Ο “ΓΚΡΙΝΙΑΡΗΣ” ΑΓΙΟΣ

 Ο “ΓΚΡΙΝΙΑΡΗΣ” ΑΓΙΟΣ  

 Δαρή Γιάννη, Θεολόγου-Αστυνομικού.

-------

Ήταν, λέει, ένα πρωινό.. Δε μπορώ να το πω, αν ήταν μουντό, βροχερό, ηλιόλουστο.. Γιατί δεν ήταν στη γη, αλλά στον ουρανό! 

Μακάρι να το έβλεπα μια φορά στη                                                   
ζωή μου αυτό..

Είχαν μαζευτεί όλοι οι άγιοι σχεδόν.. Πως ήταν να τους βλέπεις; Ήταν τεράστιοι; Ήταν όπως τους βλέπουμε στις τοιχογραφίες; Ή άυλες, υπερκόσμιες πνευματικές μορφές;

Όχι! Ήταν, λέει, όπως εμείς.. Και είχαν μαζευτεί έξω από την πόρτα Του Θεού.. Ήθελαν να Του μιλήσουν.. Ζητούσαν ακρόαση Θεού.. 

  Χτυπήσαν τη θύρα.. Μήπως κοιμάται;

-Ε βέβαια! Άλλη δουλειά εκτός της τεμπελιάς και ύπνου δεν κάνει.. Έκανε πριν αιώνες μια δουλειά έξι ημερών και μετά τι; Ενώ εμείς οι άγιοι ακόμη και στην γιορτή μας δουλεύουμε!

Σας φάνηκε βαρύ αυτό που εκστόμισε αυτό το στόμα; Και όμως οι υπόλοιποι άγιοι δεν ταράχτηκαν και πολύ.. Γιατί ήταν μαθημένοι να τα ακούν αυτά από τούτον τον Άγιο.. Τον Άγιο Κασσιανό!

  Η πόρτα άνοιξε μια σταλιά.. Φάνηκε το άσπρο σκουφί Του Θεού, που βάζει τη νύχτα.. Γρήγορα ντύθηκε Αυτός, φόρεσε τη λευκή του πουκαμίσα.. Αλλά στα μάτια φαινόταν πως ήταν ξενυχτισμένος..

Μόλις ξεπρόβαλε ολόκληρος μπροστά τους, οι άγιοι έσκυψαν το κεφάλι  και άρχισαν τους ύμνους..

Ο Θεός κούμπωνε τα μανίκια και ξαναπήγε μέσα να φορέσει και την θεϊκή Του Χάρη.. Οι άγιοι συνέχιζαν τις δοξολογίες αλλά τους έκανε νεύμα να σταματήσουν..

-Ορίστε μέσα, αγαπητοί μου! Κάτι πολύ σπουδαίο τρέχει, για να ξυπνήσετε εσείς βιαστικά από τa ζεστά σας κρεβάτια με αυτό το κρύο..

  Μόλις μπήκαν στη σάλα οι άγιοι, σπρώχνονταν ποιος θα καθίσει στο πλάι Του Θεού.. Πήραν και μια χαρά, γιατί μύρισαν καφέ και τσάι να ψήνεται..

Αφού βουτήξαν τη φρυγανιά και ήπιαν το ζεστό τους, στρέφεται Ο Θεός να τους ρωτήσει τα μαντάτα..

Άρχισε πρώτα ιεραρχικά με τους ενστόλους.. από τους αξιωματικούς.. Γιατί τους έχει για φρουρούς.. Αυτοί πολεμάνε τους εχθρούς και τους δράκους..

Ο Αι-Γιώργης λάμποντας μέσα στην στολή του, είπε τα νέα του συνωμοτικά, σαν γνήσιος στρατιωτικός, βάζοντας το χέρι στο αυτί..

Μετά απηύθυνε τον λόγο στον Άγιο Δημήτριο, που έστεκε σαν σπαθί ξεγυμνωμένο..

-Τι νέα έχουμε από της Ηπείρου τ ‘ανοιχτά και τη Θεσσαλονίκη;

  Έψαξε Ο Θεός μετά να βρει τον Άγιο Νικόλαο μέσα στους αγίους.. αλλά αυτός πουθενά!

