ΖΕΙ.. ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΎΕΙ

 

ΖΕΙ.. ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΎΕΙ

------

------

------

(Μια δική μου προσέγγιση στο φαινόμενο "Αλέξανδρος"...

αυτήν την αξεπέραστη διάνοια.. αλλά και τα σκοτεινά μονοπάτια του μυαλού του..)

-----

-----

Βαβυλώνα... Καλοκαίρι του 323 π. χ...

Μεγάλη αναστάτωση στους στρατιώτες... Στα μακεδονικά στρατόπεδα ακούγονταν φωνές.. βρισιές.. Μάλωναν μεταξύ τους..

Τους είχαν πει, ότι σε λίγες μέρες θα αναχωρούσαν για την Αραβία.. Όμως εδώ και 1-2 24ωρα μια φρικτή φήμη αιωρείτο.. Ούτε για κακόγουστο αστείο δεν την έπαιρναν...

"Πέθανε ο βασιλιάς"

"Πέθανε ο Αλέξανδρος.. και εμείς τώρα τι θα κάνουμε;

Στις εσχατιές της Ανατολής.."

Οι ανίκητοι Μακεδόνες πολεμιστές.. πού είχαν αλώσει τον μισό κόσμο, έτρεμαν σαν τα ψάρια...

Αν και πολλές φόρες τους προσέβαλε.. μόνον ο Αλέξανδρος μπορούσε να τους εμψυχώσει... Αλλά αυτός..

Στο παλάτι του Ναβουχοδονόρα Β' εκείτετο βαριά άρρωστος.. ημιθανής ο βασιλιάς..

Πριν 10 ήμερες μετά από μια δυνατή οινοποσία, τον έπιασε υψηλός πυρετός... Είχε μια βελτίωση μικρή.. αλλά επιδεινώθηκε και ήταν πολύ χειρότερα και από πρώτα..

Δεν μπορούσε πλέον να κουνηθεί... Αλλά άκουγε.. Οι στρατηγοί ψιθύριζαν, πως στο στράτευμα υπήρχε αναταραχή..

Ο Αλέξανδρος με ασθενική φωνή διέταξε να περάσουν όλοι οι στρατιώτες ένας-ενας.. να τον δουν...

Οι στρατηγοί του είπαν, ότι δεν είναι σώφρον αυτό στην κατάσταση του.. Ο Αλέξανδρος έκανε, να σηκωθεί, να τους υποδείξει, ότι είναι ο βασιλιάς.. και δεν πρέπει να τολμάνε, να φέρουν αντίρρηση.. Δε μπόρεσε όμως...

Οι άλλοι όμως κατάλαβαν καλά, ότι πρέπει να εκτελέσουν...

Οι στρατηγοί ήξεραν, ότι εγνώρισε όλους τους στρατιώτες με το όνομα τους..

Αλλά βλέποντας τον βασιλιά να προσφωνεί, ακόμη και ημιθανής, έναν-εναν με το όνομα, τους έκανε να δακρύσουν... Και ήταν χιλιάδες...

-Κλεοχάρη.. άντε σε λίγο καιρό θα πας στην πατρίδα σου, την Αμφίπολη.. Έχεις καιρό..

Άλλος...

-Ζωήλε.. θα πας στη Βέροια, να περιποιηθείς τους ελαιώνες σου..

-Πουθενά δεν πάω.. χωρίς εσένα, βασιλιά μου..

Και έγειρε το κεφάλι στο στήθος του βασιλιά και έκλαιγε σαν μικρό παιδί... Ίσα που μπόρεσε ο Αλέξανδρος να σηκώσει το χέρι, να τον χαιδέψει..

Όταν τελείωσε αυτό... και ψυχορραγούσε πλέον.. του είπαν ψιθυριστά οι στρατηγοί:

-Τώρα ποιος θα μας καθοδηγήσει; Σε ποιον θα δώσουμε την αρχηγία;

-Τω κρατίστω!

Και έγειρε στο πλαϊ και ξεψύχησε... Η ψυχή του έφυγε.. Σε καμιά περίπτωση όμως η φήμη και η λάμψη του...

(Η αίτια θανάτου, λέγανε, ήταν ο τυφοειδής πυρετός..

Τελευταία όμως είπαν, ότι έπασχε από μια νευρολογική διαταραχή, την Guillain-Barré Syndrome (GBS).)

Ο Αλέξανδρος ο Γ' ο Μακεδών.. και βέβαια, Αλέξανδρος ο Μέγας.. γεννήθηκε το 356 π. Χ. στην Πέλλα...

Γονείς του ήταν ο Φίλιππος ο Β' και η Ολυμπιάς, πριγκήπισσα της Ηπείρου..

Γεννήθηκε τη νύχτα, που ο Ηρόστρατος έκαψε τον Ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο, και αυτό θεωρήθηκε οιωνός για την υποταγή της Ασίας..

Έλαβε την καλύτερη μόρφωση καθώς είχε δασκάλους τον Λεωνίδα, τον Λυσίμαχο και φυσικά τον μέγιστο φιλόσοφο (και κλέος των Σταγείρων) Αριστοτέλη.. Είχε συναίσθηση της Ελληνικής καταγωγής του..

