα   έπινε το τελευταίο πικρό ποτήρι... 

Ο Κωνσταντίνος άρχισε να κλαίει... Δεν θα κατάφερνε να ξαναδεί την πατρίδα του, τον Μύστρα... την καταπράσινη Λακωνική γη.. 

Πιο πολύ έκλαψε όμως, όταν αναρωτήθηκε: 

" Θα βρεθεί ένας Χριστιανός, να μαζέψει το κεφάλι μου; 

Θα βρεθεί ένας Χριστιανός να πάρει το κεφάλι του Βασιλιά; "

Ο Ίων Δραγούμης μονολογούσε... Ακατάληπτες φράσεις... Τον άκουσαν πολύ         καθαρά όμως, όταν φώναξε: 

" Έλληνες ελεεινοί... σας σιχαίνομαι!! "(1) 

‐‐----------------

------------------

------------------

------------------

-------------------

ΕΠΊΜΕΤΡΟΝ - ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ

1) Η φράση αυτή υπάρχει στο βιβλίο του ίδιου, του Ίωνος Δραγούμη," Όσοι                ζωντανοί "στην πρώτη σελίδα.. 

Ίων Δραγούμης (Ιδάς)... 

διπλωμάτης, πολιτικός, συγγραφέας, οραματιστής... Δεινός ρήτορας.. σαν                   συγγραφέας επέδειξε σπουδαίο λογοτεχνικό ύφος... 

Αντιβενιζελικός, φιλοβασιλικός... Ενσαρκωτής μιας ιδιαίτερης και υγιούς μορφής      εθνικισμού... Βοήθησε την οργάνωση κοινοτήτων για τον Μακεδονικό Αγώνα.. 

Οι απόψεις του άλλοτε εθνικιστικές, άλλοτε ανθρωπιστικές... αλλά και σοσιαλιστικές.. 

Σημαντικός παράγοντας της εποχής... πιστός στην πατρίδα.. αρκετές φορές                 εξέφρασε ουτοπικές απόψεις (όπως για την δημιουργία πολυεθνικού Ελληνικού    Κράτους..)... ποτέ όμως δεν ήταν βαρετός... 

Υπήρξε άθεος... αλλά και με προσήλωση στην έννοια της Ορθοδοξίας, καθώς         έβλεπε, ότι αυτή ήταν το πιο σημαντικό στοιχείο της ενότητας των Ελλήνων... 

Εκτελέστηκε το 1920 με συνοπτικές διαδικασίες από βενιζελικούς                           παραστρατιωτικούς, μετά από την απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου στη Λυόν   Γαλλίας, θεωρούμενος, ως ένας από τους ηθικούς αυτουργούς αυτής... 

Ήταν αδελφός της Ναταλίας Δραγούμη, συζύγου του θρυλικού Ανθυπολοχαγού     Παύλου Μελά.. 

Από αυτήν την επιφανή οικογένεια των Αθηνών κατάγεται και η όμορφη Ελληνίδα ηθοποιός Ναταλία Δραγούμη... 

Πηνελόπη Δέλτα (το γένος Μπενάκη).. 

Αρχοντοπούλα από την Αλεξάνδρεια.. Παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Στέφανο         Δέλτα.. 

Ήταν κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη, βενιζελικού βουλευτή, υπουργού και Δημάρχου Αθηναίων... 

Αδελφή του Αντώνη Μπενάκη, ιδρυτού του Μουσείου Μπενάκη.. 

Ήταν η πιο σημαντική Ελληνίδα λογοτέχνις (κυρίως παιδικών μυθιστορημάτων)..    τουλάχιστον του περασμένου αιώνα.. 

Απολυτα δοσμένη στην Υπηρεσίας της πατρίδας... Γνήσια Ελληνίδα.. και                          φιλόθρησκη... 

Αυτοί οι δυο πνευματικοί ογκόλιθοι συναντήθηκαν κάποια στιγμή και ερωτευτήκαν  σφόδρα... Υποκινούμενοι από αλληλοθαυμασμό, εμπιστοσύνη και την αγάπη για την πατρίδα... 

Παρακολουθούσε και επηρέαζε ο ένας την άλλη και αντίστροφα, στο έργο τους... 

Δεν είναι τυχαίο για μένα, ότι η συγγραφική έξαρση, κυρίως της Δέλτα.. αλλά και    του Δραγούμη, ξεκινά περίπου με την γνωριμία τους.. 

Αντάλλασσαν πλήθος ερωτικών επιστολών (κυκλοφορούν και στο ίντερνετ)... πού   είναι μνημεία ερωτικής εξομολόγησης... προκαλώντας ρίγος αλλά και γέλιο.. από    δυο άριστους χείριστες της πένας.. 

Αυτός ο έρωτας μάλλον έμεινε ανεκπλήρωτος και ανολοκλήρωτος... Δεν χάιδεψε    κανείς το σώμα του άλλου.. 

αλλά χάιδεψαν, όσο κανείς, ο ένας την ψυχή του άλλου... 

