Χρόνια ΣΟΥ ΠΟΛΛΆ, ΑΚΡΙΒΉ ΜΟΥ ΠΑΤΡΊΔΑ...

 

Χρόνια ΣΟΥ ΠΟΛΛΆ, ΑΚΡΙΒΉ ΜΟΥ ΠΑΤΡΊΔΑ...

------

-------

Τις προηγούμενες μέρες είχε βρέξει αρκετά.. Το χώμα μύριζε.. Το νερό θα έκανε καλό στα σπαρτά... Είχαν τελειώσει σχεδόν όλοι στο χωριό με τη σπορά... Ερχόταν χειμώνας.. και οι παλιοί έλεγαν πως θα είναι βαρύς..

Ο' τι μπορούσε το κάθε σπίτι, μάζευε από ξύλα, να έχει.. Για να ζεσταθούν, για να φτιάξουν καμιά πίτα, καμιά σούπα..

Δεν είχαν περάσει μέρες.. Κοντά τ' Αη Δημητριού, είχαν περάσει και οι Βλάχοι με τα κοπάδια.. Τα κατέβαζαν από τη Σαμαρίνα, πήγαιναν στον Τύρναβο.. Μπροστά στο ρέμα, στα ισάδια, είχε γεμίσει πρόβατα.. Μπορεί και χίλια.. Είχε βαλθεί ο μικρός του Κώστα, να τα μετρήσει... Γέλασε ο τσέλιγκας: "Που να τα μετρήσεις όλα, παλικάρι;"

Οι Βλάχοι είχαν τ' άλογα φορτωμένα, τυριά, γαλοτύρια, ξινόγαλα, τσίπουρα... Κέρναγαν τον κόσμο, να μη τους ματιάσει το κοπάδι..

Ερχόταν ο καιρός να μαζέψουν τις ελιές.. Θα κρατούσαν και για φαΐ.. θα έβγαζαν και λίγο λάδι.. Είχαν κάνει και τον μπαξέ, να βγάλει χειμωνιάτικα κηπευτικά.. Το κάθε σπίτι είχε και 4-5 προβατάκια, 1-2 γιδούλες για το γάλα των παιδιών... Θα έκοβαν και κανένα αρνί.. Κοντά στα Χριστούγεννα και το γουρούνι.. Κάτι θα γινόταν..

Ξημέρωσε Δευτέρα.. Δεν άλλαζε τίποτε.. Ίδιες μέρες ήταν όλες... Τις ίδιες δουλειές θα έκαναν.. Οι γυναίκες πήγαν νωρίς στην εκκλησία... Ο παπάς είχε Λειτουργία σήμερα... Ήταν της Αγίας Σκέπης... Τα παιδιά στο Σχολείο..

Οι άνδρες θα πήγαιναν και αυτοί στην εκκλησία..

Είδαν τον χωροφύλακα, να περνάει.. Πήγαινε στο γραφείο της Κοινότητας..

Σε λίγο ένας γείτονας φώναξε τον Κώστα...

--Έλα λίγο στην Κοινότητα.. Μας θέλει ο χωροφύλακας..

Είχαν πάει και άλλοι 3-4..

Ο χωροφύλακας κοιτούσε ανέκφραστος..

-- Έχω 15 σημειώματα κατάταξης... Έχουμε επιστράτευση.. Έχουμε πόλεμο.. Οι Ιταλοί από το πρωί, προσπαθούν να μπούνε μέσα από την Αλβανία... Σε όλη την Ελλάδα επιστρατεύονται οι κλάσεις 17 (γεννηθέντες το 1897) και νεότερες.. Αφού πάρετε το χαρτί, έχετε 5 μέρες περιθώριο να καταταγείτε..

Παγωμάρα... ήταν ψυλλιασμένοι όμως... Βούιζε ο τόπος τουλάχιστον εδώ και 3 μήνες... Ήδη κάποια παιδιά είχαν φύγει εδώ και καιρό για μετεκπαίδευση, είπαν, αλλά δεν είχαν γυρίσει..

Ο δάσκαλος που διάβαζε εφημερίδες, έλεγε, δεν είναι καλά τα πράγματα..

Γύρισε στο σπίτι.. αιώνας του φάνηκε η ώρα στον δρόμο..

Μόλις είχε τελειώσει η Εκκλησία..

