ΕΝΘΎΜΙΟΝ ΓΛΥΦΑΔΟΣ or GLYFADA, MY LOVE

 

ΕΝΘΎΜΙΟΝ ΓΛΥΦΑΔΟΣ

or

GLYFADA, MY LOVE

-------

-------

---------

(Γνωρίζω, ότι αρκετές φορές, γράφω πολλά... και μπορεί, να σας κουράζω...

Ζητώ την κατανόηση σας... Αλλά έχετε λίγο υπομονή... και διαβάστε και αυτό..)

------

-------

--------

https: //m. facebook. com/Glyfadha/

Και η σημερινή μέρα θα ήταν πολύ ζέστη... Ήδη ο καιρός έδειχνε τις προθέσεις του, από πολύ νωρίς..

Η άσφαλτος στην Παραλιακή και στη Λ. Βουλιαγμένης άρχισε από το πρωί να βράζει..

Πήραμε σήμα για την 3η Μαρίνα Γλυφάδας.. στην παραλία..

Ήταν όμορφη η διαδρομή στη

Διαδ. Παύλου, με τους φοίνικες δεξιά- αριστερά του δρόμου..

Σ' ένα πεζούλι ανέμενε ένας κύριος...

--Καλημέρα, καπετάνιε..

Αυτός κοίταξε γύρω...

--Ποιον είπες καπετάνιο; Εμένα;

--Μάλιστα.

--Δεν είμαι καπετάνιος.. Μαλ@@@ ς είμαι.. Τι θα γίνει επιτέλους με αυτούς τους γύφτους;

--Καταρχάς.. μη τους λέτε έτσι, γιατί δεν τους αρέσει..

Να τους λέτε αθίγγανους..

--Ρομά..

--Ρομά; Εγώ μπορεί να μην είμαι καπετάνιος αλλά εσύ είσαι βλάχος.. Σε ακούω πως μιλάς..

--Βλάχος κανονικός στην καταγωγή δεν είμαι.. Αλλά όπως το εννοείτε εσείς, είμαι..

--Ρε παιδιά, φοβόμαστε, να έρθουμε για μπάνιο.. Είναι γεμάτη η παραλία από δαύτους.. Θα μας κλέψουν..

--Οι παραλίες στη Γλυφάδα είναι ελεύθερες.. δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε να πάνε..

Αν σας έχουν κλέψει, πείτε μας, να κάνουμε τα νόμιμα...

--Βάζουν τα αυτοκίνητα τους μέσα... κάνουν κατασκήνωση..

--Αυτήν την στιγμή δεν έχουν αυτοκίνητα στην παραλία, ούτε αντίσκηνα... Όταν τα βάλουν και τους δούμε, θα συλληφθούν..

--Τα γυφτάκια γυρνάνε γυμνά πέρα δώθε... Αυτό επιτρέπεται;;

--Είναι υπερβολικό να κατηγορήσουμε μικρά παιδιά για προσβολή της δημοσιάς αιδούς..

Πρόσεξα στο μπράτσο του.. είχε ένα τατουάζ.. Το κορμί του κυρίου λόγω ηλικίας είχε χάσει την σφριγηλότητα του και το τατού είχε μαζέψει..

Δεν φαινόταν καθαρά τι απεικόνιζε.. Ήταν έγχρωμο όμως..

--Τι δείχνει το τατουάζ;

Απάντησε με καμάρι:

--Τον Άγιο Γεώργιο!

Ναι.. Ίσα που φαινόταν το άσπρο άλογο.. Ο Αη-Γιώργης ήταν μια απροσδιόριστη μουτζούρα.. και ο δράκος είχε μείνει ένα πράσινο σκουληκάκι..

Όμως είχαν περάσει πολλά χρόνια... Όταν θα το έκανε, ήταν νέος.. θα ήταν πολύ ωραίο και μάλιστα έγχρωμο..

--Σας αρέσει; Το έκανα στα καράβια..

--Πολύ όμορφο! Ειδικά τότε.. θα ήταν σπάνιο.. και μάλιστα έγχρωμο... Βοήθεια σας! Είναι παλληκάρι ο Άγιος.. Τότε αφού έκανες στα καράβια, είσαι καπετάνιος..

