ΑΚΟΎΣΤΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΎΔΙ ΜΟΥ, ΕΣΕΙΣ Που Μ' ΑΓΑΠΆΤΕ.. (Κάλο ταξίδι, κε καθηγητά)..

------

------ 

Χριστουγεννα με φιλους.. φεραμε στην κουβεντα την ομορφη Παραμυθια της Θεσπρωτιας.. Θυμηθηκα πως ειναι η πατριδα του Στελιου Μπελλου και ανεφερα πως αν και σε προχωρημενη ηλικια ευτυχως ευρισκεται ακομη στη ζωη..

Και αυτες τις μερες τις γιορτινες εδω στη Λαρισα, Ο Θεος, απο τις κορυφες της Μελουνας μεχρι και κατω το Βελεστινο, εχει ριξει μια βελεντζα καταχνιας και δεν σκοπευει με τιποτε να την σηκωσει.. Και κρυμμενος μεσα σε αυτο το καφκικο φοντο ο Χαρος με το δρεπανι γελασε με την ψυχη του, που καλοτυχισαμε τον Μπελλο για τα πολλα του ετη.. Μετα απο 8 ημερες τον μαζεψε και αυτον..

Ο Στυλιανος Μπελλος γεννηθηκε το 1930 (συνομιληκος του μακαριτη πατερα μου) στη Σελλιανη (νυν ονομα: Κρυσταλλοπηγη) Παραμυθιας..  Σπουδασε στη Φιλοσοφικη Σχολη του Παν. Αθηνων.. Απο φοιτητης εδειξε κλιση στην παραδοσιακη μουσικη και στο τραγουδι αλλα ασχοληθηκε και συστηματικα με την καταγραφη και διασωση πληθωρας ηπειρωτικων τραγουδιων.. Το πρωτο τραγουδι που ηχογραφησε σε  δισκο ηταν η "Ασημουλα" το 1958.. 

Εργαστηκε ως  φιλολογος σε ολες τις βαθμιδες της Μεσης Εκπαιδευσης σε Γυμνασια-Λυκεια της χωρας.. Για πολλα χρονια ειχε καθηκοντα Γυμνασιαρχη και Λυκειαρχη.. Ενας φιλος απο τη Λιλαια Φωκιδας μου ειχε πει πως ο Μπελλος εκανε Λυκειαρχης στη Γραβια και στις εκδρομες τραγουδουσε.. Θυμοταν πως ελεγε το τραγουδι για εναν Νασιο.. Αυτο, ο Μπελλος το ηχογραφησε με τιτλο "Νασιος Νασιουλης"..

-Την ακρη-ακρη πηγαινα

Την ακρη το ποταμι

Βρισκω του Νασιου τα μαλλια 

του Νασιου το κεφαλι

Και στην ποδια τα μαζευα

Μαλλια που 'ν'το κεφαλι σας;

Πλεξουδια το κορμι σας;

Μαυρα πουλια το εφαγαν.- 

Ομως αποσπαστηκε απο το Υπουργειο Παιδειας και σε παρα πολλα Ελληνικα Σχολεια του Εξωτερικου.. Σε Αιγυπτο, Κονγκο, Λιβυη, Σουδαν, Ισραηλ, Κωνσταντινουπολη και Αγγλια.. Με την ιδιότητα τού καθηγητή και στα πλαίσια διακρατικών ανταλλαγών σε πολιτιστικά θέματα, διοργάνωσε συναυλίες σε

Αίγυπτο, Ηνωμένες Πολιτείες,

Καναδάς, Βέλγιο, Γερμάνια,

Ελβετία, Ινδία, Αυστραλία,

Ρωσία, Αρμενία, Σουηδία,

Φινλανδία, Αλβανία και

Γεωργία..

Βασει του μαθησιακου και μορφωτικου του επιπεδου ανελαμβανε πολλες πρωτοβουλιες.. καθως τοτε οι περισσοτεροι καλλιτεχνες (και οχι μονο οι δημοτικοι) σπανια εβγαζαν το Δημοτικο Σχολειο.. Ασχολήθηκε με τη  διάσωση και διάδοση της πολιτιστικής Ηπειρωτικης κληρονομιάς.. Υπήρξε συνεργάτης ημερήσιου και περιοδικού τύπου Ηπείρου και Αθηνων, παρουσίασε εκπομπές δημοτικού τραγουδιού στην τηλεόραση και οργάνωνε και παρουσίαζε επί σειρά ετών την ετήσια κοπή πίτας της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.. Διατέλεσε αντιπρόσωπος της Εθνικής ενώσεως νέων επιστημόνων εξωτερικού, διευθυντής των κοινοτικών εκπαιδευτηρίων ελληνικής κοινότητας Μανσούρας Αιγυπτου, έφορος πολιτισμού της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος και αντιπρόεδρος της Ένωσης Τραγουδιστών (ολων των ειδων) Ελλάδος.

Ηταν μέλος και συνεργάτης επιστημονικών, πολιτιστικών και κοινωφελών Σωματείων και Ιδρυμάτων Ηπείρου και Αθήνας..