Σε καμιά περίπτωσή δεν ήταν κακομαθημένος... Ήξερε τα όπλα, ιππασία, έπαιζε λύρα, γνώριζε φιλοσοφία, ήταν δεινός ρήτορας.. και εξασκειτο καθημερινά στο παγκράτιο... Όλα αυτά μικρό παιδί...

Μικρό παιδί ήταν.. όταν έφεραν ένα θεσσαλικό άλογο, ατίθασο αλλά πανέμορφο... Ο έμπορος ζήτησε 13 τάλαντα.. πολλά λεφτά..

Ο Φίλιππος τον έδιωξε, γιατί κυρίως το άλογο ήταν ανυπάκουο..

Ο μικρός Αλέξανδρος κατάλαβε, ότι το άλογο φοβόταν τη σκιά του.. Ζήτησε να δοκιμάσει... Τράβηξε το κεφάλι του πάνω και το ίππευσε και το ηρέμησε.. Το ονόμασε Βουκεφάλα (πλατύ μέτωπο, σαν βόδι).. Θα τον συντρόφευε για 20 χρόνια..

Ο Φίλιππος του είπε τότε: "Η Μακεδονία είναι μικρό Βασίλειο να σε χωρέσει, γιε μου.."

Από ηλικία 16 χρονών είχε ενεργή συμμετοχή στο πολεμικό και πολιτικό γίγνεσθαι του Βασιλείου.. Σε αυτή την ηλικία κατέστειλε μια εξέγερση των Μαιδών στη Θράκη.. και ήταν επικεφαλής του Ιππικού στη μάχη της Χαιρωνείας κατά των Αθηναίων και Θηβαίων...

Σε ηλικία 20 ετών, όταν δολοφονήθηκε ο πατέρας του,

αστραπιαία με την σωματοφυλακή, εξολόθρευσε τους πιθανούς μνηστήρες του θρόνου.. και έγινε βασιλιάς..

Από τον πάτερα του έμαθε την τέχνη του πολέμου, της εξουσίας, τα μεγαλεπήβολα σχέδια... και τις επεκτατικές τάσεις (Ήδη ο Φίλιππος σχεδίαζε εκστρατεία κατά της Περσίας)..

Από τη μάνα του πήρε την αγάπη για τον πολιτισμό... αλλά και την έπαρση, την δεισιδαιμονία... την πίστη, ότι κρατάει από τον Ηρακλή, τον Αχιλλέα.. αλλά και τον Δια...

Πάντα ο Αλέξανδρος αναζητούσε δοξασίες και χρησμούς (τα επεδίωκε.. θα έλεγα) που προδίκαζαν την τύχη αλλά και την δόξα του..

Ήταν σχετικά κοντός.. Αλλά ογκώδης, μυώδης.. με βαρεία φωνή.. Στα ματιά είχε ετεροχρωμία.. Ένα μπλε, ένα καφέ...

Είχε μια σκολίωση και το κεφάλι έγερνε αριστερά..

Ήταν ξανθός.. Το πρόσωπο είχε χρώμα προς το κόκκινο.. Τα ξανθά του γένια τα ξύριζε τακτικά, εν αντιθέσει με τους στρατιώτες του, που τα αφήναν μεγάλα..

Ο Μακεδονικός Στρατός συνδέεται άμεσα με την Φάλαγγα...

Ήδη ήταν άρτια οργανωμένη από τον Φίλιππο, όταν ανέλαβε ο Αλέξανδρος.. Ο Φίλιππος πήρε ιδέες για την οργάνωση της από τους Θεσσαλούς αλλά κυρίως τους Θηβαίους..

Αποτελείται από 2 Κέρατα.. Κάθε κεράς είχε 32 Τάξεις.. Η τάξη είχε 6 Συντάγματα (το ένα Σύνταγμα 246 άνδρες)... Το Σύνταγμα τασσόταν σε 16 ζυγούς...

Οι σχηματισμοί ήταν: η Πύκνωση, ο Συνασπισμός και το Βάθος..

Ο βασικός οπλισμός ήταν: η Περικεφαλαία, ο Θώρακας, οι Κνημίδες, η Ασπίδα, το Ξίφος... και φυσικά η Σάρισα..

Σάρισα: Μακρύ δόρυ, 6 μέτρων από κρανιά (ευδοκιμεί πολύ στην Ελασσόνα).. Ζύγιζε μέχρι και 8 κιλά..

Οι 5 πρώτες σειρές της φάλαγγας είχαν τις σάρισες μπροστά.. και οι άλλες πίσω, τις είχαν πάνω σαν δάσος...

Με αυτήν την τακτική καθήλωνε και αγκίστρωνε τους αντιπάλους... και μετά το ιππικό τους εξολόθρευε..

Οι φαλαγγίτες με την παρουσία τους.. αλλά και τις ιαχές.. εξ' αρχής έριχναν το ηθικό των αντιπάλων..