--Είμαι καπετάνιος της ζωής.. Σε αυτήν την χώρα τελικά.. θα πεθάνω και δεν θα βρω το δίκιο μου..

Έπρεπε να πάμε γρήγορα στην Άνω Γλυφάδα.. Στην πλ. Καραϊσκάκη.. πού ήταν και η εκκλησία των Εισοδίων Της Θεοτόκου.. Κοντά στην Αργυρούπολη.. Λίγο πιο πάνω στον Υμηττό ήταν η ταβέρνα "Το Μαντρί"...

Στο διαμέρισμα ήταν μια κυρία, πολύ ταραγμένη.. Δεν έβγαζες άκρη, τι έλεγε... Ανέβαζε ένταση, κατέβαζε.. Άλλαζε τονικότητα στη φωνή.. Τσιρίδες... Προσπαθούσε να μιμηθεί την Αγνή Μπάλτσα..

Η ουσία ήταν.. ότι κάποιες αθίγγανες (γύφτισσες, είπε) μπήκαν στο διαμέρισμα μαζί της.. με το ζόρι.. όταν ερχόταν από τη Λαική.. και ότι έκλεψαν... αλλά δεν ήξερε, τι της έκλεψαν..

Εκεί ήταν και ο σύζυγος.. 60νταρης, καλοστεκούμενος.. ο οποίος δεν αντιλαμβανόταν καθόλου την κατάσταση της συζύγου.. Αντιθέτως μόλις μας είδε, χαμογελούσε με ένα βλέμμα έντονο..

Μας μίλησε με έντονη αμερικάνική χροιά..

--Αφήστε την αυτήν... Έχει παλαβώσει.. Ελάτε να σας δείξω φωτογραφίες σε ένα άλμπουμ..

--Μα.. Κύριε.. Πρέπει να μας δώσει στοιχεία.. Πώς ήταν αυτές... Τι έκλεψαν.. Για να τις βρούμε..

Μας έπιασε σχεδόν βίαια από το μπράτσο και μας οδήγησε σε ένα δωμάτιο..

--Δε μπορώ να την ακούω..

Η κυρία ήταν μες το αχ-βαχ... Σήκωνε τα χέρια πάνω και τα χτύπαγε με δύναμη στα πόδια της..

Ο κύριος απέθεσε σε ένα τραπέζι ένα τεράστιο βιβλίο.. Λες και ήταν η Αγία Γραφή χρυσόδετη.. Ήταν το άλμπουμ..

--Εγώ έχω ρεστοράν στο Νιου Τζέρσευ.. Το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου είμαι εκεί.. Εκεί πρέπει να σας είχα.. Έχω Πολωνίδες σερβιτόρες.. Κάνουμε σπουδαία πράγματα, οι Έλληνες εκεί..

Άνοιξε το άλμπουμ..

-- Αυτός είστε εσείς;

--Γεεα..

--Γιατί φοράτε στρατιωτικά;

Φοράτε και μπερέ..

--Έτσι κάνουμε εμείς στο Αμέρικα.. Ανεβάζουμε τη σημαία.. Λέμε τον Εθνικό Ύμνο.. Μετά τρώμε, χορεύουμε...

--Έχετε και τουφεκιά..

-- Ναι.. ρίχνουμε κιόλας..

--Που;

--Σε στόχους.. στον αέρα.. οπού βρούμε... Στις γιορτές ρίχνουμε... Στο σπίτι μου εγώ έχω τρία πιστόλια..

--Τι μου λες;

--Εδώ σε αυτήν τη φωτογραφία με γνωρίσατε;

--Αυτός είστε..

--Ναι.. αλλά με ποιον κάνω χειραψία;

--Σοβαρά μιλάς;;;

(Ο άλλος ήταν ο Τζορτζ Μπους-πατέρας).

--Πρέπει οπωσδήποτε να έρθετε στο Νιου Τζέρσευ..

Και μας έκλεισε το μάτι.. δίνοντας έμφαση ασφαλώς.. στις Πολωνίδες σερβιτόρες..