Ο άγαμος Δραγούμης αρκετές φορές την προέτρεψε, να αφήσει την οικογένεια της και να φύγουν μαζί... Η Δέλτα ποτέ δεν το τόλμησε, καθώς εκτός των άλλων, είχε   και τρεις κόρες... 

Όταν όμως ο Ίων βαρέθηκε να περιμένει και έκανε δεσμό με την ηθοποιό Μαρίκα  Κοτοπούλη... η Πηνελόπη επέδειξε πρωτοφανή ζήλια και αναφερόταν υποτιμητικά  για την ηθοποιό... και όταν ο Δραγούμης εξορίστηκε μάλλον στην Κορσική, από την παράταξη του πατέρα της.. πάλι η Πηνελόπη έδειξε μεγάλη χαιρεκακία, καθώς τον είχαν τραβήξει από την αγκαλιά της ηθοποιού... 

Και όλα αυτά εγγράφως.. 

Φυσικά και συνέχισαν να αλληλογραφούν... 

Τον έρωτα της για τον Δραγούμη τον αποκάλυψε και στον πατέρα της.. αλλά και   στον άνδρα της... 

Όταν έμαθε τον θάνατο του Δραγούμη θρήνησε γοερά... φόρεσε μαύρα, που ποτέ  δεν έβγαλε.. 

Λίγο πριν τον θάνατο της, ζήτησε τις σημειώσεις ημερολογίου του Ίωνα Δραγούμη από τον αδελφό του... 

και τις πήρε, όταν του είπε, ότι γνώριζε ένα κομμάτι της ψυχής του Ίωνα, που               κανείς άλλος δεν ξέρει... 

Η Πηνελόπη, αυτή η περήφανη Ελληνοπούλα.. που έγραψε στον" Καιρό του Βουλγαροκτόνου "

για τους Μιχαήλ και Κωνσταντίνο, που έτρεχαν με τα άλογα τους στην Μακεδονία  για τον βασιλιά... 

που έγραψε στα" Μυστικά του Βάλτου "για τον καπετάν Άγρα που περπατούσε            αγέρωχα στον κάμπο των Γιαννιτσών... 

έχοντας ήδη επιβαρυμένη την ψυχική της υγεία... δεν άντεξε και αυτοκτόνησε το    1941 στο σπίτι της στη Κηφισιά, τις μέρες εκείνες που μπήκαν οι Γερμανοί στην     Αθήνα... 

2) Ιουστινιανός Α'.. 

Βασίλεψε 527-565... 

Έκανε θυρανοίξια στην Αγία του Θεού Σοφία το 537... φωνάζοντας" Νενικήκαςς σε, Σολόμων! ", θεωρώντας, ότι ξεπέρασε σε μεγαλείο τον Ναό του Σολιμώντοςς στα Ιεροσόλυμα.. 

Σημαντικός είναι ο" Ιουστινιάνειος Κώδικας ".. συλλογή Νόμων.. που επηρεάζει           ακόμη και σήμερα τη Νομοθεσία... 

3) Ηράκλειος... 

Βασίλεψε 610-641... 

Το 628 έφερε στην Πόλη το ανακτηθέν κειμήλιο του Τιμίου Σταυρού από τους             Πέρσες.. 

Αυτοί είχαν σπείρει όλεθρο στην Παλαιστίνη.. και ο βασιλιάς τους Χοσρόης Β' είχε   αρπάξει τον Τίμιο Σταυρό από τα Ιεροσόλυμα και τον πήγε στην πρωτεύουσα των Περσών, Κτησιφώντα... 

Ο Ηράκλειος με μεγάλη εκστρατεία και συνεχείς νίκες, εξάλειψε μια για πάντα τον   Περσικό κίνδυνο... 

Καθιέρωσε την Ελληνική ως επίσημη γλώσσα της Αυτοκρατορίας... 

4) Το γεγονός αυτό αναφέρεται και από τον σπουδαίο Ρώσο ιστορικό Α. Βασίλιεφ... 

Νικηφόρος Φωκάς... 

Βασίλεψε 963-969.. 

Ικανότατος στρατιωτικός και ηγέτης... 

Δεν φοβόταν κανέναν και τίποτα.... Δεν έσκυβε το κεφάλι πουθενά... 

Μόνο Στον Θεό.. και με μεγάλη συντριβή... 

Αυτοκράτορας με καλογερικές συνήθειες... Κάτω από τα αυτοκρατορικά ενδύματα, φόραγε ράσα.. 

Ήξερε την Αγία Γραφή απ' έξω... Έψελνε… (Έτσι και αλλιώς αυτό ήταν σύνηθες.. να ψέλνουν οι Αυτοκράτορες.. κυρίως στην  Αγία Σοφία)... 

Στο βασιλικό δωμάτιο δεν κοιμόταν στο κρεβάτι.. έστρωνε ένα τρίχινο, από δέρμα   γίδας, ύφασμα στο πάτωμα και ξάπλωνε εκεί προς ένδειξη ταπεινότητας... 

Οι μαρτυρίες για το παρουσιαστικό του διίστανται.. Άλλοι λένε, πως ήταν κοντός    μελαχρινός.. άλλοι λένε ότι ήταν δίμετρος, κρίνοντας από τον τεράστιο                                  αυτοκρατορικό σάκκο του (ένδυμα) που φυλάσσεται στη Μονή της Μεγίστης              Λαύρας στο Άγιον Όρος... 