Πλεονέκτημα η πανίσχυρη δύναμη κρούσης... Μειονέκτημα τα εκτεθειμένα πλευρά και η αδυναμία άμυνας σε περίπτωση διάσπασης... Για αυτό έπρεπε να συνεπικουρείται από το Ιππικό και άλλες πεζοπόρες δυνάμεις...

Αλλά βέβαια, ήταν ο' τι καλύτερο υπήρχε σαν Στρατός την εποχή εκείνη παντού..

Οι στρατιώτες ήταν κυρίως Μακεδόνες αγρότες.. αλλά και άλλοι από προσαρτημένες περιοχές..

Οι φαλαγγίτες και οι λοιποί πεζοπόροι ήταν οι Πεζέταιροι.. σε αντίθεση με τους Εταίρους, που ήταν οι έφιπποι (κυρίως αριστοκράτες)..

Ο Αλέξανδρος πέρασε τον Ελλήσποντο με 30. 000 πεζούς και 5. 000 ιππείς... Η δύναμη του Στρατού ήταν λίγη για τα σχέδια του...

Στην Τροία.. ο βασιλιάς, που κοιμόταν με την Ιλιάδα στο προσκέφαλο (δώρο του Αριστοτέλη).. έκανε θυσία στον τάφο του Αχιλλέα.. και δίπλα εκεί.. από έναν ναό της Αθηνάς, που φύλαγαν τα όπλα του Αχιλλέα, πήρε μιαν ασπίδα του...

Η δόξα του Μακεδονικού Στρατού άρχισε να λάμπει στον Γρανικό Ποταμό... Εκεί τον περίμεναν οι Πέρσες... Αυτοί τράπηκαν σε φυγή με μεγάλες απώλειες..

Σάρδεις, Έφεσος, Μίλητος, Αλικαρνασσός, Η Λυκία και η Παμφυλία κατακτήθηκαν εύκολα..

Έφτασε στο Γόρδιον.. και έλυσε τον Γόρδιο Δεσμό..

Ο θρύλος έλεγε, πως όποιος το κάνει.. θα κατακτούσε όλη την Ασία... Στρατοπέδευσε τον χειμώνα 334 π. Χ. κάπου στα περίχωρα της σημερινής Αγκύρας Τουρκίας...

Την άνοιξη 333 π. Χ. πήρε την Καππαδοκία.. Έμεινε στην Ταρσό (πατρίδα του Απ. Παύλου) μέχρι τον Οκτώβριο, γιατί ήταν άρρωστος..

Κατευθύνθηκε προς Φοινίκη..

Στην Ισσό (επαρχία Αδάνων - σημερινή Τουρκία) έγινε μια σπουδαία μάχη..

Ο Αλέξανδρος επικεφαλής του Ιππικού.. ψηλά στον Βουκεφάλα, ανύψωνε το ηθικό των στρατιωτών του, μιλώντας για τα πλούτη του εχθρού και για τα δεινά που προκάλεσαν οι Πέρσες στην Ελλάδα (πάντα ήταν διαβασμένος)..

Χτύπησε πλευρικά τον Δαρείο Γ' (που είχε διπλάσιο στρατό) και τον πήρε από τα νώτα.. Αυτός ετράπη σε φυγή.. και άφησε πίσω τη σύζυγο, τη μητέρα του.. και πολλά λάφυρα...

Ο Αλέξανδρος υπέταξε τις Φοινικικές πόλεις, Άραδο, Βύβλο και Σιδώνα..(Φοινίκη: μέρος των σημερινού Ισραήλ και Συρίας). Η Ανατολική Μεσόγειος ήταν υπό τον έλεγχό του..

Η Παλαιστίνη έπεσε εύκολα...

Αιφνιδιαστικά.. δεν πήγε προς Ανατολάς, αλλά προς Αίγυπτο.. Έγινε δεκτός ως ελευθερωτής...

Σεβάστηκε τους Αιγυπτιακούς Θεούς..

Στο Μαντείο του Άμμωνα στην όαση Σίβα, του έδωσαν τον τίτλο "Γιος του Άμμωνα".. που δέχθηκε με καμάρι και κράτησε (στις απεικονίσεις του.. με κέρατα κριαριού, είναι από αυτό).. Στους Μακεδόνες στρατιώτες δεν τους άρεσε, που ο βασιλιάς παρίστανε τον θεό... Αν και στις παρέες με τους δικούς του... ακόμη ήταν ένας από αυτούς..

Στο Δέλτα του ποταμού... έχτισε το "Λουλούδι του Νείλου": την Αλεξάνδρεια... ήταν η πρώτη..

Στη Μεσοποταμία ο Δαρείος συγκέντρωνε Στρατό από την Ανατολή... Ο Αλέξανδρος έστειλε τον Παρμενιωνα, να φτιάξει δυο ξύλινες γέφυρες στον Ευφράτη..

Πέρασε τον Τίγρη... και στα Γαυγάμηλα (Ιρακινό Κουρδιστάν) νίκησε και πάλι τον Δαρείο Γ'..

Μπήκε στη Βαβυλώνα.. ανοικοδόμησε το Ιερό του θεού Μαρδούκ, στον οποίον έκανε θυσία.. τηρώντας τις ντόπιες παραδόσεις...