Τον είδαν που ήταν άσπρος σαν το πανί.. Ίσα που ψέλλισε δυο κουβέντες.. Η γυναικά του γρήγορα έφυγε και πήγε στην αποθήκη.. Η μάνα του βογγούσε..

-- Ωχ, Παναγιά μου.. Τον Κώστα βρήκαν να πάρουν;

Δεν είδαν, ότι έχει δυο παιδιά;

Ο πατέρας του, που ήταν πιο ψύχραιμος από όλους φώναξε:

--Αεί, πάψι, ισυ μα..

Τα παιδιά τα είχε διώξει πιο νωρίς ο δάσκαλος.. Ήρθαν στο σπίτι.. Είχαν ακούσει στον δρόμο τα νέα... Ο γιος ήταν περιχαρής..

--Μπαμπά, θα πας στον πόλεμο; Θα με πάρεις και μένα μαζί σου;

--Δεν πάνε τα μικρά παιδιά στον πόλεμο, Αντώνη..

Εσύ θα καθήσεις εδώ... Μαζί με τον παππού θα είστε οι αρχηγοί..

Μετά από λίγο, ο πατέρας του πήγε στον στάβλο, να πάει σανό στο άλογο...

Τον ακολούθησε..

Άρχισε να κλαίει...

-- Μη κλαις, ωρέ.. Αν σε δουν τα παιδιά να κλαις, πάει..

--Φοβάμαι πολύ! Τι θα γίνει; Αν πεθάνω, τι θα γίνει η φαμλια μου; Τα παιδιά μου...

--Αεί, σταμάτα... Πώς θα σκοτωθείς;

Θα γυρίσεις πίσω και θα είσαι μια χαρά... Στον πόλεμο δε μας φτάνει κανείς... Εμείς πιο πολύ καιρό πολεμάμε, παρά καθόμαστε.. Ξέρουμε καλύτερα τον πόλεμο από τα χωράφια...

Άμα μπαίνει ένας στον μπαξέ μας και μας παίρνει τις ντομάτες, θα τον χαρίσουμε;

Έτσι και τώρα...

Τίποτε δεν γίνεται με το μαλακό...

--Τι θα φτιάξετε τώρα με τις δουλειές;

Τα παιδιά ποιος θα τα κοιτάει;

--Εγώ τι είμαι εδώ;

Όλα κανονικά θα γίνονται...

Και στα παιδιά δεν θα λείψει τίποτε.. Θα πας λίγο καιρό και θα γυρίσεις νικητής... Ποιος θα σε κουβεντιάζει μετά;

Εμένα δε μπορούσαν να με πάρουν;

Στη Μικρασία τους είχαμε λιανίσει... Τι ωραία μέρη εκεί;

Από βλακεία τα χάσαμε.. Γιατί ακούγαμε τους ξένους.. Μια χαρά το είχαμε το μέρος...

Τι χαζοί; Τι θέλαμε, να ξανοιχτούμε στον Σαγγάριο;

Οι Έλληνες είναι οι καλύτεροι πολεμιστές... Το 12 θυμάμαι (εσύ ήσουν μωρό σχεδόν)... ο Στρατός μας ήταν φοβερός.. Είχαν μπει από το Μεγάλο Ελευθεροχώρι και την Παλιάσκα.. Εδώ στο χωριό ήρθαν πιο πριν από την Ελασσόνα... Εκεί μπήκαν από τη Μελούνα.. Στο χωριό είχαν μείνει μόνο 2-3 Τούρκοι... Ήξεραν τι τους περιμένει... Χα.. Οι άλλοι ακόμα θα τρέχουν.. Ήταν κάτι παιδιά εδώ από το Γριζάνο.. το Ζάρκο, δεν θυμάμαι... Στον Ελληνικό Στρατό... Τα Τρίκαλα είχαν απελευθερωθεί το 1880, ντε...

Τον έναν Τούρκο, τον κυνήγησαν εδώ κάτω στο ποτάμι.. και του πήραν το κεφάλι...

Δε γίνεται τίποτε άλλο.. Αλλιώς να περιμένουμε να μας πάρουν τη γη..

--Είπαν, ότι σε 5 μέρες πρέπει, να παρουσιαστούμε.. Πού θα μας πάνε;

--Τι 5 μέρες; Αύριο θα πας στην Ελασσόνα... Και θα γυρίσεις νικητής... και εγώ θα καμαρώνω..

Οι γυναίκες έκλαιγαν... Αλλά προσπαθούσαν να κρατιούνται κιόλας...