Από εκεί.. διαλέξαμε να κατεβούμε από την Κ. Παλαιολόγου.. Ψηλά.. παράλληλα με τον Υμηττό.. Όμορφο μέρος.. Γεμάτο επαύλεις.. με τα ψηλά πατώματα και τα μεγάλα σπίτια (κατρακύλισα στ' αλήθεια και έκλαψες από συνήθεια...... Άσχετο).

Πήραμε την Ανθέων.. Σε μια πολυκατοικία, στον 2ο όροφο... είδαμε αρχικά ένα χέρι να μας γνέφει.. και μετά έναν άνθρωπο σχεδόν να έχει σκύψει ολόκληρος στο μπαλκόνι...

--Έλα! Ελάτε πάνω! Τσίπουρο!

Ήταν ένας φίλος Γλυφαδιώτης.. ο Μπάμπης..

--Πωπω.. ρεζίλι!(σιγά)...

Ρε Μπάμπη, τι τσίπουρο με τέτοια ζέστη; Ποτέ, εν ώρα Υπηρεσίας (το τελευταίο δυνατά.. να το ακούσουν και οι άλλες πολυκατοικίες..).

--Άντε ρε.. αν πιείτε από ένα, θα γίνετε τουρμπίσιοι μετά..

--Άλλη φορά, Μπάμπη..

Στο αμάξι με τον συνάδελφο είχαμε την εξής περισπούδαστη στιχομυθία:

--Τσίπουρο; Αηδία! Άσε που ο Μπάμπης έχει σκέτο..

--Εσείς που βάζετε γλυκάνισο στο τσίπουρο... Αυτό είναι αηδία...

--Αν δεν έχει μυρωδικό, δεν πίνεται με τίποτα..

Γύρω γύρω από το Γκολφ Γλυφάδας... Παναγούλη.. Καραμανλή.. Η είσοδος του Γκολφ..

Δεξιά ο Άγιος Παντελεήμων..

Αριστερά κάτω.. μέσα από την περίφραξη του παλαιού Αεροδρομίου... τρία παλιά αεροπλάνα της Ολυμπιακής του Ωνάση.. Boeing, νομίζω..

Πήραμε δεξιά την Περγάμου.. Μας προσέγγισε κάποιος..

--Τι γυρεύετε εδώ; Εμείς στη γειτονιά, είμαστε πολύ νομοταγείς..

Και έδειξε με το χέρι τη γειτονιά.. Ψηλή βλάστηση.. και κάτι παλιά σπίτια σε οικόπεδα, ακριβώς κολλητά με το Γκολφ..(δεν είχαν δικαίωμα να κάνουν πολλές μετατροπές, απ' όταν πολύ παλιά πήραν τα οικόπεδα.. μάλλον λόγω ειδικού νομικού κωλύματος).

--Γεια σου, καπετάνιε!

--Πως το κατάλαβες, ότι είμαι καπετάνιος;

--Δεν το κατάλαβα.. Στα μέρη μου το λέμε αυτό.. Εκτός από τους καπεταναίους της θαλάσσης, είχαμε και τους καπεταναίους του βουνού..

-- Και τι με πέρασες εμένα; Κανέναν αριστερό;

--Όχι... Στο βουνό ήταν και δεξιοί καπεταναίοι εκείνον τον καιρό..

--Εντάξει τότε..

Εκεί πιο πάνω... στην περιοχή "Βόσπορος".. στην οδό Χαρ. Τρικούπη.. ανέμενε μια κυρία για παράπονα..

Μπήκαμε στο διαμέρισμα.. Αμίλητη.. σήκωσε απότομα το χέρι πάνω.. Ως ποτέ να δούμε που δείχνει, το κατέβασε... Ξαφνικά το σηκώνει πάλι, δείχνει ένα σημείο.. Κοιτάμε.. ήταν μια γωνία στο ταβάνι... Αρκετά μαυρισμένη από υγρασία..

--Το βλέπετε;

--Ναι... τι επιθυμείτε;

--Στον από πάνω.. έχω πει επανειλημμένως να φτιάξει τα υδραυλικά του... Δεν το έχει κάνει, με αποτέλεσμα, να έχω αυτό το πρόβλημα...