Οι Μακεδόνες προέλασαν στα Σούσα, την πρωτεύουσα του Περσικού Κράτους... την πήραν χωρίς αντίσταση..

Ο Αλέξανδρος εκεί εγκατέστησε τη μητέρα και την οικογένεια του Δαρείου Γ'.. και όρισε δασκάλους Ελληνικών για τα παιδιά του..

Και κατευθύνθηκε στην Περσέπολη...

Στις Περσίδες Πύλες (Ιράκ).. τον περίμενε ο σατράπης Αριοβαρζάνης με έως 40. 000 στρατό...

Ο Μακεδονικός Στρατός είχε τρομερές απώλειες...

Όμως σαν μια αντιστροφή των Θερμοπυλών.. Πέρσες αιχμάλωτοι έδειξαν ένα δύσβατο μονοπάτι.. Βρέθηκαν στις πλάτες των Περσών και τους εξολόθρευσαν..

Και κατέλαβαν και την Περσέπολη..

Μετά έφτασαν στους Πασαργάδες (Περσία), που πήραν χωρίς αντίσταση..

Και τα Εκβάτανα (Περσία)...

Και εκεί ουσιαστικά ο Αλέξανδρος έγινε κύριος όλης της Περσικής Αυτοκρατορίας.. και διαλύθηκε η Δυναστεία των Αχαιμενιδών της Περσίας (που είχε κρατήσει 230 χρόνια).

Συνέχισε όμως να καταδιώκει τον Δαρείο.. Πέρασε τις Κασπίες Πύλες (νοτιοανατολική γωνία Κασπίας Θαλάσσης.. Όρια Ρωσίας - Γεωργίας).. έμαθε πως ο σατράπης της Βακτρίας Βήσσος σφετερίστηκε τον θρόνο και συνέλαβε τον Δαρείο... και μετά τον τραυμάτισε θανάσιμα...

Ο Αλέξανδρος υπέταξε την Υρκανία, Αραχωσία, Αρεία και Δραγγιανή..

Την άνοιξη του 329 π. Χ. έφτασε στην περιοχή του Ινδικού Καυκάσου.. Ο Βήσσος πέρασε τον Ώξο ποταμό.. αλλά ο Αλέξανδρος τον κατεδίωξε, τον έπιασε στη Σογδιανή... και τον εκτέλεσε.. Προχώρησε στην πρωτεύουσα της Σογδιανής, Σαμαρκάνδη.. και στην Τασκένδη (Ουζμπεκιστάν)..

Ανέστειλε επαναστάσεις στη Βακτρία και την Σογδιανή και μετά έφτασε στον Ποταμό Ιαξάρτη (πιάνει Κιργιστάν, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν).

Κινήθηκε στο Τατζικιστάν και πέρασε στην Ινδία, από ένα στενό των Ιμαλαϊων.. το πέρασμα Χαϊμπέρ...

Ο βασιλιάς άρχισε να γίνεται απολυταρχικός..

Φορούσε περσικά ρούχα.. Ζητούσε να τον προσκυνούν οι Πέρσες... αλλά σιγά-σιγα το ζητούσε και από τους Μακεδόνες.. Τα βαρβαρικά αυτά έθιμα τους στενοχωρούσαν..

Αναπτυσσόταν στιν κύκλο του φαινόμενα δουλοπρέπειας και κολακείας.. Έχανε το μέτρο, όταν πίστευε, ότι διαφωνούσαν μαζί του.. Άρχιζε να βλέπει παντού συνωμοσίες γύρω του..

Η επόμενη κίνηση ήταν η επίθεση στην Ινδία..

Ο Πλούταρχος λέει, ότι ο Αλέξανδρος οραματιζόταν ένα οικουμενικό κράτος, που εκπολίτιζε και θα συνένωνε τους λαούς.. για αυτό ήθελε και την Ινδία..

Ήθελε να μπει από την κοιλάδα του ποταμού Κωφηνά (σημ. Καμπούλ-Αφγανιστάν).

Ο Ταξίλης βασιλιάς της περιοχής μεταξύ ποταμών Ινδού και Υδάσπου.. ήταν εχθρός του Πώρου, βασιλιά της περιοχής μεταξύ ποταμών Υδάσπου και Ακεσίνη..

Ο στρατός του Αλεξάνδρου είχε πλέον και πολλούς Ασιάτες.. Όμως παρ' όλη την ανομοιογένεια.. ήταν αποτελεσματικός, χάριν στους Μακεδόνες στρατηγούς και την άριστη ηγεσία του Αλεξάνδρου...

Έστειλε τον Ηφαιστίωνα και τον Περδικκα να φτιάξουν γέφυρα στον Ινδο... Αυτός πήγε από τα ορεινά..

Υπέταξε την χώρα των Ασπασιών μετά από σκληρή μάχη.. Την ισοπέδωσε για παραδειγματισμό.. Ακολούθησαν οι Ασακηνοί (Πακιστάν)..