Προσωπικός φίλος του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου.. τον βοήθησε το 963 να       χτίσει την πρώτη Μονή στο Άγιον Όρος, της Μεγίστης Λαύρας... και του                               παρήγγειλε να του κρατήσει ένα κελί, γιατί σκόπευε να μονασει, όταν θα έφευγε από Αυτοκράτορας... 

Τιμούσε τους πεσόντες Βυζαντινούς στρατιώτες, ως Αγίους Χριστιανούς μάρτυρες... 

5) Βασίλειος Β' ο Βουλγαροκτόνος... της Δυναστείας των Μακεδόνων.. 

Βασίλεψε 976-1025 (ουσιαστικά ο μακροβιότερος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου... καθώς και από πριν συμβασίλευε δυναμικά - ο Κωνσταντίνος Ζ' ο Πορφυρογέννητος τυπικά ήταν ο μακροβιότερος 《908-959》... αλλά όντας παιδί στην αρχή, ήταν συναυτοκράτορας..) 

Ο Βασίλειος... ο αμείλικτος βασιλιάς με τις ξανθές πλεξούδες... 

Χάρισε την μεγαλύτερη πολιτική ακμή στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία.. 

Ολιγαρκής, λιτός... φόραγε μόνο στρατιωτικά.. Απεχθανόταν τις τέχνες, τον           πολιτισμό και τα κοσμικά... 

Και να αναφέρω και κάτι, που όταν το διάβασα πρώτη φορά, δεν το πίστευα... 

Για να λέμε και τα άσχημα.. 

Όταν συνέτριψε τον Βουλγαρικό στρατό στη Μάχη του Κλειδιού το 1014,                αιχμαλώτισε 15. 000 Βουλγάρους... 

Έπραξε ένα πρωτοφανές πολεμικό unfair.. μια απίστευτη βαρβαρότητα... 

Τους τύφλωσε όλους, αφήνοντας ανά 100 έναν μονόφθαλμο... για να δείχνουν τον δρόμο στους άλλους και να γυρίσουν στον βασιλιά τους... 

Όταν τους είδε ο Βούλγαρος βασιλιάς Σαμουήλ, τρελάθηκε... Κυριολεκτικά.. 

Και μετά από δυο μέρες πέθανε από καρδιά... 

6) Το 988 ο βασιλιάς των Ρώσων (Ρως) Βλαδίμηρος παντρεύεται τη Βυζαντινή      πριγκήπισσα Άννα Πορφυρογέννητη 

(Πορφυρογέννητος-η: τίτλος που είχαν όλα τα βυζαντινά πριγκηποπούλα, που είχαν γεννηθεί στο       Παλάτι.. στην πορφύρα - ακριβό κόκκινο ύφασμα) 

και βαπτίζεται Χριστιανός στο Κίεβο.. 

Ήταν η αρχή του εκχριστιανισμού των Ρώσων... ενός λαού δυναμικού και               φιλόθρησκου... 

Συνέβαλε και η σημαντική βασίλισσα Αννα, χτίζοντας Εκκλησίες και δημιουργώντας χριστιανικές δομές κατά το βυζαντινό πρότυπο... 

7) Ιωάννης Β'... της Δυναστείας των Κομνηνών (η τελευταία αναλαμπή του           Βυζαντίου)... Βασίλεψε 1118- 1143.. 

Έμεινε γνωστός ως Ιωάννης ο Καλός ή Καλοϊωάννης λόγω χαρακτήρα... Ευσεβής, δίκαιος και σεμνός... 

Συγχώρεσε πολλές φορές τη μητέρα του, την αδελφή του Άννα Κομνηνή και τον    γαμπρό του Νικηφόρο Βρυέννιο.. που επιδίωκαν να πάρει τον θρόνο ο Βρυέννιος... 

Επί βασιλείας του δεν καταδικάστηκε κανείς υπήκοος σε θάνατο ή σε                  ακρωτηριασμό... 

8) Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς.. 

Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος - Δραγάτης (έβαζε και το επώνυμο της Σέρβας          μητέρας του προς τιμήν της... της Ελένης Ντράγκας 《Δραγάτη》)... 

Της Δυναστείας των Παλαιολόγων με καταγωγή από τον Μύστρα.. 

Βασίλεψε 1449-1453... Ανέλαβε μετά τον θάνατο του αδελφού του, Ιωάννη Η' Παλαιολόγου.. 

Εξαιρετική προσωπικότητα... Του έτυχαν όμως τα αποκαΐδια μιας λαμπρής πάλαι  ποτέ Αυτοκρατορίας, που άντεξε πάνω από 1100 χρόνια... 

---------

----------

---------

Υ. Γ. Με σημαντική καθυστέρηση.. λόγω ανωτέρας βίας... 

Αφιέρωμα στην Άλωση της Βασιλίδας των πόλεων, Κωνσταντινούπολης... 

Καλό μήνα, λιοντάρια!!!