-- Εντάξει.. εμείς θα κάνουμε συστάσεις στον κύριο, θα κάνουμε εγγραφή και έχετε δικαίωμα, αν δε συμμορφωθεί, να ασκήσετε τα νόμιμα δικαιώματα σας... Γνωρίζετε, αν είναι πάνω;

--Ναι.. πάνω είναι..

Πήγαμε από πάνω... Μια τεράστια πινακίδα στην πόρτα έγραφε το ανοματεπώνυμο.. και από κάτω με μεγάλα γράμματα: "Δικηγόρος παρ' Αρειώ Πάγω"... Τώρα μάλιστα..

Χτυπήσαμε κουδούνι και μετά από λίγο εμφανίστηκε ένας άνθρωπος.. όπως τον γέννησε η μάνα του.. και χωρίς φύλλο συκής.. είχε απ' έξω και τον λέλο φυσικά (στην πατρίδα μου τον λέμε αλλιώς).

--Ο κύριος@@@@@@@@@@;

--Ο ίδιος..

--Παρακαλώ, ρίξτε κάτι επάνω σας... Θέλουμε, να σας πούμε κάτι..

--Δεν έχετε κανένα δικαίωμα, να μου υποδείξετε, πως θα κυκλοφορώ εντός της οικίας μου... Είναι άσυλο.. Είμαι εντός και είστε εκτός της γραμμής της πόρτας...

Αν με βρείτε έτσι έξω.. εδώ πιο κάτω στην πλατεία, μπορείτε να με συλλάβετε δια την προσβολήν της δημοσίας αιδούς..

--Ναι.. για την προσβολή της δημοσίας αιδούς..

--Αυτά τα ξέρω καλά εγώ.. Είμαι δικηγόρος..

--Ναι.. το γράφετε στην πόρτα σας..

Του υπεδείξαμε γρήγορα τα παράπονα της κυρίας, έτσι όπως ήταν... Υποσχέθηκε ότι θα το διορθώσει... Μας συνεχάρη δια την άψογην Υπηρεσιακή συμπεριφορά (ευτυχώς δεν το έκανε, προτείνοντας το χέρι για χειραψία, γιατί δεν ήμασταν σίγουροι, που είχε πιάσει πριν..) και πήγαμε πάλι στη κυρία...

Την ενημερώσαμε.. Μας άκουγε αμίλητη... Σήκωνε πάλι το χέρι και έδειχνε το ταβάνι... Το έκανε δεύτερη φορά..

--Τι θέλετε άλλο;

--Με αυτό τι θα γίνει;

--........ Συνάδελφε, πετάξου λίγο στο περιπολικό.. φερε την βούρτσα, να περάσουμε ένα χέρι μπογιά εκεί.. να το ασπρίσουμε..

--Θ' αργήσετε; Γιατί θέλω, να πάω σούπερ-μαρκετ..

Μετά στο αμάξι..

--Την έχεις ξεχειλώσει σήμερα την δημοσία αιδώς... Συνέχεια το λες..

--Όχι.. την αιδώς.. Είναι: η αιδώς, της αιδούς, την αιδώ..

--Σιγαα... Πολλοί θα το ακούσουν.. λίγοι θα το καταλάβουν...

Οικογενειακό επεισόδιο στην οδό Στράβωνος.. Δύσκολα πράγματα..

--Να τον πάρετε να τον βάλετε μέσα... Δεν τον αντέχω άλλο.. Μου συμπεριφέρεται άσχημα..

--Σιγά μη σηκωθώ, να φύγω από το σπίτι μου.. Εσύ θα φύγεις...

--Όχι και δικό σου... Απλώς η μάνα σου η αντιπαθητική πληρώνει το ενοίκιο, γιατί έχει γιο ανεπρόκοπο..

Παρακαλώ, καθίστε.. Μήπως θέλετε να σας κάνουμε καφέ;

Καθώς έπρεπε, να γράψουμε κιόλας.. για να φτάσουμε στον καναπέ, έπρεπε να πηδάμε πάνω από τα παιχνίδια, ρούχα και διάφορα οικιακά σκεύη.. Καφέ.. δεν είχαμε χρόνο να πιούμε..