Ο μικρός όμως δεν τις συμμεριζόταν...

--Μπαμπά, θα πάρεις από εδώ όπλο;

--Όχι.. δεν θα πάρω από εδώ..

Η μικρή Μαρία, που ήταν 1-2 χρόνια πιο μεγάλη καταλάβαινε, ότι δεν ήταν ευχάριστο.. Και δε μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυα..

Της είπες ο παππούς:

-- Μη κλαις, κορίτσι μου.. Σε λίγο θα καταλάβεις και θα είσαι περήφανη, που ο μπαμπάς πολέμησε για την Πατρίδα..

Σουρούπωνε.. Μαζί με τη γυναίκα του, έκανε να μαξέψει τα πράγματα..

Τι να πάρει; Τι ν' αφήσει; Σάματις τι είχε;

Όταν έπεσε η νύχτα, ήταν σαν να τον πλάκωσε μια πετρά... Ήταν η τελευταία νύχτα... Τι θα γινόταν; Θα γυρνούσε;

Θεέ μου.. γιατί να γίνεται όλο αυτό;

------

------

Λίγες ώρες νωρίτερα... 3 παρά 10 το ξημέρωμα.. στην οδό Στρ. Δαγκλή 10 και Κεφαλληνίας 8, Κηφισιά... σταματά ένα αυτοκίνητο... Μέσα είναι ο πρέσβης της Ιταλίας Emanuele Grazzi.. Πήγε με συνηθισμένο διπλωματικό αυτοκίνητο για να μη προκαλέσει σχόλια με την πρεσβευτική λιμουζίνα.. Μαζί με έναν στρατιωτικό ακόλουθο και έναν διερμηνέα... Εκεί βρίσκεται το σπίτι του Ιωάννη Μεταξά.. Έμενε μόνος... Κάτω κοιμόταν ένας ακόλουθος και το σπίτι φύλαγε ένας αστυνομικός..

Χτύπησε το κουδούνι στον ακόλουθο.. αυτός από το παράθυρο είδε τρεις κάθετες γραμμές στη σημαία του οχήματος...

Δεν είδε καλά... Ξυπνά τον Μεταξά:

"Ήρθε ένας Γάλλος διπλωμάτης και σας γυρεύει..."

Από μια πλαινή πόρτα κοιτάει και ο Μεταξάς... Η σημαία ήταν της Ιταλίας και όχι της Γαλλίας... Κατάλαβε αμέσως.. Ήδη μάλλον είχε έτοιμη και την απάντηση...

Τον υποδέχθηκε σε ένα μικρό σαλόνι του 1ου ορόφου... Ο Μεταξάς ήταν με τη ρόμπα... Οι άλλοι έμειναν κάτω... Δεν ήθελαν διερμηνείς... Μιλούσαν και οι 2 γαλλικά..

--Με έχουν επιφορτίσει, να σας επιδώσω μια διακοίνωση..

Ο Μεταξάς πήρε το έγγραφο...

Η Ιταλία κατηγορούσε την Ελλάδα ότι παραβίασε τις αρχές της ουδετερότητας, παραχώρησε διευκολύνσεις στον βρετανικό στόλο και καταπίεζε τους Αλβανούς της Τσαμουριάς. Για όλα αυτά, η Ιταλία ζητούσε να εγκατασταθούν ιταλικές δυνάμεις σε στρατηγικά σημεία, ώστε να διασφαλιστεί η ελληνική ουδετερότητα, ειδάλλως «κάθε αντίδραση θα καμφθεί δια των όπλων»..

Κουραφέξαλα!

Το τελεσίγραφο εξέπνεε στις 6 το πρωί της 28ης του Οκτώβρη του 1940...

Η ώρα ήταν περασμένες τρεις..

--Alors, c’ est la guerre = Λοιπόν, έχουμε πόλεμο.

(Αυτό είπε... δεν είπε ΌΧΙ... Μπορεί και να το έλεγε, αν είχε τα περιθώρια... Αλλά απλώς του είπε ότι ξεκινά η ιταλική επίθεση... Όπως και να έχει, μετά τον τορπιλισμό της "Ελλης".. οι Ιταλοί με την ηλιθιότητα τους φρόντισαν να συσπειρώσουν τους Έλληνες... Πρόσβαλλαν το πατριωτικό και θρησκευτικό φρόνημα τους.. και ο Μεταξάς ήταν δέσμιος αυτής της τάσης του λαού.. το ΌΧΙ ήταν του λαού).