Οι ηττημένοι λαοί κατέφυγαν στην Άορνο Πέτρα (Πακιστάν)..

Η νίκη εκεί έδωσε στον Αλέξανδρο την φήμη του ανίκητου και υπερφυσικού κατακτητή..

Την άνοιξη του 326 π. Χ. έφτασε στον Ινδό... Ο Ηφαιστίωνας είχε φτιάξει γέφυρα.. και είχαν πολλά μικρά πλοία..

Περάσαν τον Ινδό ποταμό.. Απέναντι βρήκε τον σύμμαχο βασιλιά Ταξίλη, που τους υποδέχθηκε στα Τάξιλα, κέντρο του Βραχμανισμού..

Οι επιστήμονες που είχε μαζί του ο Αλέξανδρος μελετούσαν τη χλωρίδα και πανίδα της Ινδίας...

Βρήκαν και κάποιους γυμνούς μοναχούς... τους ονόμασαν "γυμνοσοφιστές".. ο μαθητής του Διογένη, Ονησίκρητος, που είχε ακολουθήσει τους Μακεδόνες, κουβέντιασε μαζί τους... Ένας από αυτούς, ο Καλάνος, τους ακολούθησε στη μετέπειτα πορεία τους..

Ο άλλος βασιλιάς όμως.. ο Πώρος διεμήνυσε, πως θα περιμένει για μάχη τον Αλέξανδρο στον Υδάσπη..

Η μάχη ήταν πολύ δύσκολη, γιατί οι Μακεδόνες.. για πρώτη φορά, είχαν να αντιμετωπίσουν πολυάριθμους πολεμικούς ελέφαντες... Τελικά ο Αλέξανδρος νίκησε.. όπως πάντα..

Στις όχθες του Υδάσπη ίδρυσε δυο πόλεις.. τη Νίκαια και τη Βουκεφάλα (προς τιμήν του άλογου του που πέθανε εκεί.. μετά από 20 χρόνια συντροφιά).

Ακολούθως υπέταξε τους Καθαιους μετά από σκληρή μάχη στην πόλη Σαγγαλα..

Στη συνέχεια ο στρατός έφτασε, τον καιρό των Μουσώνων, επί του ποταμού Υφασίου (σημ. όνομα Μπιας, Βόρεια Ινδία, ρέει από τα Ιμαλαϊα στο Ινδικό Παντζάμπ).. Είπε ο Αλέξανδρος να τον περάσουν, να συνεχίσουν και άλλο..

Οι Μακεδόνες διαμαρτυρήθηκαν.. Δεν ήθελαν να προχωρήσουν άλλο..

Ένας διοικητής του, ο Κοίνος του είπε "Μεγαλειότατε.. γνώρισμα του μεγάλου ανδρός είναι να ξέρει, πότε πρέπει να σταματήσει".

Ο Αλέξανδρος έκανε μορφασμό απογοήτευσης... αλλά του άρεσαν τα ρητά.. και δέχθηκε..

Και σταμάτησε.. Εκεί.. Επί του Υφασίου..

Ίδρυσε στην αντίπερα όχθη.. την ανατολικότερη των Αλεξανδρειών... Την Αλεξάνδρεια επί του Υφασίου..

Έχτισε 12 στύλους για τους 12 θεούς του Ολύμπου.. και έναν ναό του Διονύσου..

Μια επιγραφή έγραφε: "Εδώ σταμάτησε ο Αλέξανδρος".

Το 325 π. Χ. ακολούθησαν το ρου του Ινδού προς την θάλασσα..

Εκεί βρήκαν τους Μαλλούς (Παντζάμπ) που αντιστέκονταν..

Στη τελευταία πολιορκία ο Αλέξανδρος ανέβηκε στο τείχος.. να εμψυχώσει τους στρατιώτες.. χτυπήθηκε από βέλος και έπεσε αναίσθητος.. Οι Μακεδόνες (παρ' όλα τα δεινά που τους προκάλεσε ο βασιλιάς.. και τελευταία τους έβαζε να τον προσκυνούν κιόλας.. ήταν πιστοί, ενθυμούμενοι που μαζί ξεκίνησαν από τη Μακεδονία.. πού πάντα τους μίλαγε.. Ήξερε τα πάντα.. Τους κάρδιωνε.. και τους φώναζε με τα ονόματα τους) πετάχτηκαν σαν τις μέλισσες γύρω από το βασιλιά ψηλά στο τείχος και τον γλύτωσαν.. Όταν πήραν τον Αλέξανδρο, οι στρατιώτες πίστευαν, ότι πέθανε... Και αυτός ήταν ο λόγος της τελικής νίκης.. καθώς ήταν οργισμένοι για εκδίκηση, αφάνισαν τους Μαλλούς..

Στην επιστροφή περάσαν από την Αραχωσία (Κανταχάρ), Γεδρωσία (Πακιστανικό Βελουχιστάν), την Περσέπολη.. και την άνοιξη 324 π. Χ. βγήκαν στα Σούσα..

Εκεί διοργάνωσε γιορτές και όρισε μεικτούς γάμους Ελλήνων με Περσίδες... Και ο ίδιος παντρεύτηκε την Στάτειρα, κόρη του Δαρείου Γ'..