Είχαν δυο παιδάκια νήπια... πού όταν μας είδαν, βρήκαν αφορμή να ξεφύγουν λίγο από την ρουτίνα των καυγάδων...

Ανέβαιναν πάνω μας... μας τράβαγαν τα παντελόνια.. το ένα πήγε από πίσω, ανέβηκε από τις πλάτες μου και έκανε βουτιά.. και ήμουν με τα πόδια του παιδιού στο πρόσωπο..

--Το έχεις κουμπώσει το πιστόλι; Μη σου το πάρουν τα μικρά..

Το ζεύγος ασφαλώς.. δεν ασχολιόταν με τα μικρά.. Παιδιά είναι μωρέ! Είχε πιο σοβαρά προβλήματα..

--Να τον πάρετε.. Να βάλει μυαλό... Εγώ πήρα στο 100.

--Τι λες; Πήρα και εγώ στο 100. Γιατί να μην πάρουν εσένα;

Μέτα από λίγη ώρα... μιλήσαμε, αποφασίσαμε και οι έξι μαζί, ότι έπρεπε να δοθεί μια ευκαιρία στην σχέση... κυρίως για το καλό των παιδιών...

Η αναχώρηση μας ήταν λίγο δύσκολη καθώς.. είχαμε από ένα παιδί κολλημένο στο πόδι μας...

Κάτω τη Ρήγα Φερραίου... Κάθετα τη Βουλιαγμένης.. Σταματήσαμε στο περίπτερο δεξιά..

Είδαμε να έρχονται προς εμάς δυο γεροντάκια χαμογελαστά..

--Ωω Γιάννοο..

--Γεια σου, Μπάρμπα Αλέκο.. Γεια σου, Μπάρμπα Κώστα..

--Πήγες καθόλου πάνω;

--Μπάρμπα Αλέκο, δε πήγα... Μάλλον τον άλλον μήνα.. Εσύ;

--Άιντε μωρέ... με έχει σκάσει ο γιος μου... Με πάει από την Εθνική Οδό... Τι δουλειά έχω εγώ από την Εθνική; Εγώ θέλω να πάμε από την Ελασσόνα.. από το βουνό.. την Καλλιθέα.. να δω τον Όλυμπο, τα πεύκα.. να βγούμε στον Άγιο Δημήτριο.. και μετά στα Φωτεινά.. Έκοβα ξύλα εγώ εκεί πάνω.. Παράνομα... Ξέρεις πόσες φορές πήγα αυτόφωρο; Ουυ..

--Γιανν', πήγες στον χορό των Ηπειρωτών στην Ηλιούπολη;

--Δεν πήγα, Μπάρμπα Κώστα.. Πρέπει να δούλευα..

--Ααα.. έχασες.. Εκεί να με δεις.. Χόρεψα την "Αράχοβα"..

--Μπάρμπα Κώστα.. Εσύ Ηπειρώτης.. στον χορό των Ηπειρωτών.. και χόρεψες την "Αράχοβα"; Δεν ταιριάζει..

Γιατί δε χόρεψες τον "Οσμαντάκα";

--Μου αρέσει πολύ η "Αράχοβα".. Αλλά ξέρεις, εγώ νέος.. χόρευα τα "Κλάματα"... ψηλά στα ποτήρια.. Τα ξέρεις τα "Κλάματα";

--Το ξέρω.. βέβαια.. Πατούσες ψηλά στα ποτήρια, ε; Το χόρευες αργά όμως..

--Ναι.. αργά..

--Γιατί λες ψέματα στο παιδί; Χόρευες εσύ ψηλά στα ποτήρια; Μη χειρότερα..

-- Ναι, χόρευα... σε χοντρά ποτήρια.. Και μάλιστα λεβέντικα..

-- Τον μπάρμπα-Αλεκο δεν τον πήρες όμως στον χορό των Ηπειρωτών..