Είπε ο Γκράτσι:

--Δεν είναι απαραίτητο. Η ιταλική κυβέρνηση ελπίζει να δεχθείτε τους όρους.

Ο Μεταξάς νευρίασε:

--Και πώς πιστεύετε ότι μπορεί να γίνει αυτό; Λέτε ότι θα ξεκινήσετε επίθεση στις 6 το πρωί, σε λιγότερο από τρεις ώρες. Ακόμα και να το ήθελα, φαντάζεστε ότι σ’ αυτό το διάστημα προλαβαίνω να ξυπνήσω τον βασιλιά και να τον ενημερώσω, να ειδοποιήσω υπουργό Στρατιωτικών και γενικό επιτελείο, να θέσω σε κίνηση τις τηλεγραφικές υπηρεσίες, να συγκαλέσω υπουργικό συμβούλιο και να παρθούν οι σχετικές αποφάσεις; Και έστω ότι γίνονται όλα αυτά. Ποια είναι τα στρατηγικά σημεία που θέλει να καταλάβει η κυβέρνησή σας;

-- Δεν έχω ιδέα.

--Alors, c’ est la guerre.

Ο Γκράτσι ντροπιασμένος.. ψελλίζοντας μπροστά στον γερο Μεταξά.. σηκώθηκε και έφυγε.

Το υπουργικό και ταυτόχρονα στρατιωτικό συμβούλιο ξεκινούσε στις 05. 30 ενώ η Αθηνά κοιμόταν..

Οι θρασύδειλοι (από την αρχή έως το τέλος) Ιταλοί δεν περίμεναν ούτε το τελεσίγραφο να εκπνεύσει... Ακριβώς εκείνη την ώρα άρχισαν την επίθεση...

------

-------

Οι Ιταλοί στρατιωτικοί, επηρεασμένοι από την έπαρση του Μουσολίνι... συμφωνούσαν μαζί του, ότι η Ελλάδα ήταν μια εύκολη υπόθεση.. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που είχαν άλλη γνώμη.. Ένας από αυτούς, που γνώριζε και ενημέρωνε για την ετοιμότητα των Ελλήνων, ήταν ο πρέσβης Γκράτσι και ήταν αντίθετος... και δεν άνηκε στο φασιστικό κόμμα..

Φυσικά και υπερτερούσαν σε έμψυχο δυναμικό και σε πολεμικά μέσα... Δεν σεβάστηκαν όμως την ελληνική περηφάνεια, δεν λογάριασαν την συσπείρωση (αυτή φάνηκε με το πανηγύρι που στήθηκε το πρωί της 28ης, όταν με ενθουσιασμό οι Έλληνες πληροφορήθηκαν την έναρξη του πολέμου).. αλλά αγνόησαν λόγω αλαζονείας και είχαν λανθασμένες πληροφορίες για τις ελληνικές ετοιμασίες.. καθώς η ρουσφετολογική τακτική του Μουσολίνι, έδωσε αξιώματα σε "δικούς του" ανάξιους και κόλακες στρατιωτικούς και διπλωμάτες..

Οι Ιταλοί, σύμφωνα με μαρτυρίες, πολέμησαν γενναία.. άσχετα που ηττήθηκαν...

Βέβαια ήταν και αρκετοί που λουφάζαν στις γούρνες, γιατί είχαν ακούσει, ότι τα βλαχάκια είχαν πάρει μαζί τους και τα μασάτια (ατσάλινα ακόνια).. πού είχαν οι γδάρτες για τα μαχαίρια... και ακόνιζαν τις ξιφολόγχες για να έχουν τρομερή κόψη.. και έπαιρναν κεφάλια με αυτές..

Ιταλοί (όχι μόνο οι οπαδοί του Μουσολίνι)...

Λαός θρασύς, δήθεν αλέγκρος.. Ανοργάνωτοι.. Διακρίθηκαν στη μουσική, στη μαγειρική.. Οργάνωσαν το έγκλημα, όταν πήγαν στην Αμερική...

Για ζητήματα τιμής, ούτε λόγος..

Το "Una faccia una razza"... μάλλον για κάποιους άλλους το είπαν, όχι για μας..(Ας με εγκαλέσει ο Ιταλός πρέσβης... Χα!)