Ονόμασε "επιγόνους" 30. 000 εφήβους Πέρσες.. πού είχαν εκπαιδευτεί και οπλισθεί μακεδονικά.. Δυστυχώς εκεί πέθανε ο αδελφικός του φίλος Ηφαιστίων, κάτι που του στοίχισε παρά πολύ..

Ο Αλέξανδρος γύρισε στην Βαβυλώνα... και οργάνωνε εκστρατείες στην Αραβία και στην Καρχηδόνα (Βόρειο Αφρική).. Άρχισε να μαθαίνει και για τους Ρωμαίους, που ήταν ανερχόμενη δύναμη...

Όμως το λάδι στο καντήλι του λιγόστευε..

Φωτεινές πτυχές του χαρακτήρα του.

Ήταν ένας μορφωμένος άνθρωπος, οραματιστής.. με σπάνιες γνώσεις.. Σεβόταν οτιδήποτε πνευματικό..

Σοφούς ανθρώπους τους άκουγε προσεκτικά.. τους συγχωρούσε ακόμη και όταν τον πρόσβαλλαν.. π. χ τον Διογένη..

Ήταν γενναιόδωρος με τους αντιπάλους (όχι πάντα) που ήταν γενναίοι..

Σεβόταν τις παραδόσεις των λαών που κατακτούσε.. Αναστήλωσε στην Αίγυπτο μνημεία κατεστραμμένα από τους Πέρσες.. και στους Πασαργάδες, τον τάφο του Κύρου..

Ήταν ευγενικός με τις γυναίκες.. Ανέπτυξε σχέσεις φιλικές με την βασίλισσα Αδά της Αλικαρνασσού και την σύζυγο Δαρείου Γ' Στάτειρα.. και τις συμβουλευόταν όπως τη μητέρα του...

Υπήρξε γενναιόδωρος με την οικογένεια του Δαρείου, όταν αυτός την εγκατέλειψε...

Τους περιέθαλψε και τους αποκατέστησε στα Σούσα...

Ήταν ιπποτικός απέναντι στον βασιλιά Πώρο.. και δεν τον τιμώρησε λόγω της ανδρείας του...

Ο Αλέξανδρος οραματίστηκε την Κοινωνία του Ζήνωνα.. οπού όλοι οι άνθρωποι, να είναι πολίτες μιας Πολιτείας χωρίς διακρίσεις.

Τολμώ να πω... ότι καθώς μετέδωσε την Ελληνιστική Παιδεία σε όλον τον "κατοικημένο κόσμο"... βοήθησε την εξάπλωση του Χριστιανισμού.. Γιατί η πνευματική ενότητα, που δίδαξε ο Χριστιανισμός βρήκε έδαφος έτοιμο..

Αλήθεια.. πώς θα ήταν ο κόσμος, αν ο Αλέξανδρος δεν πέθαινε στα 33 έτη;

Μελανά σημεία

Ο Αλέξανδρος παρ' όλη τη μόρφωσή του και το πνευματικό του επίπεδο επέδειξε πολλές φορές εκδικητικότητα, μεγάλο κυνισμό και βαρβαρότητα..

Διέταξε και επέτρεψε λεηλασίες και βιασμούς, όταν κατέλαβε τη Θήβα, την Τυρό, τη Γάζα, την Περσέπολη, τη Χώρα των Ασπασιών...

Οι Μακεδόνες στρατηγοί είχαν συνήθειο... να μαζεύονται στη μεγάλη σκηνή του Βασιλιά.. και να καταναλώνουν άφθονο κρασί.. Μεθούσαν και έχαναν τον έλεγχο.. όπως λέμε στο χωρίο μου: "Πιν' τι και δε ξερ' τι, τι φκιαν' τι"..

Και βέβαια μαζί τους ο Αλέξανδρος.. ο οποίος δεν το σήκωνε.. Και μέθαγε άσχημα.. Θεωρούσε στη μέθη, ότι τον κοροιδεύουν, ότι συνωμοτούν εναντίον του..

Σε τέτοιες οινοποσίες.. κατηγορήθηκε ο Φιλώτας για συνωμοσία και εκτελέστηκε μετά... Ακολούθως ο Αλέξανδρος σκότωσε και τον πατέρα του, Παρμενίωνα, για να μην εκδικηθεί..

Σκότωσε τον Κλείτο με ένα δόρυ, όταν ο επίσης μεθυσμένος Κλείτος.. του είπε ότι ο πατέρας του Φίλιππος ήταν πολύ ανώτερός του..

Βεβαία αμέσως μετάνιωσε και είχε 3 μέρες να φάει..

Στη μεγάλη σκηνή αρκετές φορές έβαζε ο βασιλιάς και το άλογο του μέσα.. τον Βουκεφάλα..

Μια φόρα.. πριν ξεκινήσουν να πίνουν.. ο υπηρέτης προσφωνούσε τον βασιλιά και τους παρόντες στρατηγούς... Όταν τελείωσε, του είπε ο Αλέξανδρος:

-Δεν τους είπες όλους..