--Γιατί να τον πάρω; Γκόμενα τον έχω;

--Φεύγουμε τώρα.. Να περνάτε τη νύχτα... Να βάζετε φάρο, να διώχνετε τους κλέφτες..

Σήμα για διάρρηξη αυτοκίνητου.. σε μια οδό κάθετη στην Παραλιακή.. πολύ κοντά στην θερινή κατοικία του συχωρεμένου Κ. Μητσοτάκη.. σε μια πολυκατοικία "καλλιτεχνική".. Ανέμενε ένας κύριος που διέμενε εκεί.. Ήθελε να καταγγείλει διάρρηξη στο φορτηγάκι του (αγροτικό) και κλοπή ενός κάβουρα

(εργαλείο) και ενός μπουκαλιού με τσίπουρο (έχετε υπ' όψιν, ως προς τη διάρρηξη.. το τζάμι της πόρτας ήταν μονίμως κατεβασμένο.. Δεν ανέβαινε.. Είχε χαλάσει..).. Υπέδειξε ως δράστη, τον Σάκη.. γνωστό οινόφλυγα της περιοχής.. και ενίοτε κλεφτρόνι..

Ο Σάκης δεν ανευρέθη στην οικία του... Και αυτός έμενε εκεί..

Βγήκε βιαστικά ένας κύριος, διαχειριστής της πολυκατοικίας, γνωστός μας.. Περαστικός..

--Να ξέρετε, παιδιά... Κάνω μεγάλες προσπάθειες, να περισώσω, ο' τι μπορώ... από το κύρος αυτής της πολυκατοικίας.. Είμαι μόνος και δεν τα καταφέρνω πάντα...

Είχαν ξυπνήσει και τα κορίτσια.. Είχαν μαζευτεί εκεί.. Είχαμε γίνει θέαμα.. Ο άλλος κουβέντιαζε με μια...

Όταν φεύγαμε, βγήκε και μια μεσόκοπη... Από την φωνή φαινόταν, ότι 2-3 ώρες που ήταν ξύπνια, πρέπει να είχε καπνίσει ένα πακέτο τσιγάρα..

--Εσείς οι μπ@@@@@ είστε μαλ@@@@... αλλά είστε φοβεροί εραστές...

--Ευχαριστούμε πολύ..

Φεύγοντας στο αμάξι..

--Τι ευχαριστώ, της είπες; Μας έβρισε..

-- Ναι.. αλλά είπε και κάτι καλό.. Το ισοφάρισε.. Και σιγά μην άνοιγα διάλογο με την Μαντάμ-Ορτανς.. Το κορίτσι.. εσένα, τι σου έλεγε;

--Δουλεύει σε ένα μπαρ στην Αργυρούπολη.. Έχει σχέση με τον Μάκη...

--Ποιον Μάκη;

--Που να τον ξέρω εγώ τον Μάκη; Λευκορωσία..

--Belarus;

--Belarus.

--Κατάλαβες, τι εστί Μάκης;

--Κατάλαβα..

--Κανόνισε.. να σε κυνηγάει ο Μάκης στην Αργυρούπολη.. έξω από το μπαρ..

--Και τι γυρεύω εγώ στο μπαρ;

--Λέω, ρε παιδί μου.. Αν σε βρει στον δρόμο και σε προκαλέσει, τι θα κάνεις;

--Θα χιμήξω... θα τον κάνω μαύρο...

--Αυτό ήθελα, να ακούσω..

Στο φανάρι, στην πλ. Βάσως Κατράκη.. ερχόταν κάποιος από απέναντι χαμογελαστός..

Άγνωστος... Οι προθέσεις του όμως δεν ήταν φιλικές..

--Πάει ο καιρός, που δέρνατε χωρίς λόγο... Ξεχάστε τώρα αυτά...

--Πότε σε δείραμε εσένα χωρίς λόγο; Για ποτέ λες;

--Ναι... καλά.. Σας πληρώνει ο κόσμος... Εγώ σας πληρώνω..

--Αυτόν τον μήνα μη μας πληρώσεις.. Εσύ που εργάζεσαι;

--Αλλάξανε τα πράγματα τώρα.. Ξεχάστε την καταστολή..