Χόρτασαν σφαλιάρες στην Αλβανία... Κυριολεκτικά θα τους πετάγαμε στην θάλασσα, αν δεν τους συνέδραμαν οι Γερμανοί..

Και είχαν την θράσος να επανέλθουν στην Ελλάδα να παραστήσουν τους νικητές...

Τραγούδησε η Μαρινέλλα "Οι ηττημένοι νικητές και τα λιοντάρια σκλάβοι.."(Γ. Κατσαρός-Πυθαγορας)... Οι Ιταλοί μου θύμισαν μια σκηνή από παλιά ταινία (ο Ξανθίπουλος.. από τις λίγες φορές.. παίζει τον κακό).. όπου αυτός παίρνει τσιγάρα από το ψιλικατζίδικο και λέει με ύφος, ότι θα περάσει η αδελφή του, να πληρώσει..

Ή όταν ένα αλαζονικό παιδί προκαλεί ένα παιδί μικρότερο... αλλά στο τέλος ξυλοκοπείται βαναύσως από αυτό.. και μετά κλαμμένο φωνάζει τον σωματώδη μεγαλύτερο αδελφό του να καθαρίσει..

Οι Γερμανοί φυσικά είχαν στήσει μια καλοδουλέμενη πολεμική μηχανή με αρίστη οργάνωση... και ασφαλώς μια τέλεια προπαγάνδα, που βεβαίως οριζόταν από τις απάνθρωπες ναζιστικές θεωρίες... οι οποίες ήταν θάνατος και πληγή για την εποχή εκείνη...

Οι Έλληνες το 1936 αγνοούσαν τους Ιταλούς.. και έδιναν σημασία στη βουλγαρική απειλή, που έψαχναν αφορμές να βγουν στο Αιγαίο...

Από το 1939 όμως με την κινητικότητα των Ιταλών, την εύκολη κατάληψη της Αλβανίας (που έγιναν τσιράκια τους αμέσως)... πλέον ήταν εμφανές και ετοιμάζονταν για την Ιταλική επίθεση...

Σημαντικό για το ετοιμοπόλεμον ήταν η ταχεία κινητοποίηση με την προσέλευση των έφεδρων.. Ήταν σχεδιασμένα όλα, έτσι ως ώστε να επανδρωνόταν πλήρως ο Στρατός εκστρατείας, που είχε 15 Μεραρχίες Πεζικού, 1 Μεραρχία Ιππικού, 4 Ταξιαρχίες Πυροβολικού.

Για να μη κινεί τις υποψίες του εχθρού όμως.. πραγματοποιήθηκε:

--Μυστική μερική ή ολική προεπιστράτευση μονάδων εκστρατείας.

--Ενίσχυση των παραμεθορίων περιοχών μεσώ των ντόπιων εφέδρων.

--Στις παραμεθόριες περιοχές έκαναν ημερήσιες συγκεντρώσεις - εκπαιδεύσεις... όπου οι έφεδροι μετεκπαιδεύονταν... αλλά και γνωρίζονταν μεταξύ τους.. και με τους αξιωματικούς (οι οποίοι θα ήταν οι ίδιοι και στη μάχη). Και μέσα σε λίγες ώρες θα ήταν στις θέσεις τους..

Την άνοιξη 1940 έγινε επιθεώρηση σε όλο το στράτευμα.. και διορθώθηκαν οι ατέλειες.. Ταυτόχρονα εκλήθησαν στα όπλα 5 σειρές Εφέδρων Αξιωματικών.. Από τον τορπιλισμό της Έλλης και μετά, άρχισαν να γίνονται μερικές ή ολικές επιστρατεύσεις όλων των μονάδων...

Η Ένδοξη 8η Μεραρχία του Κατσιμήτρου στα Γιάννενα, περίμεναν οι δύστυχοι Ιταλοί, να έχει επάνδρωση στο 1/4...

Όμως στην έναρξη του πολέμου βρέθηκε, όχι απλώς πλήρως επανδρωμένη.. αλλά ήταν ενισχυμένη, αφού αντί για 9 είχε 15 τάγματα... και 1 επιπλέον Σύνταγμα Πυροβολικού.. αποτελούμενη στα 4/5 από Ηπειρώτες..

Με τη γενική επιστράτευση στις 28/10 οι άνδρες είχαν περιθώριο 5 μέρες να παρουσιασθούν... Όμως σχεδόν όλοι κατετάγησαν μέσα σε μια μέρα...