-Ποιον ξέχασα, μεγαλειώτατε;

- Τον Στρατηγό Βουκεφάλα!

Ρωξάνη

Ο Οξυάρτης ήταν πολεμάρχος της Σογδιανής και Βακτριανής.. Ήταν μαζί με τον Βήσσο και σκότωσαν τον Δαρείο Γ', για να γίνει ο Βήσσος αυτοκράτορας μετά τη μάχη στα Γαυγάμηλα..

Όταν σκοτώθηκε ο Βήσσος.. ο Οξυάρτης με την οικογένεια του, κατέφυγε στον βράχο της Σογδιανής.. Σε ένα ψηλό φρούριο σε απόκρημνο βράχο..

Ο Αλέξανδρος με έξυπνο τέχνασμα ψυχολογικού πολέμου τους ανάγκασε να παραδωθούν..

Τότε είδε την κόρη του Οξυάρτη.. τη μελαμψή καλλονή Ρωξάνη (το αστέρι, στην τοπική διάλεκτο - τα Βακτριανά)... και την ερωτεύτηκε κατευθείαν (δεν υπάρχει αναφορά, να έχει ερωτευτεί άλλη γυναίκα ο Αλέξανδρος)...

Την ζήτησε να την πάρει γυναίκα.. και ο Οξυάρτης κολακεύτηκε τόσο πολύ, που θα έκανε γαμπρό τον Αλέξανδρο.. και ζήτησε ο ίδιος μετά, να υποταχθούν όλες οι τοπικές φυλές..

Την παντρεύτηκε το 328 π. Χ...

Ο βασιλιάς παντρεύτηκε και άλλες δυο Περσίδες πριγκήπισσες μαζί.. την Παρυσάτιδα και την Στάτειρα.. το 324 π. Χ. στα Σούσα.. για πολιτικούς λογούς και σύμφωνα με τα περσικά έθιμα (δηλαδή είχε 3 γυναίκες.. αλλά αυτή που είχε επιρροή πάνω του ήταν μόνο η Ρωξάνη)...

Βάσει του τόπου καταγωγής της, η Ρωξάνη (με τωρινό γεωγραφικό προσδιορισμό) ήταν Αφγανή...

Ολυμπιάδα

Ο Αλέξανδρος.. λίγο μετά τον γάμο του με την Ρωξάνη, έλαβε μια επιστολή της μητέρας του..

"Αγαπημένε γιε.. και βασιλιά μου.. εγώ θα σου έφερνα μπροστά σου 10 Βασιλοπούλες, 10 πανέμορφα λουλούδια.. να διαλέξεις την καλύτερη..

Αλλά εσύ πήγες και πήρες μια λύκαινα από τις σπηλιές..

Πες μου.. πως θα το χωνέψω τώρα αυτό;"

Ο Αλέξανδρος έσφιξε τα δόντια.. Ήταν ο βασιλιάς, αλλά ο λόγος της μάνας του, ποτέ δεν τον άφηνε αδιάφορο..

Αυτή η λύκαινα όμως (Ρωξάνη) έμελλε, να του χαρίσει το μοναδικό του παιδί.. πού γεννήθηκε 1 μήνα μετά τον θάνατο του... τον Αλέξανδρο Δ'..

Η Ολυμπιάδα ήταν πριγκήπισσα των Μολοσσών της Ηπείρου... Σύζυγος του Φιλίππου και φυσικά.. μητέρα του Αλεξάνδρου..

Ήταν δυναμική, μορφωμένη γυναίκα.. με ενεργό ρόλο στην διακυβέρνηση του Βασιλείου.. και επηρέασε τα μέγιστα τον χαρακτήρα του Αλεξάνδρου..

Η Ηπειρώτισσα "σκύλα" προστάτευε με σθένος τα συμφέροντα του γιου της...

Ήταν πολύ όμορφη (δεν είναι τυχαίο, ότι έβαλαν την Αντζελίνα Τζολί να την παίξει στην ταινία του Όλιβερ Στόουν)..

Αποκρυφίστρια... έκανε "μαγικά"... και είχε στα δωμάτιά της εξημερωμένα φίδια..

Όταν πληγώθηκε από τον Φίλιππο, που πήρε μια νεότερη γυναίκα... και σε στιγμές παράκρουσης.. ισχυριζόταν, ότι ο Αλέξανδρος είναι γιος του Δια, ο οποίος πήρε τη μορφή φιδιού.. και συνευρέθηκε μαζί της.

Ο Αλέξανδρος της ήταν πολύ αφοσιωμένος... Όταν ο τοποτηρητής της Μακεδονίας (με την απουσία του βασιλιά) Αντίπατρος έστειλε μια επιστολή με παράπονα για την Ολυμπιάδα.. είπε ο Αλέξανδρος:

"Δε ξέρει ο Αντίπατρος, ότι ένα δάκρυ της μητέρας μου αρκεί, να σβήσει 1000 τέτοιες επιστολές;"

Το 336 π. Χ. ο Φίλιππος δολοφονήθηκε από το σωματοφύλακα του Παυσανία..