Έλαβε Εύφημο μνεία από το Υπουργείο Παιδείας και τιμητικές διακρίσεις, επαίνους και βραβεία για την προσφορά του από Προεδρους Δημοκρατιας, πρωθυπουργους, υπουργους, συλλόγους, αδελφότητες, σωματεία, δήμους, σχολεία, ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και ακαδημίες εντός και εκτός Ελλάδας.. 

Ηταν ενας ανδρας με επιβλητικο παραστημα.. Μια φορα που τον συναντησα σε συναυλια μου εκανε εντυπωση, πως ήταν πολύ ψήλος.. Σίγουρα ψηλότερος από εμένα.. σίγουρα πάνω από 1, 90..

Η προσφώνηση μου "κε καθηγητά" του άρεσε, γιατί, θαρρώ, προετασσε την ιδιότητα του εκπαιδευτικού μπρος σε αυτήν του καλλιτέχνη.. Και το πρώτο που με ρώτησε ήταν: "Από που είσαι;" με το παχύ ηπειρωτικό σ..

Τώρα μουσικά να το δούμε.. η φωνή του Μπελλου δεν είχε, θεωρώ, το μεγαλείο και τον κυματισμό που είχε π. χ. η φωνή του "κανονικού" αηδονιού της Ηπείρου, Αλέκου Κιτσακη.. Ούτε το ανάλογο ρεπερτόριο.. Τραγουδούσε μόνο ηπειρωτικά.. και κρατούσε τους μουσικούς τόνους..

Αλλά η χαρακτηριστική βελούδινη, άλλοτε μακρόσυρτη άλλοτε κελαριστη, "κρατσιανστή"(όπως λένε οι Θεσσαλοί και Ηπειρώτες την κρατσανιστη) και δωρική φωνή του Μπελλου ήταν βασισμένη στα παλιά πολυφωνικά ηπειρωτικά ακούσματα..

Και επίσης θεωρώ πως απέδωσε την Ηπειρωτική παράδοση γνήσια και ατόφια, καλύτερα και από τον ίδιον τον Κιτσακη.. Χωρίς προσμείξεις, επιρροές από νεοδημοτικους δρόμους..

Οι συνεργασίες του Μπελλου με άλλους μουσικούς ήταν πολλές και σημαντικές.. Αυτή που άφησε το στίγμα της στην Δημοτική παράδοση ήταν με τους Χαλκιάδες και τον σπουδαίο κλαρινιστα Τασιο Χαλκιά.. Αυτές οι μελωδίες, το πάντρεμα φωνής και μουσικής, οι ενορχηστρώσεις, τα πρώτα όργανα (κλαρίνο και βιολί) να παίζουν μαζί τη μελωδία ήταν μια μουσική πανδαισία και τέρψη.. Όπως είχα γράψει και για την ποίηση του Κώστα Κρυσταλλη, αυτή η μουσική ήταν ένα ρυάκι από τις Ηπειρώτικες κορφές.. Μουσική που σε ταξιδεύει, σου προβάλλει εικόνες νοσταλγίας, συγκίνησης από την απέραντη άγρια ομορφιά της Ηπείρου.. και προσμονή για την επιστροφή του ξενιτεμένου..

Έκτος αυτών ο Μπελλος ανέβασε και το επίπεδο στην παρουσίαση του δημοτικού.. Το ανέσυρε από την υποκουλτούρα που το χαρακτήριζε.. Το έβαλε στις συναυλίες, στα θέατρα.. Το λόγιο ύφος με κείμενα, που προλόγισε τα τραγούδια προσέδιδαν κύρος.. Δεν ήταν για τα πανηγύρια.. Να λέει ο άλλος "Παιξ' το, Μπελλο, στη χοντρή", να πίνουν, να παραγγέλνουν τραγούδια και να τσακώνονται για τη σειρά..

Οι συναυλίες που διοργάνωνε ο Μπελλος μπορούσαν να σταθούν και σε αίθουσες για όπερες.. Μπορώ να πω πως ήταν ένας από αυτούς, που αποκατέστησε το κύρος και τη φήμη των δημοτικών τραγουδιών, που είχαν πληγεί την περίοδο της επταετίας..

Ηχογράφησε σε δίσκους περίπου 300 δημοτικά τραγούδια εκ των οποίων τα περισσότερα σε πρώτη εκτέλεση.. Τραγούδια τα οποία περισυνελλεξε και διέσωσε..

Δείγμα του εκτοπίσματος και της ποιότητας του Μπελλου είναι πως συνεργάστηκε στη δισκογραφία με τη πρωτοπόρο "MINOS EMI" του Ισραηλίτη Μίνωα Μάτσα.. η οποία παρουσίαζε τραγούδια από όλο το εύρος της Ελληνικής μουσικής, συνήθως όμως εκτός των δημοτικών..

Η απώλεια του δεν είναι μόνον απώλεια για τη Δημοτική Ηπειρωτική Παράδοση.. Είναι απώλεια για τον Ελληνικό Πολιτισμό..

Κάλο ταξίδι, κε καθηγητά..