Με την κήρυξη του πολέμου συνελήφθησαν αμέσως 1000 κατάσκοποι των Ιταλών, τους οποίους οι Αρχές ήδη γνώριζαν...

Τα σοκαριστικά για πολλούς.. και ανελέητα ραπίσματα που δεχθήκαν οι Ιταλοί από τον Ε. Σ. όλοι τα γνωρίζουν...

Ο νεότερος Ιταλός ιστορικός Giorgio Rizzo γράφει στο βιβλίο του "Ο πικρός πόλεμος - Ελληνοιταλική Σύρραξη"

ότι οι απώλειες των Ελλήνων ήσαν:

11. 911 νεκροί,

42. 845 τραυματίες,

10. 000 νεκροί από το ψύχος,

1. 342 αγνοούμενοι

και 2. 392 αιχμαλωτίσθηκαν.

Οι αντίστοιχες των Ιταλών ήσαν:

38. 382 νεκροί,

50. 874 τραυματίες,

12. 368 άνδρες νεκρούς από το ψύχος,

15. 000 αγνοούμενους,

52. 108 νοσηλευθέντες,

26. 000 αιχμαλωτίσθηκαν

και 3. 395 δηλωθέντες λιποτάκτες, από τους οποίους 3. 114 ήταν Αλβανοί!!

Το ορμέμφυτον των ανθρώπων τους οδηγεί πάντα να υπερασπίζονται το δικό τους, το κεκτημένο τους...

Ο πατριωτισμός είναι το υψηλό και γλυκό αίσθημα της αγάπης στην πατρίδα... στη γη, στη γλώσσα, στην ιστορία, στα σύμβολα...

Απλά αγαπάς την πατρίδα, όπως το σπίτι σου..

Η έννοια της πατρίδας, είναι η βίωση της οικειότητας με τους ανθρώπους, που έχουμε ίδια καταγωγή, έθιμα, θρησκεία, ιδανικά, τρόπους και παραδόσεις... Η Ελλάς βεβαιότατα ορίζεται από αυτά τα συστατικά... ειδικότερα όταν δοκιμάστηκε και επιβεβαιώθηκε η συνοχή της, υπερασπιζόμενη όλα τούτα... έχοντας ως φάρους φωτεινούς, Έλληνες φιλοσόφους, πολεμιστές και τη λαμπρή κληρονομιά του Ελληνικού πολιτισμού.

Όλοι... όσοι θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι.. να ενώνουμε τις ψυχές μας βγάζοντας όχι ιαχές πολέμου.... αλλά ιαχές ειρήνης...

Ο κόσμος είναι πανέμορφος.. Οι τύραννοι της γης.. ο' τι και αν κάνουν.. όσο και αν προσπαθήσουν.. πάλι όμορφος θα είναι..

------

-------

ΚΛΊΝΩ ΤΟ ΓΌΝΥ ΕΥΛΑΒΙΚΆ ΕΝΏΠΙΟΝ ΜΌΝΟΝ ΤΩΝ ΥΠΈΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΗΡΩΙΚΩΣ ΑΓΩΝΙΣΑΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΩΣ ΠΕΣΌΝΤΩΝ ΠΆΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΏΝ ΥΜΏΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΙΕΡΟΙΣ ΗΜΏΝ ΑΓΩΣΙ.

ΖΉΤΩ ΤΟ ΙΕΡΌΝ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΉΝΩΝ!

Χρόνια ΣΟΥ ΠΟΛΛΆ, ΑΚΡΙΒΉ ΜΟΥ ΠΑΤΡΊΔΑ...

-----

-----

-----

Το παρόν αφιερούται εις μνήμιν των Θεσσαλών πεσόντων, που επάνδρωσαν την 1η Μεραρχία (Λαρίσης)..(αποτελούνταν από το 4ο Σύνταγμα Λαρίσης, το 5ο Σύνταγμα Τρικάλων, το 2ο Σύνταγμα Βόλου, το 51ο Σύνταγμα Τρικάλων, το 52ο Σύνταγμα Λαρίσης και την Ταξιαρχία Ιππικού Λαρίσης)... οι οποίοι, τον Μάρτιο 1941... στο Ύψωμα 731 (όρος Τρεμπεσίνα Βορ. Ηπείρου).. ως νέοι Σπαρτιάτες, όρισαν τις ζωές τους και φύλαξαν τις νέες Θερμοπύλες...