Οι λόγοι δεν έχουν αποσαφηνισθεί.. Οι εκδοχές είναι πολλές.. και κάποια από αυτές είναι πολύ χυδαία..

Όπως και να έχει όμως.. αυτή η εξέλιξη βόλεψε την Ολυμπιάδα και τον γιο της... οπού κινήθηκαν αστραπιαία και πήρε την εξουσία ο Αλέξανδρος..

Αλεξάνδρειες

Οι σημερινοί ιστορικοί συμφωνούν, ότι ο Αλέξανδρος ίδρυσε 16 Αλεξάνδρειες..

Η πιο σπουδαία είναι αυτή της Αιγύπτου..

Η πιο μακρινή είναι η Αλεξάνδρεια η Εσχάτη... Ταυτίζεται σήμερα με την πόλη Χουτζάντ στο Τατζικιστάν..

Η ανατολικότερη είναι η Αλεξάνδρεια επί του Υφασίου..

Ταυτίζεται σήμερα με την πόλη Αμριτσάρ στην Ινδία..

Ο Αλέξανδρος ήταν ευφυής, χαρισματικός, δυναμικός, αποφασιστικός... Όλα αυτά στον μέγιστο βαθμό..

Αυτή η δεδομένη ανωτερότητα του δημιούργησε εύλογα έπαρση και αίσθηση, ότι είναι μοναδικός και αναντικατάστατος..

Δεν έχασε ποτέ μάχη.. όχι μόνο γιατί είχε αξεπέραστο στρατηγικό μυαλό, αλλά και γιατί πολεμούσε πάντα στην πρώτη γραμμή... και το παράδειγμά του εμψύχωνε και καθοδηγούσε.. Η συνολική επικράτεια της Αυτοκρατορίας στη μεγίστη μορφή της ήταν 5. 200. 000 τ. χιλ. και περιελάμβανε 26 σημερινές χώρες..

Κάλλιστα θα μπορούσε να ταξινομηθεί ανάμεσα στους ημίθεους της ελληνικής μυθολογίας...

Είχε όμως ασταθή προσωπικότητα συναισθηματικά.. Εκρήξεις, βίαιες αντιδράσεις μετά από έντονες συγκινήσεις..

Οι τακτικές των μαχών του είναι αντικείμενο μελέτης, ακόμη και σήμερα, Στρατιωτικών Σχολών..

Οι λαοί των περιοχών που κατέκτησε, υπερηφανεύονται, ακόμη και σήμερα, ότι κατάγονται από αυτόν..

Εγώ λέω.. ότι ο Αλέξανδρος, είναι η πιο σημαντική ιστορική προσωπικότητα.. μετά τον Ιησού.. της Παγκόσμιας Ιστορίας όλων των εποχών..

------

------

------

-------

Στη Μαύρη Θάλασσα είχε ξανοιχτεί το καράβι.. Η ήρεμη θάλασσα κόχλασε.. και ξεπρόβαλλε μια όμορφη γυναικεία μορφή.. Οι ναύτες σάστισαν, ότι είχε ουρά ψαριού... Έπιασε την πλώρη και φώναξε δυνατά:

"Ωω, ναυτικοί.. ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;"

"Χάχα.. Τώρα ο Αλέξανδρος!

Έχει πεθάνει εδώ και χρόνια.."

Ξαφνικά αυτή η μορφή.. άρχισαν στο κεφάλι της να βγαίνουν φίδια.. και τα μάτια της να γίνονται κατακόκκινα.. Με την ουρά της προκάλεσε τεράστια κύματα..

Έπιασε δυνατά το καράβι και το πέταξε πάνω.. Έπεσε συντρίμμια στη θάλασσα.. μαζί με τους ναύτες..

Τα φουρτουνιασμένα κύματα τα εξαφάνισαν όλα...

Η αδελφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η γοργόνα.. είχε βγει στο Αιγαίο.. Φάνηκε ένα καράβι.. Είχε ναύτες Συριανούς..

"Καλοί μου ναύτες.. Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;"

"Καλή μας κυρά...

Ζει και βασιλεύει!!"

Τότε είδαν μια γυναίκα τόσο όμορφη.. που ποτέ δεν είχαν ξαναδεί.. Αυτή πήρε μια λύρα και άρχισε να τραγουδά γλυκά... Και συνέχισαν με γαλήνια θάλασσα τον δρόμο τους..

--------

--------

-------

--------

Αν πρέπει να αφιερώσω κάπου το παρόν.. θα το αφιερώσω σε παλιούς συμφοιτητές-τριες και φίλους-ες..

Όπως θα έχετε προσέξει, από τα ονόματα, περιοχές, ποτάμια.. πού αναφέρονται.. έχουμε τις ονομασίες Οδών στην αγαπημένη περιοχή των Άνω Ιλισίων... Το μέρος είναι αφιερωμένο στον Μέγα Αλέξανδρο..

Επομένως αφιερούται σε όλους-ες που περπάτησαν.. αλλά και περπατούν ακόμη.. ψηλά στα βήματα του Μεγάλου Βασιλιά..