Πήρε θυμωμένο ύφος Ο Μεγαλοδύναμος.. Είναι δυνατόν να απουσιάζει από τη συνέλευση κάποιος; Αυτό είναι μια περιφρόνηση της Θεότητάς Του!

Ο Άγιος Κασσιανός αναθάρρησε.. Μα ακριβώς για αυτό ήθελε να μιλήσει! Έτσι και αλλιώς όλοι οι υπόλοιποι τον κοίταγαν, καθώς αυτός είχε συνήθως το πιο πολύ θάρρος να μιλά.. Όχι βέβαια και την ανάλογη σωφροσύνη..

-Ευλόγησον, Πάτερ! Μας ρωτάς συνεχώς πως περνάει ο κόσμος.. Εμάς δε μας ρώτησες μια φορά, αν είμαστε καλά.. Μας ρωτάς, τι νέα από την Ελλάδα.. Αν ήμουν εγώ Θεός είχα να ρίξω σβερκιές στους άπιστους ανθρώπους!

Αλλά έχω βγει από το θέμα μου.. Άλλη ανάγκη μας έφερε έως εδώ.. 

Ο Αι-Νικόλας λείπει από μαζί μας.. Δεν θα έπρεπε να είναι εδώ να σε προσκυνήσει; Σε κάθε τέμπλο βάζει την εικόνα του διπλά στου γιου σου τη μητέρα.. Για μας δεν υπάρχει λίγο κερί και θυμίαμα, ενώ αυτός γεμίζει χρυσά τάματα! Αυτά βλάπτουν την πιστή και την αγιωσύνη.. Και εμείς έπρεπε να έχουμε κοινοκτημοσύνη.. Από που πηρέ το δικαίωμα να έχει πιο πολλά δικαιώματα; Μήπως είναι μάρτυρας; Μήπως είναι ασκητής; Αυτόν τον έχει ο λαός Αυθέντη και Δεσπότη.. Έγινε συνήθειο στον Αι Νικόλα να έχει πρωτεία στη γη, θέλει και στον ουρανό.. Αν δε νοιαστείς, θα έρθει μια στιγμή που θα σε σηκώσει από το σκαμνί σου..

  Ο Πλάστης άκουσε εμβρόντητος και έπιανε τα γένια Του..

-Είναι αλήθεια πως πολλά κεριά και λάδια σε αυτόν τον άγιο καίνε.. Είναι κανείς εδώ, που να θέλει να τον υπερασπιστεί; 

Το πιο σωστό όμως  είναι να έρθει εδώ μπροστά μας να απολογηθεί.. Για αυτό θα δώσω ένα δεσποτικό ένταλμα στον άγγελο να τον φέρει γρήγορα η με το καλό ή με το ανάποδο..

  Δεν άργησε ο άγγελος.. Γύρισε και άφησε μπροστά τους τον Άγιο Νικόλαο, βρεγμένο σαν σουπιά.. Παρ ‘όλα αυτά απολογήθηκε..

-Συγγνώμη, αφέντη μου! Άργησα.. Πήγα παντού.. Μπήκα σε όλους τους ναούς και δεν ήταν πουθενά.. Τελικά τον βρήκα στον βυθό της Μαύρης Θάλασσας!

Σαν ρυάκια έτρεχαν τα νερά από τον Άγιο Νικόλαο.. Κάτι είχε κάτω από το ράσο του.. Του λέει ο Πλάστης..

-Τι κρατάς και το κρύβεις στο χέρι σου; Μήπως ο διορισμός σου ως Θεός;

Τότε ο Αι-Νικόλας εμφάνισε ένα παιδί..

-Συμπάθα με, Μεγαλοδύναμε που παρουσιάζω μια θνητή ψυχή στο θεϊκό σου δωμάτιο.. Είναι η έβδομη ψυχή που σώζω από το πρωί.. Όταν αυτός ο νέος πήγε να αναπνεύσει, με άρπαξε ο άγγελος και μ' έφερε εδώ.. Για αυτό τον έχω μαζί μου.. Δεν γλίτωσε ακόμη..

Ο Άγιος άφησε το παιδί κάτω και τον χτύπαγε στο στήθος.. Προσπαθούσε αλλά δεν ανέπνευσε ακόμη..