--Που εργάζεσαι;

--Στον ΟΤΕ.

--Ααααα... Δημόσιος Υπάλληλος; Και τώρα ήρθες για καφέ; Σχόλασες; Επομένως... και εμείς πληρώνουμε εσένα... Άσε που μας βγαίνεις και πιο ακριβός εσύ..

-- Ναι.. ναι.. εξυπνάδες..

--Τελείωσες ή έχεις και αλλά να πεις;

--Τι να κουβεντιάσω με σας, μωρέ;

--Αποδεσμεύεσαι!!

Πήγαμε στην οδό Αγίου Νικολάου.. κοντά στο σημείο, που τέμνεται με τη Γρ. Λαμπράκη... Έπρεπε να δώσουμε σε έναν κύριο μια κλήση μάρτυρα.. Για την Εισαγγελία, στην Ευελπίδων..

Στην είσοδο της Πολυκατοικίας βρήκαμε μια κυρία, σχετικά ηλικιωμένη..

--Καλησπέρα σας! Γνωρίζετε, που διαμένει ο κος Ιωάννης@@@@@@@@@@@;

--Εγώ είμαι η Μαρία... Βεβαίως και γνωρίζω, που μένει ο Γιάννης.. Ξέρετε, θα ήθελα, να είχα πιο στενές σχέσεις μαζί του, γιατί επρόκειτο περί ενός παρά πολύ γοητευτικού ανδρός... Αλλά οι συγκυρίες της ζωής δεν επέτρεψαν, να είμαστε μαζί.. Δεν πιστεύω, να θέλετε να συλλάβετε τον Γιάννη; Δεν θα μου κάνετε τόσο μεγάλο κακό;

--Όχι, κυρία Μαρία... σας διαβεβαιούμε, ότι δεν θα τον συλλάβουμε...

Μας υπέδειξε ακριβώς.. σε ποιον όροφο και διαμέρισμα μένει ο κος Γιάννης.. προσθέτωντας:

--Πολύ θα ήθελα, να σας ακολουθήσω.. να έρθω, να δω τον Γιάννη... αλλά οι αρχές, που πήρα από τον μπαμπά μου, δεν μου επιτρέπουν τέτοιες τρέλες...

Χτυπώντας το κουδούνι και κοιτώντας ευθεία μπροστά.. περιμέναμε, ότι θα ανοίξει ο "Νίκος Κούρκουλος".. Αντιθέτως έπρεπε να σκύψω πολύ το κεφάλι, για να δω έναν καμπουριασμένο γεράκο..

--Ο κος Γιάννης@@@@@@@@@@@;

--Ο ίδιος..

--Σας καλούν στο δικαστήριο, ως μάρτυρα σε αυτήν τη δική.. Μπορεί να σας είναι δύσκολο, να πάτε για διαφόρους λόγους... αλλά, σας ενημερώνουμε, ότι αν δεν πάτε, πιθανόν το δικαστήριο να σας τιμωρήσει με λιπομαρτυρία..

--Θα πάω, παλληκάρι μου... Χασομέρης είμαι..

Δυστυχώς δεν ξέραμε ποιο είναι το διαμέρισμα της κυρίας Μαρίας... Γιατί θέλαμε παρά πολύ φεύγοντας.. να της αποδώσουμε σέβη και να τη χειροκροτήσουμε...

Στην πανέμορφη περιοχή της Αιξωνής.. στην οδό Ροδίτη.. και πολύ κοντά στο Θέατρο της Αιξωνής... υπήρχε σε μια πολυκατοικία, έριδα στους ενοίκους.. Οι μεν ήθελαν να χτίσουν ένα δωματιάκι για τον λέβητα στην πυλωτή.. οι δε όχι... Η Αστυνομία έπρεπε να υποδείξει τα νόμιμα...

--Περιμένετε.. έχουμε πάρει τηλέφωνο μια δικηγόρο... Εδώ κοντά μένει.. Να μας πει και αυτή..

Άντε πάλι!

Μέτα από λίγο ήρθε μια κυρία.. Φόραγε γαλότσες λασπωμένες.. η φόρμα της ήταν επίσης μέχρι το γόνατο μες τη λάσπη..

--Καλησπέρα σας!

--Καλησπέρα σας! Είσθε η κηπουρός;

--Οχιιι... Δεν είμαι κηπουρός... Είμαι η@@@@@@@@@@@@@@@.. δικηγόρος.

--Αα.. είσθε η κυρία που σας τηλεφώνησαν;

--Ναι... εδώ πιο κάτω μένω.. Στο σπίτι μου έχω μεγάλη αυλή... έχω κάνει κήπο... Έχω βάλει ντομάτες, αγγουράκια, πιπεριές... Ελάτε μετά να σας δείξω, τι έχω κάνει..

--Πολύ ωραίο, να έχετε αυτήν την δημιουργική απασχόληση.. μαζί με την δικηγορία... Ναι! Αν δεν έχουμε πίεση χρόνου, θα θέλαμε, να δούμε τον κήπο..

Προσθέσαμε:

--Το πράγμα είναι πολύ προφανές.. Δε νομίζω, ότι χρειάζεστε τώρα την κυρία συνήγορο.. Κανείς δεν αμφισβητεί το νομικό της κύρος.. Πιθανόν θα την χρειαστείτε σε μελλοντικές, πιο δύσκολες και σύνθετες υποθέσεις...

--Ευχαριστώ πολύ! Όχι.. Όχι.. θα μιλήσω...

Δεν θυμάμαι κιόλας, αν έβηξε, πριν ξεκινήσει η κα συνήγορος..

--Εσείς, από που είσθε;

--Είμαστε από την Βόρειο Ήπειρο.. αλλά έχουμε πολλά χρόνια εδώ..

--Δεν έχει απολύτως καμιά σημασία αυτό...

--Εσείς από που είστε;

--Εμείς Γλυφαδιώτες είμαστε.. Καταγωγή έχουμε από τα Τρίκαλα..

--Επίσης δεν έχει απολύτως καμιά σημασία αυτό.. Ακούστε.. Αν έχεις άδεια από την Πολεοδομία, μπορείς να χτίσεις... Αν δεν έχεις άδεια από την Πολεοδομία.. δε μπορείς να χτίσεις..

Στην οδό Ξανθού.. κοντά στα όρια Γλυφάδας - Βούλας.. μεταβήκαμε για την επίδοση ενός εγγράφου..

Μια οικοδομή με λίγα διαμερίσματα.. Μας έκανε εντύπωση, μόλις μας άνοιξαν την εξώπορτα, ένα τεράστιο κάδρο.. παλιό, αλλά καλοδιατηρημένο... με την ασπρόμαυρη φωτογραφία ενός νέου άνδρα...

Όταν τελειώσαμε.. στην είσοδο συναντήσαμε έναν ηλικιωμένο κύριο, που έμπαινε..

--Τι έγινε, παιδιά; Μας πιάσατε τελικά;

--Όχι.. δεν ήταν κάτι σημαντικό.. Ένα χαρτί δώσαμε..

--Τι; Ποιος; Πού το δώσατε; Εδώ είμαστε όλοι συγγενείς..

--Θα μας κάνετε τη χάρη, να μη πούμε, γιατί δεν μας το επιτρέπει ο κώδικας δεοντολογίας...

--Καλά.. μη λες... Εγώ θα μάθω.. Αν και δεν κατάλαβα στο τέλος, τι είπες..

Τα ματιά καρφωθήκαν στο τεράστιο κάδρο...

Είπε ο κύριος:

--Ο μεγάλος μου αδελφός... Ετών 21.. Έτος 41.. Ύψωμα 731.. Γνωρίζετε;

--......... Βεβαία γνωρίζουμε.. Πρέπει να είναι μια φοβερή απώλεια για την οικογένεια σας...

--Τον έχω βάλει εδώ, να τον βλέπω συνεχεία.. Δε νιώθω θλίψη, αγόρι μου... Μόνον Υπερηφάνεια..

Σιγά -σιγά σχολάγαμε...

--Ήσυχα ήταν σήμερα..

--Το συζητάς; Αφού δεν μας πιστόλιασαν... μια χαρά ήταν..