Τότε έβγαλε μια θήκη χρυσή με ταμπάκο και του έδωσε να μυρίσει..

-Μύρισε το, βρε Γιαννάκο!

Άρχισε τότε να φταρνίζεται, ανέπνευσε λίγο και άνοιξε τα μάτια ο Γιαννάκος..

  Τότε ο Ύψιστος γύρισε και κοιτούσε έναν έναν τους αγίους με βλέμμα σκοτεινό.. Αλλά όταν έφτασε στον Άγιο Κασσιανό, εκεί έβγαλε φλόγες..

-Βλέπεις γιατί έχει λαμπρότερη γιορτή από εσένα; Και ο κόσμος τον θυμιάζει; Γιατί δεν κάθεται στον σοφά, να τρώει, να πίνει και να βάζει σκάνδαλα..

Άει φύγε από εδώ! Και άλλη φορά να μην ακούσω να λες ανοησίες! Και δεν σου παίρνω την αγιωσύνη τώρα  γιατί αγιότητα που έδωσε ο λαός ούτε Ο Θεός την παίρνει πίσω.. Για την αυθάδεια σου όμως, σου αλλάζω τη γιορτή.. Κάθε 29 Φλεβάρη θα γιορτάζεις.. Κάθε τέσσερα χρόνια! Για να βάλεις μυαλό! 

------

Πω πω, τι ιστορία σας διηγήθηκα! Είμαι και θεολόγος! Όχι απλώς πέρασα τις κόκκινες γραμμές του δόγματος και της πίστης μας, τις εξαφάνισα εντελώς!

Αλλά.. για να σας καθησυχάσω, θα πω, πως το διήγημα αυτό βασίστηκε στο ποίημα "Το συναξάρι του Άγιου Κασσιανού" της  συλλογής "Ατθίδες αύραι" του  σπουδαίου Γεωργίου Βιζυηνού.

Και για να δικαιολογηθώ εν τέλει, θα παραθέσω ακριβώς τα λόγια από το σημείωμα του στο ποίημα, με τα οποία συμφωνώ απολύτως..

"Η δηκτικὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ φαντασία, μετέθεσεν εἰς τὸν οὐρανὸν τὰς συνήθεις σκηνὰς ῥᾳδιουργοῦντος φθόνου καὶ φιλοπρωτείας ἀνθρώπων.." 

-------

Πέραν από το "στόλισμα" της λαϊκής μούσας.. στην πραγματικότητα ο Όσιος Κασσιανός γεννήθηκε στη Ρώμη αλλά από μικρός στράφηκε στον Ασκητισμό. Ήταν μοναχός σε μία σκήτη και επισκέφθηκε τα μοναστήρια της Αιγύπτου και της Θηβαΐδας, της Νιτρίας, της Ασίας και της Καππαδοκίας.

Στον πρώτο τόμο της "Φιλοκαλίας", περιλαμβάνονται δύο λόγοι του Οσίου Κασσιανού, που δείχνουν την καθαρότητα της ζωής του, το ορθόδοξο φρόνημά του και προξενούν μεγάλη ωφέλεια. Ο δε Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος πλέκει δίκαιο εγκώμιο στον Όσιο Κασσιανό στον περί υπακοής Λόγο του. Ο Κασσιανός θα ομολογήσει ότι οφείλει όλες τις γνώσεις του για την πνευματική ζωή στον μεγάλο πατέρα της Εκκλησίας, τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, τον οποίο αποκαλεί «μάρτυρα» και «πατέρα» του.

Όμως η ἐπιθυμία τῆς ἀντικαταστάσεως τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ Ἁγίου Νικολάου επικρατούσε τότε ἀληθῶς στους άμαθους Σλάβους..                                                                       Ευλαβείται πολύ στην Κύπρο, όπου του αποδίδουν αρκετά θαύματα.

Εκοιμήθη οσιακά το έτος 435. Εορτάζει στις 29 Φεβρουαρίου.

-----

ΠΗΓΕΣ: -Γεώργιος Βιζυηνός, “Ατθίδες Αύραι”, 1883.                                                                                  

               - Ιστοχώρος “saint.gr” (Ορθόδοξος Συναξαριστης).   

---------------------------

(Το παρον δημοσιευτηκε στο περιοδικο ''Εν Ολυμπω''.)